xttū. xterit nos ſeparare acarijrare dei. que eſt in xp̄o iheſu. Sꝫ attende quāta enumerauit apl̓us. eiꝰenim verba ſūt: mime tamē adiciēsnec noſipſi. Nimiruꝫ hͨ eſt libertas.qua xp̄s nos liberauit: vt nulla peutꝰ creaturā auellere nos. aut violare poſſit. Soli id deſerere poſſumꝰaſtid corpria voluntate abſtracti. ⁊ illectia ꝓpria ꝯcupiſcētia. Preter hāc eniriiilegt manihil eſt qd̓ timeamus. Deniqꝫ dorenit plonecvolūtatis vſū ⁊ facultatē delibeanima iprandi renatus quiſqꝫ recipiat: a caileduratitate dei ſeꝑari om̄mo nō p̄t. Securis interim degit ſub ꝓtectione domini dei fui: non eſt quod vereat̉ exom̄ibꝰ. At vb̓i ſane diſcretionis annos ingrediēs reddit̉ ſibi: ceteroꝝvtiqꝫ violentiā nec tunc quidem forintlitti luꝫ.nidare neceſſe eſt: ſꝫ ab ea que doraut orimū vnit in ſinu caueat. ꝓpria ſcꝫ volūtaanit cadutatte erit forte peccatū in foribꝰ. ſedg mn teranaꝓppetitus eius ſub eo eſt. tantū ip̄eapire renuat. ꝯſentire recuſet. Denqꝫ pͥmos parentes non vrſus autro ſꝫ potius ſerpens callidior vtiqꝫitis frēs. firmiſſtine eritanon fortior ceteris animantibꝰ ſupnetis catholitā veritateꝫplantauit: nec mulierē vir ſed muliptifinate abrenunciantesexvirū. Serpens euam decepit: ꝓfepatu edluſtiaabopte: ⁊cto nō impulit aut coegit. Mulieripht depꝰtibio adam de ligno dedit: ſꝫ offeredo vtiqꝫ. nō violētiā inferēdo. Neqꝫ enim ptāte illius ſꝫ tua factū eſtvlūtate. vt eius voci plus obedienia ꝙͣ diuine. Ceterū ſi ille ſibi nonprauit ignarꝰ: nos ſaltē nobis totexeplis p̄moniti caueamꝰ. Imo veto qm ꝑiclitati fumus ⁊ nos miſeraoiter in hac ꝑte: de cetero iā remediū aliquod tatis ꝓuidere malis ſolſicite ſtudeamus. Qn̄ enī fortis illearmatus. quē fortior ſuꝑueniēs alligauit: atriū illud olim ſuum valuitnulentia aliqͣ obtine̓? Sed vacuumſibiq̄ꝫ inſipiēter expoſitū. domiciliuꝫreperit: ⁊ cū alijs ſepteꝫ nequioribꝰnon fortioribꝰ. ingrediēs non irruens. libere habitauit. Quis vero illūadmiſit: niſi ꝓpria voluntas? Ipſa ēque in poteſtateꝫ tenebrarū denuoredijt: que nos iterū ſub̓didit mortis imperio. Veni domine iheſu etiānunc: ihoſu bone eice iterum fortiterquem nos inſipienter admiſimus. ſitu non liberaueris. ¶Irritum fecifedus primū: tibi peccauimus domine. ſathane ⁊ operibꝰ eius obligantes denuo noſmetipſos: iugo iniquitutis colla vltronea ſubmittētes ⁊ſubiciētes nos miſere ẜuituti. ¶ Itaqꝫ fratres mei rebaptiſari vos ꝯueit. ſecundū fedus inire neceſſe eſt.opus eſt ꝓfeſſione ſcd̓a: nec iam fuf̉ficit abrenunciare dyabolo ⁊ oꝑibꝰeius: mundo abrenūciandū eſt et ꝓprie voluntati. Ille enim ſeduxit: illa tradidit nos. In priori minirumbaptiſmate. quādo nihil nobis adhuc voluntas noſtra nocuerat ſatisfuerat abrenūciare dyabolo: cuiusprofecto inuidia peccatū pariter ⁊mors per vnum ingredies. in om̄eshomines pertranſiuit. Cereruꝫ poſtquā mundi fallentis illecebras ⁊ infidelitateꝫ proprie volūtatis manifeſte ſumꝰ exꝑti: de cetero iā in ſecūdo vt ita dixeri ꝯuerſionis nr̄e baptiſinate merito ꝓrſus ⁊ nō ad inſipientiā nob̓. nō reſartire tantūmō fedus primū. ſꝫ etiā roborare ſolliciti:ipſis qͦꝫ pariter abrenūciamꝰ. Studeamus ꝓinde dilectiſſimi. immaculatos nos ab hͦ ſeculo cuſtodire: ſcientes qm̄ religio mūda ⁊ immaculata corā deo hͨ ē. Caueamꝰ aūt a ꝓpria volūtate tāꝙͣ a viꝑa peſſima ⁊neq̄ſſima: ⁊ q̄ ſola deinceps dānarepoſſit animas noſtras.