iiueniti et ab alijs. qͥ dicebat. Monentaneū hoc et leue tribulatōnisnr̄e. ſupra modū in ſublimitate et̓num pondus glorie oꝑat̉ in nobis.ſtōdixit remunerabitur: ſꝫ eternuꝫpiduſgl̓e oꝑatur in nobis. Latetgloria fratres mei abſcōdita nolis eſt in tribulatōe: in momētaneoyelatet eternitas: in hͦ leui pondꝰſiblime et ſupra modū. Interim ergo feſtinemus nobis eniere agruſtū: emere theſaurū iſtū: qui abſcoditus eſt in agro. Om̄e gaudiū exiſtimemus cū in varias inciderimꝰ t̓bulatōnes. Dicamꝰ ex animo: dicamnus ex ſētētia: bonuꝫ magis ire addomū luctus. ꝙͣ ad domumi cōuiuij.Cum ip̄o ſūin trib̓ulatōne ait deꝰ:tego aliud interim requirā ꝙͣ trihulatōem? Mihi adherere deo boItiliū.num eſt. Non ſolū aūt: ſꝫ ⁊ ponere indn̄o ſpem meā: qꝛ eripiā euꝫ inquitet glorificabo eum. Cū ip̄o ſum in t̓xxee. ſhulatōne. Delicie inquit mee eē cūIlijs hoīm. Emanuel nobiſcū deus.ue gr̄a plena ait angeluſ ad mana dn̄s tecū. In plenitudine gr̄e.nobiſcū eſt: in plenitudine gl̓e. erimus nos cum eo. Deſcendit vtꝓppengleniſit hijs qui t̓bulato ſūt corde: vt nōbiſcum ſit in tribulatōne nr̄a. Eritiiunitiaūt qn̄ rapiem in nubibꝰ obuiā xp̄oin aera: ⁊ ſic ſēꝑ cū dn̄o erimꝰ: ſi tn̄curemus interim eum Habere nobiſcu: vt ſit comes vie. qui patrie redditor eſt futurus: imo qui tunc pamamodo ſit via. Bonum mihi dn̄etibulari dūmodo ip̄e ſis mecuꝫ: ꝙͣregnare ſine te. epulari ſine te: ſinete gl̓ari. Bonū in tribulatōne magis amplecti te: in camino haberece mecum: ꝙͣ eſſe ſine te vel in celo.neud eni mihi eſt in celo: ⁊ a te qͥdhlui ſuꝑ terram? Aurūꝓbat fornax: et viros iuſtos temptatio tribulatōnis. Ibi ibi cū eis es dn̄e. ibiin tuo nomine cōgregatis mediusaſtas ſicut olim cū tribꝰ pueris esdignatuſ etiā ethnico apparere vtdiceret: qꝛ ſpecies qua̓ti ſimilis filiodei. Quid trepidamus: quid cūctamur: quid refugimꝰ hūc caminuꝫ?Seuit ignis: ſꝫ dn̄s nobiſcū eſt in t̓bulatōne. Si deꝰ nobiſcū: quis ꝯtranos? Nihilominuſqꝫ ſi ille eripit. qͥseſt qui rapiat de manū eiꝰ: quis eſtqui de manu eius poſſit eruereᶜ Doſtremo ſi ille glorificat: qͥs nā aliuſingloriuꝫ faciet̉ Si ille glqrificat.quis hūiliabit? Audi deniqꝫ qͣ namgloria ip̄e glorificet. Longitudineinquit dieꝝ replebo eū. Et pͥmo qͥdem in eo ꝙ dieꝝ nomē pluraliterpoſuit: nō viciſſitudinē aliꝙͣ. ſꝫ multitudinē voluit ꝯmēdare. Aloqͥn ſi viciſſitudinē ſuſpicaris: melior ē diesvna ī atrijs tuis ſuꝑ milia. Legimꝰſcōs atꝫ ꝑfcōs viros etiam ab hijsdiebꝰ nr̄is plenos migraſſe dieruꝫ:nec ſane aliud ꝙͣ v̓tutū plenos. plenos intelligimꝰ gr̄aꝝ. Nimiruꝫ inhāc plenitudinē velut de die ī diē.de claritate in claritatē: nō quidē aſuo: ſꝫ a dn̄i ſpū trāſformant̉. Si gͦdieſ gr̄a d̓r: ſi ut ſupͣ meminimꝰ etiādies hoīs claritas q̄ ab hoīe eſt. etmale nitēſ gl̓a quā ab inuicē q̄rimꝰquō nō magis verꝰ dies et plenusmeridies vere gl̓e plenitudo? Qd̓ ſidies plurimos diuiſioēs dicimꝰ gratiarū: quō in multiplici gl̓a dieꝝ incelligit̉ ml̓titudo Poſtremo euidētiꝰ audi. ſine vlla viciſſitudine diesmultos. Erit lux ſune ſicut lux ſolis ait propheta: et lux ſolis ſeptēpliciter ſic̄ lux ſeptē dierum. Iſtisni fallor cunctis diebꝰ vite ſue. pſalmos ſuos cantare in domo domini