Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

Audiuit enim dicētem. Si diligeretiſme gauderetis vtiqꝫ qꝛ vādoad patrem: quia pater maior meeſt. Audiuit dicētem. Noli me tāgere nōdum enim aſcendi ad patrem: et celeſtis iam nō ignara cōflij. clamat cum apoſtolo. Et ſi cognouimus xp̄m ſecundū carneꝫ.ſed nunc iam non nouimus. Supermontes inquit bethel: ſuper om̄eꝫvidelicet poteſtatem et principatum: ſuper angelos et archangelos cherubin quoqꝫ et ſeraphin.Neqꝫ enim alij ſunt mōtes domusdei qd̓ ſonat bethel: plane in dextera patris vbi iam nō ſit pat̓ maior eo: in dextera altiſſimi coaltiſſimum apprehendere concupiſcēs.Hec enim eſt vita eterna fratresvt patrem cognoſcanius verumdeum: ſed et queꝫ miſit iheſū xp̄mverum nihilominus et vnum cumeo deum. ſuper om̄ia benedictumin ſecula. Amen.ieritisa qj.GGrro x vn̄ ſpͣ.Ec noſtra ē. nec noua nob̓ſed nota omnio ſentētia.in precipuis quibuſqꝫ ꝑtibus noſtre fidei. quid nō ſit. ꝙͣ qͥdſt: et ſcire poſſe facilius. ⁊ ꝑiculoſꝰ ignorari. Idem ſane et ſpei nōincouenienter tribui poſſe videturConge enim facilius mens humana tantorū exꝑta maloruꝫ: quibꝰnt caritura ꝙͣ quibꝰ perfruituracomprehendit. Nempe germanaridei ſpeiqꝫ cognatio eſt: vt quodilla futura credit. hͨ ſibi incipiatſperare futuruꝫ. Aerit o proindeapoſtolus fidem ſperādarū reruꝫſubſtantiā eſſe diffinit: ꝙ videlicꝫ⁊ non credita nemo ſperare: nonplus ꝙͣ ſuꝑ mane pingere poſſit.Dicit ergo fideſ. parata ſunt magna ⁊ inexcogitabilia bona a deofidelibus ſuis: dicit ſpes. mihi illaſeruantur: nam tercia quidē caritas curro mihi ait ad illa. Ceterūvt iā memī difficile om̄ino a̓ etiaꝫimpoſſibile eſt illorum qualitateꝫinueſtigare bonorum: niſi cui forte iuxta illud apoſtoli que oculusnon vidit. nec auris audiuit. neqicor hominis aſcendit. que preꝑauit deus diligentibuſ ſe: reuelauitipſe per ſpiritum ſuum. Sane quātūlibet perfectuſ in carne adhucmortali degēs: niſi enim eſſet Hicquedam vt ita dixerim imperfecta perfectio. non diceret apoſtolus. quotquot perfecti ſumus idipſum ſentiamus: idipſum profecto quod promiſerat non quaſi iāacceperim. aut iam perfectꝰ ſim.etiam paulus ipſe neceſſe eſt fateatur. quia nūc cognoſco ex parte. Et item. videmus nunc per ſpeculum et in enigmate: tunc auteꝫfacie ad faciem. Quod ergo homini interim noſcitur capabilius:ſane pia et ꝓuida inculcatōe aniplius cōmendatur. Proprium enīeſt afflictorum vt moleſtijs eximiſummam reputent felicitatem: etcarere miſeria: ſummam beatitudinem arbitrētur. Vnde propheta in pſalmo. ꝯuertere inquit anima mea in requiem tuam quia dominꝰ bn̄fecit tibi: nec vlla tamē felicitas collatā munera enume̓at:ſed adiūgit. Quia erupuit animāmeam de morte: oculol meos a ſacrimiſ: pedeſmeoſ a lapſu. In qͥbꝰv̓biſ patēter īdicat ꝙͣta ſit reqͥeſ.