corporis ſꝫ ſalus qͦꝫ ꝑturbat̉. Quodſi languor forſitan inualeſcēs. cumipſa carne oſſa qͦꝫ medullitus occuparit: tūc demū de vita nō immerito p̄t deſperari. Eodem mō in aīa ſipeccatū fuggerit̉ memorie per cogitatōeꝫ. nullū tn̄ preb̓uerit aut volūtas affectū. aut deliberatō ipſa cōſenſū: fateor quideꝫ deformitas eſt:nec audire interim anima illa meretur. tota pulcra es amica mea: ceterū ⁊ ſi neuus eſt: ſed non morbꝰ. Qd̓ſi voluntas qͦꝫ poccupata ſenſu delectatōnis afficit̉. reſiſtit tamē adhuc deliberatō ratōnis: infirmaturquideꝫ ſꝫ necdū morit̉ aīa: clamet tamen neceſſe eſt: ſana me dn̄e ⁊ ſanabor. Tunc vero mori dicit̉: quādo etipſa ratō ad peccatū ꝑ intentōneꝫcuruat̉: tūc enim cōſentit. Et de tā.li dicit̉. Anima que peccauerit: ipſamoriet̉. Hunc triplicē gradū deplorat dauid ex ꝑſona ada. dicēs dominō expellenti de paradiſo in latamhuius ſeculi euagatōem. Cōfirmaſti ſuꝑ me manū tuam. Et quoniaꝫcarnalia deſideria ſūt pena peccati:non eſt ſanitas in carne mea a facie ire tue. Iam vero nec robur eſtratōis Nō eſt pax oſſibꝰ meis. a facie peccatoꝝ meoꝝ. Qui rurſū eoſdem gradus ex ꝑſoria iuſti decātatdicēs. Memor fui dei ⁊ delectatꝰ fū:et exercitatus ſū. Delectatus enimꝑvoluntatē: exercitatus ꝑ ratōeꝫ.Ne g a memoria repellat deū irruens turda plurimarū cogitatōnumque ſolent efflue̓ tanqͣꝫ vilis plebsin atriū: ponat̉ ad eius portaꝫ ianitor cuius nomē eſt recordatō ꝓprieꝓfeſſiōis: vt cum turpibꝰ ſeſe cogitatōnibꝰ ſenſerit animus p̄grauari.increpet ſe ⁊ dicat fidi. Tū ne hͨ dedes cogitare: qui ſacerdos es. q̄ cle-ricus es. qui monachus es? Cultoriuſticie debet in ſe quicqͣꝫ iniquū admittere? Decer ſeruū xp̄i. amatorēdei tale aliquid ad modicū meditari? Hec dicēdo excludet fluxū illicite cogitatōis: ꝑ recordatōeꝫ ꝓprieprofeſſionis. Similiter ad portā voluntatis in qͣ ſolēt manere carnaliadeſideria: tanqͣꝫ in domo domeſticafamilia ſtatuat̉ oſtiarius qui vocat̉recordatō celeſtis patrie. Hic enimpoteſt paruū deſideriū quaſi cuneuscuneū expellere: et ipſum qui ait ecjataace ſto ad oſtium ⁊ pulſo ſine cūcta.Ixiitōe reciꝑe. Iam vero ad thalamūratōnis talis ⁊ tam ferox adhibenxetſdus eſt cuſtos qui nemini parcat: ſꝫritiarūndimit.quicunqꝫ hoſtis ſiue clā ſiue palamtſe dediem dert. īnat riua pmmataingredi preſumpſerit ꝓcul eum arnelitatiatorataticeat: et hic ſit recordatō gehenne.iſu innia arat̉. tuIn ceteris ſiquidem id eſt memoriaet volūtate nō ita eſt intolerabile:ritts ſcibart. furneitumn comtafia: aꝝ.ſi vel memoria recipiat quādoqꝫ vagam cogitatōem: vel voluntas imrprgat: et iſtirar.puram affectōeꝫ. Hoc vero grauiſniliperatafurittaſimū et omnino damnoſū: ſi vnqꝫ raſiumiur ſitera eara jtio ꝑdiderit rectitudinem intētōis.vmndrita¶ De ſeptē gradibꝰ ꝯfeſſionisOtas mihi feciſti vias vite. ad implebis me leticiacum vultū tuo: delectatōnes in dextera tua vſqꝫ in finē. Adte quidem libenter accedimus dn̄eiheſu: diſcipuli ad magiſtrū: infirmi ad medicum: ad dn̄m ſerui. Tues enim magiſter ⁊ dn̄s: cuius ſcolaeſt in terris ⁊cathedra in celo. Tues ille eximiꝰ medicus: qui ſolo verbo reſtauras vniu̓ſa. Vias tuas demōſtra nobis: et ſemitas tuas docenos. Vie enī tue vie pulcre: ⁊ oēs ſemite tue pacifice. Beati qui ābulāt