Prologus.Cardinalis.
ſicut ſepe actuꝫ eſt corriget̉ et poneturveraciter articulus. vt in forma ſtat īlibro originali. Tercio declarabit̉ veritas articuli aut poſſibilitas eius. qd̓tanꝙͣ impoſſibile calumniantibus viſūeſt. aut ſaltē ſacre ſcripture. aut ſctōrūdoctoꝝ approbate doctrine nō ꝯtradice̓Articulꝰ pͥmus ī ordineRimus articulus vt iacet ī.ſexterno nobis preſētato excapitl̓o primo primi libri. ⁊ rͣ¶ Articulis oībus qui ſūt. cxxiij. nūero / grā breuitatis cū ſuis declarationibus et defenſorijs hiccine pretermiſſis.Tandem. cxxiij. articuli et vltimi defēſoriū ſic ꝯcludit ¶ Et ꝑ ꝯſequens deoībus articulis michi in cōdicillo preſentatis. quibꝰ oībus ꝯſideratis. et ꝯformiter ad dicta ſacre ſcripture et ſcorūdoctoꝝ. et eciā ſcole bonoꝝ theologoꝝintellectis. nō apparet michi ꝙ liber iſte. aut doctrina eius ſit ſuſpecta habēda. nec in qualitate. nec in figura. necin pondere. vt verbis vtar aduerſarij.Nō in qualitate ſiue in ſpecie. cū in eaſit aurū verū doctrine ſane Nō in figura. quia ꝯformis ē tam ſacre ſcriptureꝙͣ ſctōꝝ doctoꝝ: ſicut patet ex ſupͣpoſitis. Tercio nec in pondere grauitatiscū tota referat̉ ad gloriam dei: ⁊ reformatōem populi xp̄iani. Pondus enī vtdicit auguſtinꝰ amor ē. pōdꝰ meū amormeus. Tā gͣuior enī et maioris pōderisdoctrina aliqͣ dicit̉ quāto magis ordinatur ad amore dei nutriendū. fouēdūqꝫin cordibꝰ fideliū. ¶ Sed calumniatordicit. ꝙ potiſſime in figura iſta doctrīavidet̉ ſuſpecta. qꝛ a modo viſionū et doctrine ſctōꝝ pr̄m aliena videtur. ſicut īvna viſiōe vbi dicit ꝙ vidit deum ī ſpēdei. Et in alio loco ſubmittit viſionesſuas examī. hec ille Quāꝙͣ locū inuenire in reuelatōibus p̄dictis nō potuerī.vbi v̓ba iſta ponant̉ ⁊ ꝑ ꝯſequēs de eisſicut in multis merito dicere cōuenit.
tanꝙͣ minus fideliter allegatis poſſetſuꝑſederi. tn̄ ad ea plenitudīs huiꝰ tractatus grā duxi eciā rn̄dendum. Dicoenī ꝙ tam apud philoſophos ꝙͣ apudtheologos ſpēs rei dicat̉ ſimilitudo rei.et cū viſio dei in via ſiue reuelatōes fiātꝑ aliquas ſil̓itudines rep̄ſentatiuas deiaut eorū de qͥbus fit reuelatio / dicenteAuguſtino. xiiij. de trinitate/ cū deū cognoſcimꝰ fit aliqͣ ſil̓itudo dei in nobis. nō ēalienū a veritate qd̓ dicit btā birgitta ꝙſcꝫ vidit deū ꝑ ſpeciē dei .i. ſil̓itudinē aliquā dei eius ītellectui diuinitꝰ imp̄ſſamNō aūt ꝑ ſpeciē q̄ dicit̉ ip̄a eſſentia nuda deitatis Hac qͥppe ſpē viſio ꝑficit̉ btāin qua idē eſt obiectū btīficās ⁊ ſpeciesintelligibilis ad quā ſe ꝑduci exorat eccleſia militās ī oroē ſolēnitatis currētisepiphanie ita dicēs. Deus qͥ hodiernadie vnigenitū tuū gētibus ſtella duce reuelaſti: cōcede ꝓpicius. vt qui iā te ex fide cognouimꝰ vſqꝫ ad contēplandā ſpeciē tue celſitudinis ꝑducam. Et ita patet ꝙ calūniator in hac nō habet cauſaꝫcalūniandi. Ecce pres venerabiles. qͥdparuitati ingenioli mei nichil temere aſſerēdo dicendū occurrit circa ſingulosarticl̓os. ſuꝑ qͥbus vigilant̉ intēdere. etiuxta michi creditā a deo grām ſcribererogaſtis Plane oēs et ſingl̓os accurato ſatis ſtudio iuxta vires meas examinaui. et nullū eoꝝ pie et modeſte intellectū reꝑiens ſacre ſcripture aut ſcōꝝ patrū aduerſū ſentēcijs. ſꝫ conſonū ⁊ ꝯformē ſatis reputo vnūquēqꝫ et omēs eosiuxta eoꝝ modeſtā et piā intelligentiameſſe admittēdos: ⁊ poſſe legi in eccl̓ia ſcādei eo mō quo multoꝝ aliorū doctorumlibri et ſcōꝝ hiſtorie et legēde licenciant̉legi fidelibus: ſꝫ ſi forſan aūt per ignorācia meā aut paruitatē ingenij/ aut accomodati tꝑis anguſtiā pn̄ti ſtudio minuscōplete ſatiſfecerim votis vrīs ⁊ tā gl̓oſe ſcē honori: veniā peto Pro hijs aūt q̄tam ſincera deuotiōe et inflāmato aīo ꝓdefenſiōe ſcītatis btē Birgitte. ⁊ veſtre