Eſt enī ſapiēs: cui queqꝫ res ſapiūtꝓut ſunt. Cui vero ipſa iā in ſe ꝓutſapientia ſapit: is nō modo ſapiens.ſꝫ etiā beatus eſt. Nēpe hͦ eſt videredeū ſicuti eſt: atqꝫ hic qͥdem flumīsimpetus letificas ciuitatem dei: hictorrēs voluptatis hͦ deniqꝫ vbertasineb̓rians eſt. Nunc vero dn̄e vnūnō hn̄t: deficit enī in hijs interī nuptijs. vinū vtiqꝫ carnalis illecebreet ꝯcupiſcētie ſecularis. Fel draconū inquit vinū eoꝝ: et venenū aſpidum inſanabile. Semꝑ nobis hͦ vinū deficiat fratres mei: quia nō eſthoc vinū bonū. Bonū vinū non ex vinea impuritatis: ſꝫ ex ydria purificatōis haurit̉. Bonū non via gomorre cōficit̉: ſꝫ ex aqua iudee. Seruaſti inquit bonū vinū vſqꝫ adhuc.Nā optimū quideꝫ vinū ſeruat etiāadhuc. qd̓ videlicet nō ex aqua cōficiendū ſꝫ exprimēdū magis ex botro illo magno eterne ꝓmiſſionis:qui interim in vecte portat̉. dum ſecundū carnē nouimus xp̄m ⁊ hunccrucifixū. Nūquid nō illi vinū defecerāt qͥ dicebat. renuit cōſolari aīameaͨ Sed ⁊ vinū aqua factū guſtalſe viſus eſt: cū ſubiūxit. Aemor fuidei ⁊ delectatꝰ ſū. Quid enim facietin p̄ſentia: qui in ſola memoria delectat̉ Sic et apoſtoli plane vinuꝫ aqͣfactū guſtauerant: qn̄ ibant gaudentes a ꝯſpectu ꝯſilij qm̄ digni habiti ſūt ꝓ nomine iheſu ꝯtumeliampati. Quomodo non vinū ex aqua:gaudiū de contumelia? Nimirū implebat̉ iā ꝓmiſſio veritatis: que adeos facta erat hoc modo. Triſticiaveſtra ꝯuertet̉ in gaudiū: hoc eſt:aqͣ vr̄a v̓tet̉ in vinum. Miraris ꝙ invinū aquā mutat̉: etiā trāſit in panem: niſi forte oblitus es comederepaneꝫ tuū. eū de qͦ legiſti. Cibabis.lſ53ſnos pane lacrimarū: ⁊ potū dabisnobis in lacrimis in menſura. Beniqꝫ audi mēſuram. EErāt ait lapideeydrie ſex poſite. ſecundū purificatōnem iudeoꝝ. Si verus iudeus es. nōcarne ſed ſpiritū. ſex annis ſeruies:in ſeptimo liber egredieris: in ſexydrijs purificaberis. in ſex tribulatōnibꝰ liberaberis: in ſeptima nō tāget te malū. Non ſolum autem liberaberis in eis. ſed ⁊ vinum bibesex eis: vbi ceperis iuxta apoſtolum2igloriari. non ſolū in ſpe: ſed etiaꝫ intribulatōibꝰ. Hoc enim dixerit inteirim gaudiū quod habemus in ſpū.iſſſancto: de memoria futuroꝝ bono.xiiſrū et malorū p̄ſentiū tolerātia. Nil.ſiiixii xiitſquippe in his carnale ſapit. nil ſecūlare. nil vanū. ſed ſpūs veritatis ⁊cejxxixxti .leſtis ſapiētia eſt: cuiꝰ in vtroqꝫ ſuaruuruntiatie xteuitas prelibat̉. Gaudete in dn̄o ſꝑIimitit iluait apoſtolus: iteruꝫ dico gaudete.nuat inſtiatuEt duplicis huius gaudij materiāpufntlaſecutus adiunxit. Modeſtia veſtradlixuntinota ſit omnibꝰ hominibꝰ: dominusꝓpe eſt. Quid modeſtia: niſi māſuetudo et pacientia eſt? Gaudeamusergo de his que exſpectamus: qm̄dominus prope eſt. ¶ Iterum gaudeamus de his que ſuſtinemꝰ: vt modeſtia noſtra omnibꝰ nota ſit. Nimirum tribulatio paciētiam operat̉:pacientia probatōeꝫ: probatio vero ſpem. Spes autem non ꝯfundit.Sane vt ydoneus fiat animus gemine huic ſpirituali leticie capeſcēde.duo eque ad iuſticiam exercendaꝫduo inhilominus ad conſeruandaꝫpacem neceſſe eſt premittant̉: quequidem vtraqꝫ copioſius nobis ſcriptura ſacra commendat. ¶ Siquidem iuſticie exercitatō in his duobꝰ mandatis tota pendere videt̉: vtqd̓ ſibi quis fieri non vult alij non