clamauerint ad me et exaudiameos. Ecce numera tribulationes:ſecūdum multitudinē earū. conſolatōes eius letificabūt aīam tuā.dūmodo ad aliam nō cōuertaris:dummodo clames ad eum. dumōſperes in euꝫ: nec humile aliquodvel terrenuꝫ: ſed altiſſimū ponasrefugiū tuū. Quis ſperauit in eo:et confuſus eſt? Facilius eſt celūet terram tranſire: ꝙͣ verbuꝫ eiuseuacuari. Altiſſimum inquit poſuiſti refugium tuū. Non accedet illuc tēptator: non calūniator aſcēdet: nō peſſimus ille fratrū accuſator attinget. Nempe ei dicit̉ hocrecolite pſalmi p̄mordia: ei dicit̉qui in ꝓtectōne altiſſimi cōmoratur: illuc refugiens a puſillanimitate ſpiritus ⁊ tēpeſtate. Que quidem duplex eſt neceſſitas fugiendiqꝫ: videlicet et foris pugne: ⁊ intus timores. Minus enim fugereoportet. ſi vl̓ interior magnanimitas exteriores tumultus viriliterſuſtineret: vel exteriori trāquilitate. puſillanimitas ꝓpria foueretur. Altiſſimū ait poſuiſti refugiūtuū. Sepe illuc fugiamus fr̄es munitus eſt locus: nulluſ ibi timēturhoſtis. Vtinā magiſ ſemꝑ ibi ſedmanere liceret: ſed non eſt hoc tēporiſ huiꝰ. Quod modo refugiumeſt: qn̄qꝫ habitaculū erit. et habitaculū ſēpiternū. Interim ſane ⁊ꝑſiſtere ſi nō ꝯcedit̉: freq̄nter tamen eſt recurrenduꝫ3. Nempe adom̄em tribulatōem ad oēm deniqꝫ cuiuſcūqꝫ modi neceſſitatē aꝑta eſt nobis vrb̓s confugij: ſinusmatris expanſus eſt: ꝑata ſūt foramina petre. patent viſcera miſericordie dei nr̄i. Hoc refugiuꝫ qͥ1ideclinat: nihil mirum ſi effugerenon meretur. Iam quidē fratresque dicta ſunt ad expoſitōem verſus huiꝰ vident̉ poſſe ſufficere. ſidixiſſet ꝓpheta. qm̄ in te ſperaui:ſicut in alijs pſalmis quibuſdā inuenitur. Ceterū quod dicit tuesdn̄e ſpes mea. forte amplius aliquid ſonat et ſublimius: quod videlicet nō modo in eo ſperet. ſꝫ eūCōueniētius ſiquidē ſpes nr̄a d̓rſquod ſperamꝰ: ꝙͣ in quo ſperamꝰ3ſSūt aūt forte nōnulli qui a domīoiiſobtinere tꝑalia ſeu ſpiritualia q̄xilibet cōcupiſcūt: ſꝫ ꝑfecta caritasriiiſſolum ſitit quod ſūmum eſt: totadeſiderij vehemētia clamās. Quidgix tejexttenī mihi eſt in celo: ⁊ a te quidvolui ſuꝑ terrā? Deus cordis mei:Itiuulintita ⁊set pars mea deus in eternū. Pulvpalrin nitulat? ⁊cre nobis vtrumqꝫ paucis verbisymnſcd it qibahodie iheremie ꝓphete lectō comrimimplarinat nartmēdauit. Bonuſ es domine ſperātum ſiei itotibꝰ in te: anime querenti te. Vbimnalinſane et ip̄am numeri diſcretōnemprudēter adu̓te̓ ē: ꝙ ſperātes qͥdēin eo pluraliter dixerit. qd̓ hͦ videatur cōmune multorū: querētēvero eum ſingulariter. ꝙ ſingulalitiris ſit puritatis. ſingularis gr̄e.ſingularis ꝑfectōnis: non mōnilſperae̓ niſi ab eo: ſꝫ nil querere niſi eum. Quod ſi bonus illis: quātomagis iſti? Merito ꝓinde querētiillum aīe reſpondetur. Altiſſimuꝫpoſuiſti refugium tuum. Neqꝫ enimi ſic deum ſentiens anīa. aut cūpetro ei in terreno monte faceretabernaculum: aut cum maria deinceps eum tangere vult in terra: ſed plane clamat. Fuge dilecte mi: aſſimilare capree hinnuloqꝫ ceruorum ſuꝑ montes bethel.
Druckschrift
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten