Rirū valde ſi nō vis. Qd̓ ſi cibū hūcdeſideras ⁊ angelica mīſteria nō fuvba ſꝫ humili magis ambitōne requiris: audi quō ſcriptū ſit de dn̄o:qꝛ tēptāte diabolo ⁊ ſuadente vt delapidibꝰ face̓t panē. reſtitit ⁊ dixit:nō in ſolo pane viuit hō. ſꝫ in omniverbo quod ꝓcedit de ore dei: deinte tēptatōnibꝰ ſuꝑatis. et tēptatore fugato. acceſſerūt angeli ⁊ miniſtrabāt ei. Et tu ergo ſi vis habereminiſteriū angeloꝝ: fuge ꝯſolatioIiranes ſeculi: ⁊ tēptatōnibꝰ re ſiſte diaboli. Renuat ꝯſolari anīa tua alijſ:ſi vis in dei mēoria delectari. Cumeſuriſ currere ſuadet ad panem. attu potiꝰ audi dicētē: nō ī ſolo paneviuit homo. Cur enī tāta varietaiixxxiii ipte diſtraheris vt mō cibū. mō potū.modo veſtē aut lectū. niſi ꝓ ſola corporis neceſſaria ſuſtētatōe reqͥras:qui ī vno id eſt in verbo dei potes hͨom̄ia inuenire? Manna enī eſt oēmſaporē habēs ⁊ odoris delectatōem:⁊ requies ē vera ⁊ ſincera. ſuauis ⁊ ſalubris: iocūda ⁊ ſancta. Hec ꝓmiſſioeſt vite pn̄tis. Nā ꝓmiſſionē futurequis explicet? Si exſpectatio iuſtorū leticia ⁊ tāta leticia. ut omne qd̓deſideratur in ſeculo nō valet ei cōparari: ip̄m qd̓ exſpectat̉ qͥd erit ⁊ocl̓s nō vidit deꝰ abſqꝫ te: q̄ p̄ꝑaſtidiligētibꝰ te. Sub hijs itaqꝫ ſcapul̓qͣtuor nob̓ bn̄ficia ꝯferūt̉. Sub hijſenī abſcōdimur. ſub hijs in occur ſuaccipitrū ⁊ miluorū ꝓtegimur q̄ ſūtaeree ptātes: ſub hijs vmbraculū ſaiubre refrigerat nos ⁊ repellit nimium ſolis feruorē. ſub hijſ qͦꝫ alimur⁊ fouemur Ait enī ꝓpheta in aliopſalmo. Nm̄ abſcōdit me in tab̓natuio ſuo in die maloꝝ: id eſt dū adhūc dies mali ſūt. ⁊ in terrā alienaumꝰ. q̄data eſt in māus impij. in qͣnon eſt regnū pacis: nec deꝰ pacisregnat in ea. Nā ſi regnat. quid ēqd̓ orātes dicimꝰ: adueniat regnūtuū? Ncc̄e igit̉ ē abſcōdere interimſi quid habemꝰ boni: qm̄ theſauruꝫregni celorū qui inuenit hō abſcodit. Propter quod etiā corꝑaliter īclauſtris ⁊ in ſiluis abſcōdimur: et ſiſcire vultis quātū in hac abſcōſiōelucramur: credo nulluꝫ hic eſſe qͥ ſiquartā ꝑtem eorū que facit in ſecūlo actitaret. adoraret̉ vt ſanctuſ: reputaretur vt angeluſ: nūc aūt quotidie tanꝙͣ negliges arguitur ⁊ increpat̉. Parū ne hoc lucrū ducitis:ꝙ nō reputamini ſācti anteꝙͣ ſitis?An nō timētis: ne forte hic vili mercede hoc recepta in futuro mercedem nō habeatis? Neceſſaria ergoeſt hec abſconſio nō ſolū ante oculos aliorū: ſꝫ etiā multomagis anteip̄m. Hoc enī habet dn̄ica illa ſētētia. Cum feceritis om̄ia que p̄cipiūtur vobis: dicite ẜui inutiles ſumꝰ:qd̓ debuimꝰ facere fecimus. Ve enīnobis ſi nō feciſſemꝰ. Et hͦ eſt vtiqꝫmagna v̓tus et ſūma ſecuritas: qn̄et pie viuis et tn̄ plus attendis quedeſunt tibi ꝙͣ que obtinuiſſe viderisoblitus que retro ſūt: et extendēste in anteriora. Hec igit̉ eſt abſcōſio: quā ſub ſcapul̓ dn̄i p̄ſtari dixeramꝰ: qualis forſitan abſcōſio fuitvel obūbratio q̄ marie facta eſt aſpū ſācto: ad cenādū videlicet tamincōprehēſibile ſacramētū. Obumbraſti ſuꝑ caput meū in die belli. Sicut enī vidēs veniētem accipitremmat̉ exꝑādit alas ſuas vt pulli ſubeant et habeāt tutū refugiū: ſic nōb̓is ꝑata ⁊ quodāmodo dilatato finu extēſa eſt ſūma illa ⁊ ineffabilispietas dn̄i dei nr̄i. Vn̄ et ſupͣ dixit.Qm̄ refugiū meū es tu. Iam veroZij
Druckschrift
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten