dn̄o gloriam̉: teſtimoniū ꝑhibenteſpū ſancto ſpūi noſtro ꝙ filij dei ſumus. Hinc enim vere poſſumus gloriari ꝙ tantū habemus patrem: ꝙmaieſtati ineffabili cura eſt de nobis. Inde ⁊ ꝓpheta. Dn̄e inquit qͥdeſt homo qꝛ magnificas eū. aut qͥdapponis erga eū cor tuū? Itaqꝫ quigloriat̉. iā non in meritis ſuis gloriet̉. Quid enī habet. quod nō accevitrSi autē accepit. quid gloriat̉ qͣſi non acceꝑit? In eo ergo a qͦ accevit gloriet̉. nō qͥa ipſe magnus ſit.quia magnificꝫ eū deus: hoc eſt vtin illis que acceꝑit non qͣſi ea nō acceperit. ſꝫ quaſi qui ea accepit gloriet̉. Neqꝫ ait apl̓us. ſi autē accepiſti quid gloriaris. ſꝫ quid gloriarisnnqͥt quaſi non acceperis: vt nō ꝓhipihalaſtiatbeat. ſꝫ doceat gloriari. Sed quid ſilivult qd̓ ait. nō enī qui ſeipſum cōid trimmnihi tū erimlatmendat ille ꝓbatus eſt: ſꝫ quē deusuinigrotis fu Atndiniimendat? Quis eſt enim quē in hociit amnatſit naſſe poſſepfectuliſeculo cōmendat deus? QuomodoIS Iunt altēomēdabit veritas eū: qui adhuc rephenbilis inuenit̉? Deniqꝫ g inqͥtſetauiſentiaquos amo arguo ⁊ caſtigo. Hec taiiat funē tota ꝯmendatio prorſus quātūnihi videt̉ ipſa eſt. Que eſt enī melior ⁊ efficacior ꝯmendatio: ꝙͣ diuine erga nos atteſtatio caritatis?Ceſtimoniū vero amoris eius nullū credibilius: nulluꝫ certius in hacvita. ꝙͣ qd̓ deſiderat ꝓph̓a vbi ait.Corripiet me iuſtus in miſcd̓ia ⁊ intreꝑabit me. Hec nāqꝫ increpatioqua iugiter nobis ſugͥgerit in octuto ſpūs veritatis quid deſit nob̓:upbiā negligētiā. ingratitudinē.qꝫ repellit. Quo triplicivicio. omnepauloniinus religioſoꝝ hominū genus: periculoſe laborat: ꝓ eo ꝙ minūs attenta cordis aure percipiāt.qd intus loquat̉ is. qui neminē palpat ſpūs veritatis. Quod nōnullisꝓuenit niſi fallor ꝙ ꝓprie gl̓e cupidi. nulla ratōe quieſcere poſſunt: cūin ſeipſis penitus nihil inueniūt. vn̄poſſint aliquatenus gloriari. Perfecta autē et ſecura gloriatio eſt: cūveremur om̄ia opera nr̄a. ſic̄ teſtat̉beatus iob de ſeip̄o: et cum yſaia ꝓpheta. om̄es iuſticias noſtras nonaliud ꝙͣ pannū mēſtruate reputandas eſſe cognoſcimus. Nihilominꝰtamē ꝯfidimus etiā ⁊ gloriamur indn̄o cuius miſcd̓ia tāta eſt ſuꝑ nos:vt a grauioribꝰ quideꝫ. ⁊ q̄ ad mortem peccata ſūt cuſtodiat nos ⁊ tābenigne. ipſaꝫ imꝑfectionis noſtreet ꝯuerſatōis impuritatē nobis manifeſtare ⁊ agnitā ꝯdonare dignet̉:quatenus in humilitate et ſollicitūdine ⁊ gr̄aꝝ actōe firmiter radicati iā nō in nobis ſꝫ in dn̄o gloriem̉.De diuerſis affectionibꝰ aīe ⁊ diu̓ſis nominibꝰ ſecundum eas.t diuerſis nomībꝰ deū nuncquidem patrem nunc magiſtrū vocemus aut dominū: non illiꝰſimpliciſſime et om̄ino inuariabilisnature diuerſitas vlla in cauſa eſt.ſed affectōnuꝫ noſtrarū multiplexvariatio ſecundū diuerſos ꝓfectusanime vel defectus. Vident̉ enī quedā anime ſub patre familias age̓.quedā ſub domino. quedaꝫ ſub magiſtro. quedā qͦꝫ ſub patre ⁊ nōnulle cum ſponſo: vt cum ꝓficiētibꝰ ꝓficere cum immutatis mutari videat̉et ipſe: qui iuxta prophetā mutatquidem creaturas et mutabunt̉: licet idem ipſe ſit et anni eius non deficiāt. Deniqꝫ quid in alio pſalmoidem ꝓpheta ad ipſum loquat̉ attēde. Cum ſancto inquit ſanctus eris:D d ij