Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

negligētia qͣdā dormitare vident̉.aut iracūdie facibꝰ inflāmant̉ ⁊ cūhis qͣſi gens que fecerit iuſticiā accedūt libere ad eccleſiaꝫ. pſallūt cūalijs. ſꝫ non ſpū neqꝫ mentē orōis tēmre neſcio qͣs ineptias meditātur.et ne ipſo quidem tremēdo angelisvticipare verent̉ dn̄ici corporis ſacramēto: quid inquam iſtos aliudagere dixerī ꝙͣ ſecuros iam de grānā nondidn̄i fui. fiducialiter de ea quā lōgotꝑe ꝓmeruerint familiaritate p̄ſumere? Hoc nēpe eſt qd̓ vulgari ꝓu̓hio dicit̉. Familiaris dn̄s fatuū nutrit ſeruū. Sꝫ vbi eſt dilectiſſimi qͦdtoties canitis: qm̄ aduena ego ſumleranimapud te et ꝑegrinus ſicut omēs pantraſiſuuiatres mei. Heu heu nō inuenit̉ qͥ redeat et agat gr̄as deo: niſi hic alierigena. Nōne decē mūdati ſunt. etnouē vbi ſūt? Meminiſtis credo v̓ba ſaluatoris hec eſſe: nouē illorumingratitudinē arguentis. Bene qͥdem oraſſe obſecraſſe poſtulaſſe legunt̉: qui leuauerūt vocē dicentes:iheſu fili dei miſerere nobis. Sed defuit eis qͣrta quā adiecit apl̓s gratiaꝝ actio: qn̄ nec redierūt nec egerūt gr̄as deo. Multos qͦꝫ videmusvſqꝫ hodie ſatis importune petētesqd̓ ſibi deeſſe cognouerunt: ſꝫ ꝑ aucosadmoduꝫ nouimus qui dignasſuꝑ acceptis beneficijs grās agere videant̉. Nec rep̄henſibile qd̓ inſtanter petimꝰ: ſꝫ plane petitōni negat effectū ꝙ inuenimur ingrati.Et forte hoc etiā clemētia eſſe videt̉ingratis negare qd̓ poſtulāt: ne cōtingat nobis vt tanto grauiꝰ de ingratitudine iudicemur: quāto magis accumulatis beneficijs ingratiꝓbabimur extitiſſe. Ergo miſcd̓ieres eſt in hac parte ſubtrahere miſericordiā: quē admodum ire ⁊ indi-gnatōnis miſcd̓iam exhibere eā ſane qͣ ꝑ ꝓphetā ipſe pater miſericordiarū loquit̉ dicēs: miſerramur impio ⁊ nō diſcet facere iuſticia. Quamultos enim videmus et plangimꝰfratres. qui dūmodo maneat habitus ⁊ tonſura. ſalua ſibi om̄ia arbitrant̉: non ꝯſiderantes miſeri. quēadmodū ingratitudinis vermis interiorā corrodens ob hoc tantū corticē quē vident tranſforare diſſimūlet ne forte recogitēt et erubeſc ātipſaqꝫ verecundia emendent̉. Quiſic interdū nonnullis cōſumpta eſſeinteriora vniuerſa p̄ſumit. vt nō videatur. ad ea qͦꝫ que foris apparētvenenatū ꝓducere caput: niſi fortequos videmus manifeſte apoſtatare. adeo repente fieri peſſimos arbitramur: ⁊ nō magis paulatim defeciſſe: cū comederint alieni robur eorū et neſcierūt. Vides ergo non omnibꝰ ꝓdeſſe ꝙ a lepra ſecularis ꝯuerſatōis cuius peccata manifeſta ſūtemēdant̉: ſed nonnullis peius in occulto ingratitudinis vlcus oriri. qͦdtanto periculoſius ſit. quātō interius? Et bene ſaluator hinc in euagolio nouem illos vbi ſūt querit: quoniam longe eſt a peccatoribꝰ ſalus.Sic enī ⁊ primū hoīem poſt peccatūvbi ſic interrogat ⁊ in iudicio neſcire profitebitur operarios iniquitatis. cum legamus in pſalmo: quoniam nouit dominus viam iuſtoꝝ: etiter impioꝝ peribit. Nec ſine cauſa in nouenario inuenti ſunt. qui nōredeūt ad ſaluatoreꝫ: in quo nimirūnumero qͣternario qͥnarius iungit̉:et eſt nō bona mixtio corporee ſenſualitatis et euangelice traditōis.Quod tūc fieri ſolet: cū ſic volumꝰqͣtuor euāgelijs obedire: vt quinqꝫcorꝑis ſēſus parit̓ oblectare velimꝰ