Contendamus placere oībꝰ ꝑ oīa:ſꝫ maxime ei qͥ maximꝰ ē ſuꝑ om̄ia.In conſpectu angelorum pſallamꝰei: vt in eis impleatur quod ſcp̓tuꝫeſt. Qui timent te videbūt me ⁊ le-tabunt̉: quia in verbo tuo ſuperſperaui. Obediamꝰ prepoſitis noſtris:qui ꝑuigilant tanꝙͣ reddituri rationem ꝓ anīabus nr̄is: ut non cumtriſticia hoc faciāt. Et quidē gratias deo ex cuiꝰ ſolo munere hoc venit: nō eſt quod multū vos moneā:non eſt quod multū vos timeaꝫ inhac parte. Quod eſt gaudiū meum. ⁊ gloia meā: niſi prompta obeditio et irreprehēſibilis ꝯu̓ſatio veſtra? Quid ſi certo cognoſcerē. neangelos quidē ampliꝰ aliqͥd in vob̓cognoſcere qd̓ dedeceat: apud neminē veſtrū ex anathemate ihericho quippiā occultari: non murmurare aliquē. nō detrahere in occulto. nō ſimulatorie agere vel remiſſe: nō ignominioſas voluere animocogitatōnes. quibꝰ ſolet heu interdū ip̄a qͦꝫ pars corꝑis perturbari?Magnū hoc mihi gaudij incrementum: ſꝫ nōdum vtiqꝫ plenitudo. Nōenī tam magni ſumuſ vt poſſit nob̓adeo eſſe ꝓ minimo ab hoīe iudicari nō poſſe: minus aūt. nihil eſſe nobis. Ceterū ſi occultiſſimū iudicemtimēt etiā magni: quātū nos ad illius examinis memoriā cōuenit trepidare? Oſi mihi cōtīgeret certumeſſe nil eſſe in om̄ibꝰ nobiſ. illū offēdens oculuꝫ: qui ſolus ꝑfecte nouitquid ſit in hoīe: videns in eo et qd̓in ſe ille nō videt. Hoc vel maximeiudiciū veſtigemus fr̄es: et eo aniplius frequētemus in timore ⁊ tremore ip̄ius ꝯſideratōnē: quo minuscōprehendere poſſumus inueſtigabilem abiſſum iudiciorū dei. et irre-ii5fragabilē diſpoſitōem. Cū hoc timore ſpes habet meritum: cuꝫ hocmetu fructuoſe ſperatur. Eſt autēxis ip̄e timor. firmiſſima quedā ⁊ effi3cax materia ſpei: ſi quis prudenteradu̓tat. Siquideꝫ maximū quoddādei donum timor iſte: et ex p̄ceptioxiane preſentium firma eſt exſpectanſicictio futurorū. Poſt remo beneplacixtum eſt dn̄o ſuꝑ timentes eum: etvtiqꝫ vita in voluntate eius: ⁊ in be53neplacito ſalus eterna. Quoniā inxi tme ſperauit liberabo eū. Dulciſſimaliberalitas: in ſe ſperātibꝰ nō deeſſegrtiHoc enī totū hoīs meritū: ſi totamurapuna.ſpem ſuā ponat in eo: qui totum hoxpixi ſminem ſaluum fecit. In te ſperaueturūt pr̄es nr̄i. ſperauerunt ⁊ liberaſtieos: ad ce clamauerūt et ſalui factiinntuiaſūt: in te ſperauer̄t ⁊ nō ꝯfuſi. Quistrininxiteix rienī ſperauit in eo: ⁊ ꝯfuſuſ ē? Sꝑatearu lcir xixin eo oīs ꝯgregatō ppl̓i. Quēcunqꝫuatxai.enī locū caſcauerit pes vr̄. vr̄ erit.inuleaif:Des vr̄ vtiqꝫ ſpes vr̄a ē: ⁊ qͣntūcūqꝫvix.illa ꝓceſſerit obtinebit: ſi tn̄ in deuꝫleiiaatota figat̉: ut firma ſit ⁊ nō titubetQuid timeat aſpidē aut baſiliſcuꝫ:qͥd leonis rugitꝰ. aut draconis ſibilos expaueſcat? Qm̄ in me ſꝑauit:liberabo eū. Porro liberatū qͥdem.ne iterū egeat liberari: ꝓtegā eū ⁊ꝯẜuabo. Si tn̄ cognouit nomē meū:ne ſibi t̓buat qd̓ liberatꝰ ē: ſꝫ nomini meo det̓ gl̓am. Protegā eū: qm̄cognouit nomē meū. ¶ In pn̄tia enīvultuſ glorificatio: in noticia enimnoīs ꝓtectio exhibet̉. Spes in noīe:res in facie eſt. Quod enī videt qͥsquid ſperat̉ Fideſvtiqꝫ ex auditu:et ea quidē iuxta eūdē apoſtolum ererum ſubſtantia ſperandarum.Protegam eum: quoniam cognouit nomen meum. Non nouit nomēeiꝰ: qͥ illud ſumit inuanum: qui dicit