altera: vtraqꝫ tn̄ v̓tilis eſt. Sūt aūtqui alio modo aut ſurſū cor habeātſic̄ fecit deus hominē rectū. ⁊ ſecurereſpōdeāt ad exhortātis vocē p̄ſbiteri habemus. ad dn̄m: ſūt et alij qͥbrutis cū aīmalibꝰ inclinati deorſūderiſui ſe faciāt immūdis ſpiritibuſqui ꝓfecto clamitāt illudētes. ¶ Incuruare ut tranſeamus. Scitis ꝙ incōgregatōe plurimoruꝫ impoſſibileeſt vnius omnes fortiudinis eſſe: ſeucorporū ſeu morū. Naꝫ vtrāqꝫ infirmitatē patiēter ferre regule noſtremonet auctoritas: et vtriqꝫ aliquatenus cōdeſcēdere iubet caritas. Videt hoc alter quiſpiā: et fortaſſis incipit inuidere: cui condolere debuerat. Hinc accidit ut ſepe beatificeteū in corde ſuo vnde miſerū ſe ille reputat: moleſte ferēſ neceſſitatē ſuām̄mo igit̉ incuruatū ſe eſſe ⁊ baſſo corde carnē ſaꝑe ꝓbat apud quēnec ip̄a qͥdē miſeria caret inuidia:fꝫeis quas certa caritatis conſideratōe aliene neceſſitati diſpēſatōis p̄latꝰ impēdit talibꝰ appoīt cor ſuū.ſimilia querēs: murmurat aduerſuseū qui denegat irrationabiliter poſtulāti. Hinc ſuſpicōes. detractōeſ ⁊ſcādala fuſcitant̉. Nō idcirco id loquor cariſſimi qͣſi magnoꝑe de vob̓habeā cōqueri ſuꝑ hac re: ſꝫ p̄monere vos et p̄munire neceſſarium duxiꝓpter multos qui inter voſ ſūt teneri ⁊ delicati: qͥbꝰ aut etas aut infirmitas rigorē cōmunis regule exigitaliquatenꝰ tēperari. Gratias ei decuius munere venit: qꝛ ml̓tos hic video quorū mens intēta deo tā lōgefacta eſt ab illo infimo cogitatū.ut iuxta ſe poſitos debiliores prorſignorēt: ſe minus omnibꝰ facere cōquerātur. Nimirū quia ſuꝑiores ſēper attēdūt: cū apoſtolo obliti queretro ſūt: et extēti in āteriora. Quātū putas illos ego animiror. quātuꝫveneror in corde meo quātū amplector caritatis affectu: qui velut neſciētes eos quos ſecū cōtidie vidēt.vnū forte aut duos. ſeu etiā pluresquos in maiore feruore ſpiritus ſibi ex om̄ibꝰ eligūt. et cum ip̄i fortemeliores ſint ſemꝑ tamen illorū ſibipreponūt ⁊ ꝓponūt in domino ſancta ſtudia ⁊ exercitia corporalia ſeuetiā ſpiritualia. Memini me alteraqͦꝫ iam vice dixiſſe: ſed iterū repetere nō grauabor: ꝙͣ ſublimi aliquādomeditatōe monachus quidā laicustoto intendit ſpacio vigiliarū. Eteni ſummo mane apprehēſū me in adiutoriū trahit: et ꝓſtratus pedibuſve mihi inquit quia monachū in vigilijs vnum cōſideraui. in quo trigīta virtutes munieraui: quarum nevnam quidē in me inuenio. Et fortaſſe nullā ille tantā habebat: quāta hec ip̄a erat religioſe emulacōishumilitas. Hic itaqꝫ fructus ſit nōſtri huius ſermonis: ut altiora ſemꝑattendas: quia in eo plenitudo conſtat humilitatis. Nam ſi forte in realiqua. maior tibi fratre aliqͦ gratia collata videt̉: ſed in multis ſi bonus emulator fueris iudicare te poteris inferiorem. Quid enim ſi laborare aut ieiunare plus illo potes. etille te patiētia ſuperat p̄cedit humilitate: ſuꝑeminet caritateᶜ Quid enītota die ſuꝑ id quod videris habere inſipiēti cogitatōe verſaris? Eſtomagis ſollicitus: ut ſcias quid deſittibi. Hoc enī melius. Vtmā fratresnos ſic eſſemus cupidi gratie ſpiritalis: quēadmoduꝫ ſecuſares homines pecunie temporalis. Debuimuscerte ⁊ multū debuimus vincere inbono malū: et tāto āplius deſiderae̓Ii iiij