luxta tabernaculum paſtoruꝫ ꝑ restempoꝝ ⁊ temꝑaliū vanitatū. mendicās ex ea que preterit figurā huius muniidi: vnde ſuā famelicā curioſitatē aliquatenus ꝯſoletur. Cōparata eſt enī iumentis inſipiētibus ⁊ſil̓is facta eſt illis: qꝛ cuꝫ in honoreeſſet nō intellexit ꝙ limus eſſet: honoris faſtigio delectata. Hinc naſcitur in exilio. vanitatis motus ſineſtabilitate. labor ſine requie. curſusſine ꝑuētiōe. ita ut ſꝑ inqͥetū ſit cordonec ad patriā veritatis redire ceꝑit: egens et de ſiliquis porcorū ratiari deſiderās quouſqꝫ ad patris domū ſuſpirauerit: vbi mercenariusabūdat panibuſ. et om̄es domeſticiveſtiti duplicibus. De hoc exilio oſācta ſāctoꝝ ad te clamamꝰ exulesfilij eue: vt int̓uētu tuo ducato tuoadiuiutorio tuo. poſſimꝰ ad cubiculūveritatis repatriare. Scimus ꝓculdubio quia nil ampliuſ hꝫ homo devniuerſo labore ſuo quo laborat ſubſole niſi vanitatē: et tn̄ praue cōſuetudinis caſibus irretiti ꝑ nos redire nō poſſumus in veritatis libertatē. Non dicimus autem in hoc locoveritatem cognitionē eſſe dei ⁊ eiusque ẜm pietatē eſt ſciētie: ſed ⁊ mediū illud purū et nūdū ac ſolidū qd̓eſt in virtutis amore. Quāuis enimdiffiniāt auctoritates reparatōemhoīſ eſſe cognitiōeꝫ veritatis ⁊ amore virtutis: ꝑfecta virtus nō tn̄ eſtſine cognitōe veritatis: nec veritasſine amore virtutis. Vanus eſt qꝛ invanitate ē: aut in vanitate curioſitatis aut erroris. Vanitas curioſitatis ꝓcedit a vanitate mutabilitatis: et generat vanitatē mortalitatis. Prima cā peccati: ſcd̓a peccatū:tercia pena peccati. Prima ē in hijsq̄ ꝓpter hoīes facta ſūt: ſcd̓a in hijſque ab homībꝰ facta ſunt: tercia inhijs que in hoībus facta ſūt. Aliaē in cōditis rebus: alia in mentibus:alia in corporibus. Vanitas errorisē in om̄ibꝰ q̄ fidei catholice ⁊ ſane doctrine cōtraria ſūt: et religionis diſciplinā in illo ſolido veritatis quodvelle ⁊ nolle hoīs inter anguſtiasparū ⁊ ninus coartat nō cōtingūt.Vanitas hec om̄ia ſūt: qꝛ ſe amplectētes decipiūt: ⁊ ad veritatē eternitatis nō ꝑducūt. In hoc exilio omne pene genus hoīm ab initio vſqꝫad aduētū regine celoꝝ ꝑegrinaridelectabatur: et veritatis prie fuſpirijs nullis ſeu deſiderio recordabatur. Ip̄a prima viaꝫ aꝑit ad patriam. et veritatem que vera pr̄iaeſt mūdo generās dedit om̄ibꝰ manifeſtam. Ea ꝓpter ⁊ nos o reginamiſericordie ad te clamamꝰ exulesfilij eue. Clamor eſt alius oris: aliuscordis Clamor oris. alta vociferatio: clamor cordis valida et ſupplexad deū intētionis directio. Deus intus: hō foris. Ad eos qui foris ſuntclamor oris: ad deū ⁊ qui cū eo intꝰſunt clamor cordis. Intus vbi ⁊ Inſpū. Qual̓r inquis? Duobus modisQuibꝰ? Cognitiōe ⁊ amore: reuelatōe ac deuotiōe: acuto ⁊ calido. Modis hijs deus cor inhabitat: nō ſolꝰtn̄. Vbi enī fuerit corpus: illuc congregabūt̉ ⁊ aquile. Ad qͥd? Nt renouet̉ ſic̄ aquile iuuētꝰ cordis. Ibiet illa aqͥla grandis magnarū alarū ſācta ſāctoꝝ innocētia ⁊ eqͥtateexaudit inuocata: ſi clamoribꝰ ocultis aſſidue fuerit excitata. Et nosadhuc filij eue trāgreſſores. filij inobedētis: filij mr̄is ātique: ad te clamamꝰ regina miſcd̓ie. Reuertereviſitās in nobis naturā tuā: reuertere oſtēdēdo eā quam in xp̄icolasNn j