quarto item ad filium: vinum nonhabent. Quam harum inquirimusIllam vtiqꝫ: vinum non habent. Neceſſaria nobis hec eſt. Defecit vinūin cadis noſtris: vinū ſcilicet letifi.cans cor hominis. Non cauſam̉ de vinō in quo eſt luxuria: illud q̄rimusde qūo propheta: quod germinantvirgines. Haruꝫ primiceria tu: vexillifera tu. Vexilla regis prodeūtin nobis: te agente pro nobis. Calix in manu tua vini meri. In manudua in poteſtate tua: vini meri. amoris diuini. Dic domina rerū. dic pronobis filio tuo: vinū nō habēt. Calix vini huius inebrians: ꝙͣ p̄claruseſt. Inebriat. calefacit. acuit: audaces facit et fortes: obliuioſos. diſcretos. ſomnolentos. Inebriat amordei ad contemptū mundi: calefacitquia feruētes facit: acuit qꝛ erudit:facit audaces cōtra aduerſa: et fortes a carne. mūdo et demonibꝰ inuicibiles. obliuioſos eoꝝ ſcilicet q̄ retro ſunt ⁊ in futura extētos: diſcretos erudiens ad iuſticiā. ſōnolētosad temꝑalia et tedioſos et ad inuiſibilia cōtēplāda ꝓnos ⁊ ꝓmptos.Hoc vinū letificat cor hoīs. Hoc ate et ꝑ te ſperamus nō ſolum vniū.ſed ⁊ paneꝫ. Panis enī cor hominiscōfirmat. Panis ille de quo ſcriptura: panē angelorū manducauit hō.Panis iſte fliij tui dulcis memoria:p̄ſentia ip̄ius plena tu. Et mēſa ꝓpoſitionis duodecim panum. numeroduodenarij dedicans duodecim panes. duodecim ſūt p̄rogatiue gratiaꝝ in quibꝰ gratia repleta es: ⁊ dominus tecū. Porro ne de corde meovidear ꝓphetare. tuas Has p̄rogatiuas paulus apoſtolus ⁊ nominatpariter et enumerāt dicēs. Fructꝰiaūt ſpiritus eſt caritas. gaudium.pax. paciētia. longanimitas. benixignitas. bonitas. māſuetudo. fortituxido. miſericordia. cōtinētia. cuſtitas.Panes certe admodū ſplendidi ſaetapidiqꝫ. Splendidi ni ſua natura: ſantritit na tu īpidi in animorū exꝑientia. Denioxaptaaſſūme ſpiritales delicie hec ſūt. Plusſpitpꝰ dīs nōquippe hijs cōfirmatur et delectat̉pe derimaaīmus: ꝙͣ vllis carnalibꝰ delitijs corip̄a: quippe quipus. Neqꝫ vero ꝓueniūt homī a ſeip̄o: immo fructus ſunt ſpūs ſanctinicaritate nosannoſtrā refrProinde virgo beata poſtꝙͣ nūciusceleſtis te p̄dicta gratiarū p̄rogayvolūtatem motiua ph̓ibuit plenā: mox gr̄arū cau¶ Tu ergo naſſam ſubiūgens inquit. Dominus teIturri: celſa vidcū. Dn̄s aūt ſpiritus ē. Spiritus eria grauitate. ⁊go fanctus magnificauit face̓ tecūanus mōs qui diMagnificauit inquā face̓ in te duoj omibꝰ fignat hiopera ſua. Vnū erat duꝫ dignā tenocēs fuiſti ab orfecit que dei filiū cōcipere poſſes etalim poccatis. Neparere: alterū quādo ex tua carneInde auctoritasſancta ac digna carnem filij dei fornccatis agitur n̄mauit. Fecit ꝓinde te magnā et caia volumus fieriſtam. Magnaꝫ plane fecit ut immēnaiorē credimus.ſum caperes: caſtā quatenus digneVvincēdūcōtineres. Magnam te fecit humilitate: caſtā virginitate. Itaqꝫ tu ſācta. tu es caſtelluꝫ in quod ih̓us intrauit habens turrim humilitatis:qͥ enī ſe humiliat exaltatur: ⁊ murūvirgītatis. Murū certe fortiſſimū:q̄ppe qͥ nec āte partū nec ni ꝑtū necAdixerimpoſt partuꝫ potuit violari. Lapidesenumuri diſciplina tua fuerūt ⁊ cōtinēalmn nInontia: ſine quibus nūquā conſtans eſtvirginitatis murus. In te due ſorores fuerūt maria et martha: q̄ dn̄mſuſceperūt. Maria fuit intelligētiatua ſpecialis: q̄ deū ⁊ dei filium eſſeintellexiſti quem genuiſti. At veromartha rationalis erat prudētia: qͣei in dn̄o filioqꝫ tuo in carne ſeruiſti