ialis a tanto et tali beneficioꝝ mulrituto nō emolliat? Quicquid igit̉eaquicquid potes. debes creanti:redimēti vocanti. Sed cum iuſticiaꝫfeceris: fac ⁊ pacē. Quādiu enī fumus in hͦ vaſe teſteo. et fragilitate ꝯplexionis humane. nō poſſumꝰmueniri ſcādaloꝝ ꝓrſus immunesIigit̉ recordatus fueris ꝙ fratertuus habet aliquid aduerſū. te ſishumilis ad veniā petendā: ſi tu habes aduerſus illū ſis facilis ad dantā: et omnia mēbra erūt in pace.hic enim ad duo iſta. caritatē ⁊ hūiitatē paratiſſimi: nō poterimus diſſenſioneꝫ ſentire. Diſcite inqͦt a meꝙ mitis ſū⁊ hūilis corde: mitis qd̓ ꝑtinet ad caritatē. qꝛ caritas patiēseſt benigna eſt: hūilis qd̓ ad ipſaꝫverbi ſpectat ꝓprietatē. Sic ꝓcedentibꝰ erit gaudium in ſpū ſancto. Loſtiatialalincit nolit. quaplimquar qd̓ exꝑtus nouit: inexpertusn apmi fuarū nigilteignorat: animalis enī homo nō perquideꝫ te tum eutucipit ea que ſunt ſpūs dei. Nunquidnō plerūqꝫ orātibꝰ nobis omnia via creauit: nō ſnē inaia digmtatis Dixitſcerū ſuccutiunt̉ occulta. ad memoriā gaudij illius qd̓ eſt in iheruſalējefatiaſit. poſt hͦtui amdit ntſamaꝫque ſurſū eſt. que eſt mater nr̄a: etla retemit ra ſuuncdſacrimarū vnda vultus meditantiūaixꝫ pan dedtrgiaſuꝑfundit? O ſi duraret. Si oblitusfuero tui iheruſalē obliuiōi det̉ delitē maminregi iupuxtera mea: adhereat lingua meafaucibꝰ meis ſi non meminero tui: ſixlſnō ꝓpoſuero iheruſalē in pͥncipio leticie mee. Vere in principio leticie:qꝛ finis illic repoſitus eſt. Quādo cōſcindes ſac̓cū meū dn̄e iheſu ⁊ circūdabis me leticia: vt cantet tibi gl̓amea ⁊ nō ꝯpungar⁊ Principiū gaudij illius qd̓ hic qn̄qꝫ ſentimus ſtilla eſt. guttula eſt: de flumine illo ēdeſcēdens cuius impetus letificat ciuitatē dei. Quando veniet tempus.vt pennibꝰ gaudijs nos in ipſo di-uinitatis fonte ꝓtūdius immergamus: vbi vnda vndam ſine intercapedine ⁊ interpolatōe ꝯtinuet? Quādo veniā ⁊ apparebo ante faciē dei?Quando trāſibo in locū tabernaculi ammirabilis vſqꝫ ad domun deiQuando ſicut audiuimus ſic videbimus: in ciuitate domini virtutum ⁊Eya igit̉ frēſ huic felici ternario fideliter inſiſtamus. et ſemꝑ ſimꝰ memores verbi illius. Amice ad qͥd veniſti? Quia nō ad hoc venimus vt ſimulatoria ſpecie regē int̓ficiamus:ſꝫ vt ei ſeruiamus. qͥ eſt bn̄dictus inſecula.De verbis domini. omnis qui ſe exͣaltat humiliabitur.MAnis qui ſe exaltat humiliabit̉: et qͥ ſe humiliat exaltabit̉. Si ꝯſideramus diligēter fratres gradus hominū qͣtuorinuenimus: dico autē ſūmā felicitatē in celo ad quā ſuſpiramꝰ. mediāfelicitatem in ꝑadiſo vn̄ cecidimꝰ:itēqꝫ mediā infelicitateꝫ in hͦ mūdoꝓ qͣ gemimꝰ: ⁊ in inferno extremāinfelicitatē quā merito formidamꝰBreuiꝰ tn̄ dice̓ poſſū: vitā ⁊ vmbrāvite: vmbrā mortis ⁊ mortē. Itaqꝫnec in ſummo nec in imo poſiti timemus deſcēde̓: aſcēde̓ cupimꝰ eo magis anxij. qͦ videmur viciniores infimis ꝙͣ ſupͥmis: ⁊ ecce d̓r nobis: quiaoīs qͥ ſe exaltat hūialiabit̉. ⁊ qui ſehūiliat exaltabit̉. Quid nā ſibi vultcācellata hͨ ꝯnexio exaltatōis ⁊ hūiliatōis? Ita ne parū ē dn̄e ꝙ in veritate tua hūiliaſti nos. qꝛ adhuc exigis vt apponat hō hūiliare ſeipſū?Et quidem reſtat adhuc quo poſſimus humiliari. ſed qui illo cecideritiam non adiciet vt reſurgat: quihumiliatus fuerit vſqꝫ illuc fruſtra