ſupra id quod colitur ut deus: quētomiꝰ iheſus interficiet ſpiritū orisſui ⁊ deſtruet illum illuſtratione adnētus ſui. Ecce diximus quales habemus paſtores in via a qua ambuamus: non quales habere oportet.Nō ſūt om̄es amici ſponſi: qui hodieſponſe id ē eccleſie hincinde aſſiſteſplendicomeſſare cernūtur: et ut vulgo aiūt eam qͣhara ⁊li.ſi addexterare vident̉. Pauci admoullariadū ſunt: qͥ q̄ ſua ſūt q̄rūt: ex om̄ibꝰcaris eius. Diligūt munera: nec poſſunt pariter diligere xp̄m: quia maaria: inodi funtnus dederūt māmone. Intuere quōiti: decaincedunt nitidi et ornati. circūamictivarietate: tāꝙͣ ſponſa ꝓcedēs deac meritōpambulahalamo ſuo. None ſi quēpiam taē: et nuntliū repente eminus ꝓcedētē aſpexenit Eere inris. ſponſaꝫ potiꝰ putabis: qͣꝫ ſponſeariſſia.cuſtodē? Vnde vero hāc illos exurū: amanoiberare eſtimes rerū affluētiā. veſtiu: amarisim ſplendorē. menſarū luxuriā. cōgeriē vaſorū argenteorū ⁊ aureorum:niſi de bonis ſponſi? Intereſt ꝙ illapauꝑ et inops ⁊ nuda relinquitur.facie miẜādā. inculta. hiſpidā ⁊ exſāguis: ꝓpter hͦ nō ē hoc tꝑe ornareponſā ſꝫ ſpoliare: nō ē cuſtodire ſꝫydere: nō ē defēdere ſꝫ exponere: nōeſt inſtruere ſꝫ ꝓſtituere: nō eſt paſcere gregē dn̄i ſꝫ mactare et deuorare: dicēt e dn̄o de illis. qͥ deuorātplebē meā ut cibū panis: et iteruꝫ.qꝛ comederūt iacob et locū eius deſolauerūt: et alio ꝓph̓a. peccata populi cōmedent. Quaſi dicat. Peccatorū p̄cia exigūt: et peccātibꝰ ſollicitudinē nō imꝑēdūt. Quē dabis imihi de numero ep̄orū qͥ non plus inuigilet ſubditorum euacuādis marſupijs: qͣꝫ vicijs extirpādis? Vbi eſt qͥflectat irā? Vbi ē qui p̄dicet ānumplacabileꝫ dn̄o? Propterea relinqͥLmꝰ iſtos: quia non ſūt paſtores ſedtraditores: ſꝫ imitemur illos qͥ viuētes in carne plantauerūt eccleſiamſāguine ſuo. Et quidē iſti ſortiti ſūtminiſterij locū: ſꝫ nō zelū. Succeſſoe̓ſom̄es cupiūt eſſe. imitatores pauci.Vtinā tā vigiles reꝑirēt̉ ad cur aqͣꝫ alacreſcurrunt ad cathedrā: vigilarēt vtiqꝫ ſollicite ẜuāteſ tibi creditā ecc̄iam: imo vero vigilarēt ꝓ ſemetip̄is. nec fineret de ſe dici: amicimei et ꝓximi mei adu̓ſū me appropinqͣuerūt ⁊ ſteterūt. Iuſta om̄mnoq̄rimonia: nec ad vllam iſtius qͣꝫ adnr̄am referēda etatē. Parū eſt noſtris paſtoribꝰ ꝙ nō ẜuant nos: niſiet ꝑdant. Grauiter quippe dimerſiobliuionis ſomno. ad nullū dn̄ice cōminatōis tonitruū exꝑgiſcūt̉. ut velſuū ip̄orū ꝑiculū expaueſcant: indeē ꝙ nō parcāt ſuis qui nō parcūt ſibi: ꝑimētes pariter ⁊ pereūtes. Nūcvero dicēdū. Ep̄i vero et ſacerdoteſhuius temporis caſtitatis ſanctimoniaꝫ ſine qua nemo videbit deū. taꝫin corde qͣꝫ in corꝑe quō ſtudēt obẜuare Certe dn̄s dicit in euāgelioad ep̄os haud dubiū in pͥmitiua eccleſia. Sint lūbi veſtri p̄cincti: caſtitatē approbāſ nō tm̄. ſꝫ etiā imperaſArteſtat̉ etiā hāc ſpirituſſāctus inlege: qui nemini niſi mūdis ⁊ p̄cipuea mulieribus panes ꝓpoſitōis edereſinebat. Vn̄ ⁊ achimelech dauid rōgi de his panibus cum militibꝰ fumere cupiēte non prius cōceſſit qͣeos mundos eſſe a mulieribꝰ ꝯgnouiſſet dicente rege dauid: ſi de mulieribus agitur mundi ſunt ab heriet nudiuſtercius: iam tunc ſignificāte ſpiritū ſācto nemine ad mēſā xp̄iad illūqꝫ pane angelorū debere accede̓ niſi purificatū mēte ⁊ corꝑe: ne