patitur nos tēptari. vltra ꝙͣ poſſumius: nec vermē hūc ſupra modū patit̉ malignari. Maximeqꝫ inter initia ꝯu̓ſionis oleo miſericordie linitvlcera: ut nec morbi quantitas necdifficultas curatōis vltra ꝙͣ expedit innoteſcat: magis aūt arriderevidet̉ facilitas q̄dam. Poſtmodumeuaneſcit: qn̄ iā exercitatos habētiſenſus certamē forte dat̉ vt vincat:et diſcat qm̄ om̄iū potētior ē ſapiētia. Interim ſane audiēs qͥs vocemdn̄i. redite puaricatores ad cor. ettātis interiore cubiculo obſcenitatibꝰ dep̄henſiſ ſingula queqꝫ rimariſatagit: et qͦ nā hec influxerint aditu curioſuſveſtigator explorat. necdifficile patet foramen: imo ⁊ foramina ꝯtuēti. Sꝫ nec pax illi ex hac ꝯſideratōe doloris accedit: cū ꝑ feneſtras ꝓprias mors iſta dep̄hendit̉ introiſſe. Multa ſiqͥdem admiſiſſe videtur petulātia oculorū: multa etiampruritus auriū. multa qͦꝫ olfaciēdi.guſtādi. tāgendi voluptas. Nā ſpiritualia qͥdem vicia qͦrum ſupͣ meminimuſ. difficile adhuc ꝓut ſūt carnales examinet: vnde fit ut q̄ ſūt grauiora a̓ minus a̓ mīme ſētiat: nec tāſuꝑbie aūt inuidie qͣꝫ flagitioſorū a̓facinoroſoꝝ recordatōe actuū mordeatur.¶ Qd̓ qͥbuſdā facile videt̉ obtemperare voci diuine.Ca. vijT ecce iterū vox de nubibꝰdicens: peccaſti qͥeſce. Et qd̓dicit̉ tale ē. Iam ſentina redūdās domū omnē intolerabili fetore cōtamīat: et vanū tibi ē. dū adhuc ſordēs influāt exhaurire: dumpeccare nō deſtiteris penitere. Quisenī eorū ieiunia ꝓbet. qͥ ad lites ⁊ cōtētiones ieiunāt. et ꝑcutiūt pugnoimpie: ſed ⁊ volūtates ⁊ voluptatesꝓprie inueniūtur in eis? Nō tale eſtieiuniū qd̓ elegi dicit dn̄ſ. Claude feueſtras. obſerā aditꝰ: foramina obſtrue diligēter: et ſic domuꝫ nō ſubeūtibꝰ nouis. ſordes poteris expurgae̓ vetuſtas. Eſtimat hō facile qd̓iubet̉ implēdū: tāqͣꝫ ignarus exercitij ſpūalis. Quis enī ꝓhibeat inqͥt:qͦ mīuſ imperē mēbris meis? Indicitigit̉ gule ieiunia. crapula int̓dicit:obturari p̄cipit aures ne audiāt ſāguinē. auerti oculos ne videāt vanitatē: manus nō ad auariciaꝫ: ſꝫ adelemoſinā magiſ extēdi: qͥbꝰ forte ⁊laborē imponere velit ꝓhibēs latrocinia: ſicut ſcpͥtū ē. Qui furabaturiā nō furet̉: magis aūt laboret manibus ſuis qd̓ bonū ē: ut habeat vn̄tribuat ncc̄itatē patiēti. Ceterū dūſuas qͥbuſqꝫ mēbris in hūc modumleges ꝓmulgat et decreta proponit: interrunpunt ſubito vocem iubētis: et vno impetū clamāt. Vndehec noua regio? Facile iubes ut libet. Sꝫ inueniet̉ qͥ nouis decretis obuiet: qͥ nouis legibꝰ ꝯtradicat. Quisenī ille eſt inquit? Et illa. Nimirumip̄a que paralitica iacet in domo: etmale torquetur. Ip̄a ē enī cuiꝰ nospridē deputaſti obſequiuꝫ. ſi nō ignoras: ad obediēdū vtiqꝫ cōcupiſcētijs eius. Expauit miſer ad hāc vocē: et cōfuſuſ obmutuit: anxiebaturenī in eo ſpūs eius. At mēbra qͥdēad ſuā illā infeliciſſimā dn̄am incūctāter accedūt: ut adu̓ſus dn̄m crudeliter interpellēt: et imꝑia duriora cauſētur. Plāgit gula parſimonie ſibi modū adhibitū: ꝓhibitamcrapule voluptatē. Oculus q̄rit̉ indictas lacrimas: petulātiā ininterdictā. Quibꝰ hͨ ⁊ ſimilia ꝓſequētibꝰexcitata et vehemēter exacerbatavolūtaſ: ſomniū ne ē inqͥt an fabulaAl iij