Felix autē ſamaritanus ille qͦ cognouit ſe nihil habere qd̓ non accepiſſet: idcirco ſeruauit depoſituꝫ: etcum gratiaꝝ actōe ad dn̄m eſt reuerſus. Felix qui ad ſingula donagratie redit ad eū. in qͦ eſt plenitudo omniū gratiaꝝ: cui dū nos proacceptis nō ingratos exhibemuslocū in nobis facimꝰ gratie: vt maiora adhuc acciꝑe mereamur. Omnino enim ſola nos a ꝓfectu ꝯuerſatōis impedit ingratitudo noſtra:dum quodammō amiſſum reputāsdator qd̓ ingratus accepit: cauetſibi de cetero ne tāto plura amitteret quātō plura ꝯferret ingrato.Felix ꝓinde qͥ ſe alienigena reputans. etiam ꝓ quibuſqꝫ minimis beneficijs. nō minimas refert grates:gratuitū eſſe nō dubitās neqꝫ diſſimulans quod alieno impenditur etignoto. Nos autē miſeri et miſerabiles cū in mitō adhuc alienos noseſtimamꝰ timorati ſatis deuoti ⁊ humiles inuenimur. tā facile poſtmodū obliuiſcimur q̄gratuitū ſit qͥcquid accepimus ⁊ p̄ſumētes nō bene qͣſi de familiaritate dei nequaqͣaduertimus qd̓ mereamur audire:qm̄ inimici dn̄i domeſtici eius. Tanto enim facilius nunc offendimꝰ eū.quāto eo grauius que a nobis cōmittunt̉ iudicanda nouerimus eſſecū legamus: qm̄ ſi inimicus maledixiſſet mihi. fuſtinuiſſem vtiqꝫ. Obſecro itaqꝫ frēs mei humiliemur magis ac magis ſub potenti manu dei:et ab hoc tā maximo tam neqͥſſimovicio ingratitudinis lōge fieri ſtudeamus: vt tota deuotōe in grāruꝫactōne verſanteſ. conciliemus nobisgrāꝫ dei noſtri q̄ ſola p̄t ſaluare animas nrās. Nec verbo tantuꝫ vel lingua. ſꝫ oꝑe ⁊ veritate exhibeamus.xinos gratos: q̄a gratiarū actōeꝫ magis qꝫ dictōem a nobis exigit dator grāꝝ dn̄s deus noſter: qͥ eſt benedictus in ſecula amen.De eo qd̓ in iob̓ legit̉. in ſex t̓bulatōibꝰ liberabit te ⁊cetera.8Ignū valde eſt et omninoxiiexigit ratō equitatis: vt qͦxliibꝰ a cōſtitutōe mūdi regnuꝫ parat̉ipſi etiā ſeſe regno nō negligat: nejxittx ſtparato regno inueniant̉ forſitan qͥregnaturi fuerant imparati. Sic.xatienim legimus de cena quadā dicēprintut̉ xrta xj.te dn̄o qm̄quidem cena parata eſt:riribrabtaſe: ⁊ſꝫ qui vocati erāt nō fuerūt digni.Querimꝰ g quemadmodū regnoumis grala tnꝝ. ⁊parato parari debeant reges futumlia liuliqntirait ?cina nan.ri. Et ſi pie querimus: cum ꝓphetaia. ſ. d. jitjtū qp̓xxxixvtiqꝫ dicere nō audemus. Dn̄e quishabitabit in tabernaculo tuo: autlit d im ig.quis reqͥeſcet in mōte ſancto tuoIeppit.Qui ingredit̉ inquit ſine macula.Sed hec inquies p̄paratō ſoli criſtoꝯuenire videt̉. Nemo enim ceterorū omniū mūdus a ſordē. nec infanscuius eſt vitā vnius diei ſuꝑ terrā.Itaqꝫ ſolus intrabit. qui ſolus agnus eſt ſine macula; ſolus argui nonpotuit de peccato: qͦd non ab eo factum eſt nec in eo inuentum. Solusplane pontifex meus. nec in patrenec in matre ꝯtaminatus eſt vt lexdicit: patrē qͥppe ſꝫ deū: matrē qͦꝫ ſꝫvirginē habens: vnde ⁊ ſolus ingreditur ſancta ſanctoꝝ. et nemo aſcēdit in celū niſi qui deſcendit de celofilius homīs qui eſt in celo. Quid g̓nos? Itane cōtinuo deſperabimus:Imo vero ſperabimus: ⁊ hͨ maxīe.Licet enim ſolus ſꝫ ꝑfecte totus int̓bit ⁊ os non ꝯminiuet̉ ex eo. nō ſinemembris caput inueniet̉ in regno:
Druckschrift
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten