Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

peccal̓i: libere intrabat mors per feneſtras meas: cuius nimirum factꝰeram ſeruus etiam ego ipſe. Miſerequidem ſeruus: nō ſane homini ſeruiens: ſꝫ immundo pectori et ſcenoſo. Neqꝫ enī mercennaria ſalteꝫ cōditione famulabar: ſꝫ plane ſeruili.Niſi forte mercedē quis dari putetcui etiā cibꝰ negat̉. et cibus qͦꝫ ip̄aeſurie ꝑnicōſior. Cupiēti ſiquidē porcorū filiquaſ nemo dabat: vt porciſviuerem: ne conuiuerem porcis. Deniqꝫ nūquid meus tūc oculus erat:quādo dep̄cabat̉ animā meā? Quaquidē neceſſitate demū coactus ſuꝫbeneficium reputare manui dn̄atoris: ut quod om̄mo non poterā: ip̄eſibi illud ab hoſtili tirānide vendicaret. Conſiderate diligentius dilectiſſimi et animaduertite in qua nā poteſtate euaſeritis pharaonis intolerabile iugum: vt iam membra veſtra nō ſint arma iniquitatis pctō:nec regnet vltra in mortalibus corviniē ap.poribꝰ veſtris. Non eſt hͦ operis noniditteſtri fratres: dextera dn̄i fecit virtutem: ſolus hoc poteſt ille: qui nichilom̄mo nō poteſt. Ne dixeritis manus nr̄a excelſa: ſꝫ iam ſalubriter ꝙͣveraciter ꝯfitemini. quia dn̄s facithec oīa. Deniqꝫ nemo ſibi dubitetomimodis eſſe cauendum: ne fortedonec adhuc dies mali ſunt ⁊ nullavſqꝫ ſecuritas hoīm: hanc ſuam polſeſſionē de manu tam pij tamqꝫ ꝓuidi tutoris. in ꝑiculoſam ꝑnicioſāqꝫinterim libertateꝫ recipere velle p̄ſumat. Quod enī emulatur pat̓ ꝓte emulat̉: nec inuidētie ſꝫ ꝓuidētieeſt ꝙ ſibi totā iubet manere ſubſtātiam. ne pereat tibi. Deniqꝫ vbi admagnam illam ſanctamqꝫ ciuitatēperueneris cuius fines poſuit pacē.rbi nullꝰ iam hoſtiū timeatur incurſus: nō mō reddet re tibi: ſed dabitinſuꝑ ⁊ ſeip̄m. Interim ſane a volūtatibꝰ tuis au̓te̓: et deo dicata mēbra. nulla temeritate vſurpes: ſciēsꝙ pietate ſāctificata. nō abſqꝫ graui ſacrilegio ī vſus vanitatis. curioſitatis voluptatis. aut eiuſmodi ſecularis operis aſſumantur. Neſcitisait apl̓us. ꝙ corpora vr̄a templumſūt ſpūs ſācti: que habetis a deo. etnō eſtis vr̄i? Et itē. Corpus īquit nōfornicatōni. Sꝫ cui? Nūqͥd tibi? Plane ſit tibi liberū ſed ſi cripere illudaut ereptū. ſaltē deincepſa fornicacōis impetu. vēdicare ꝓprijs viribꝰpotes. Qd̓ ſi forte nō potes. imo qꝛvere nō potes: ſit corpus non forni.cacōni ſed domīo: ſeruiatqꝫ interimſāctificacōni ne corruptoni denuopeius ſeruire cōtingat. Hūanū dico ait apl̓us: ꝓpter infirmitatē carnis vr̄e. Sicut exhibuiſtis membravr̄a ẜuire iniquitati ad iniqͥtateꝫ:ita nūc exhibete mēbra vr̄a ẜuireiuſticie in ſanctificatōem. Verū idquidē ꝓpter infirmitatē: ut ip̄e qͦꝫ p̄miſit. Ceterū vbi reſurrexerit qd̓ īinfirmitate fuerit ſeminatuꝫ: nullaiam erit neceſſitas ẜuiendi. vbi et ſecuritas libera fuerit: et ſecura libertas. Quid ni multomagis reddateū ſibi? Quid in potiꝰ liberū donet fidelē ſeruū. magnus ille paterfamilias. qn̄ quidem et ſuꝑ oīa bona ſuacōſtituet eū? Iam tunc ergo oculisruis conſiderabis: ſi tamen eos fideliter agnoueris interim eſſe eius.non tuos. Nam et preter eam quaꝫdiximꝰ voti vtiqꝫ tam neceſſarij rationem. quo nimirum membra ipſaque tibi a peccati tirannide vendipprijs abrecare om̄ino non poſſes. anūciās volūtatibꝰ diuino cultui mācipaſti: nunquid vel modo tua eſſeAa-