nec ml̓to poſt. vade retro ſāthanaſVnus ergo vtrūqꝫ: et ſi non vt̓rūqꝫex vno. Illud enī ex patre. iſtud exhoīe: ip̄e tn̄ vtrūqꝫ erat. Vnde bariona? Quia non caro nec ſanguis:ſꝫ pat̓ ei qd̓ locutꝰ eſt reuelauit. Vn̄ſathanaſ? Quia ſapuit q̄ erāt hominū: nō que dei. Iam ſi vtraqꝫ ꝯſideratōne diligēter inſpexerimꝰ nosquid ſumus: imo in vna ꝙͣ nihili. inaltera ꝙͣ magnificati. quippe ꝓ qͥbus etiā ſollicitudinem gerat tātamaieſtas et cor ſuuꝫ poſuerit erganos. puto temperata videt̉ gloriatio nr̄a: ſꝫ forſitan magis aucta eſtſolidata tn̄: vt nō in nobis ſꝫ in dn̄ogl̓em̉: qͥbꝰ nimirū in hͦ ſeculo reſpicere eſt vt dicamꝰ. Si decreuerit ſaluare nos: cōtinuo liberabimur. Exhoc iā in illa ſuꝑiori ſpecula. vl̓ paululū immorātes q̄ramꝰ domū dei: q̄ramus tēplū. q̄ramus ciuitatē: queramꝰ ⁊ ſpōſā. Neqꝫ enī oblitus ſuꝫ:ſꝫ cū mētu ⁊ reuerētia dico. nos ſumus. Nos inꝙͣ ſumꝰ: ſꝫ in corde dei.Nos ſumus: ſꝫ ip̄ius dignatione: nōdignitate nr̄a. nō vſurpet qd̓ dei ē:vt nō apponat homo magnificareſeip̄m: alioqui qd̓ illiꝰ erat faciensdeꝰ. exaltātē ſe hūiliabit. Quod ſiet nos puerili animoſitate gratisſaluari volumus: merito nō ſaluam̉.Excludit miſerie diſſimulatio miſeratōeꝫ: nec dignatō locū habet vbifuerit p̄ſūptio dignitatis: ꝓuocatvero cōꝑaſſionē hūilis ꝯfeſſio paſſionis. Sane hͨ ſola facit. vt nos ip̄etamꝙͣ diues paterfamilias alat infame: et ſub eo panibꝰ abūdātes inueniamur ꝑ domꝰ eiꝰ: cui nunꝙͣ deeſt alimonia vite. Et merito ꝙ domū ſuā domū oratōis eſſe diffiniat.qꝛ ⁊ hoc ꝓphetico ſatis videt̉ teſtimonio ꝯuenire: qui ab ip̄o nos in oratō8nib̓us vtiqꝫ cibādos pane lacrimarum: et in lacrimis potum aſſerit accepturos. Ceterū iuxta eūdeꝫ ꝓphetam ſic̄ ſupͣ qͦꝫ meminimꝰ. domū iſtādecet ſactitudo: ut videlicet penitētie lacrimas puritas ꝯtinētie comitetur: ⁊ q̄ iam domꝰ eſt fiat ſubinde⁊ templū dei. Sancti eſtote inquit:qꝛ ſcūs ſū dn̄s deꝰ vr̄. Et apoſtolꝰ.Neſcitis quia corꝑa vr̄a templū ſūtſpūs ſācti: et ſpūs ſanctus habitatin vob̓?Si qͥs tēpluꝫ dei violauerit:diſperdet eū deus. Quuquid tn̄ velip̄a iam ſāctimonia ſufficit. Pax qͦneceſſaria eſt: apl̓o teſte qͥ ait. Pacem ſectamini cū ſāctimonia: ſine qͣnemo videbit deum. Hec eſt q̄ facitvniꝰ moris habitare fr̄es in vnū: nouam vtiqꝫ regi noſtro vero pacifico edificas ciuitatē: q̄ et ip̄a ihrl̓mnoīetur. qd̓ eſt viſio pacis. Vbi enīſine federe pacis. ſine obẜuātia legis. ſine diſciplina et regimine acephala ml̓titudo ꝯgregata fue̓it nōppl̓us ſꝫ turb̓a vocat̉: nō eſt ciuitaſſꝫ ꝯfuſio babilonē exhibet: de iheruſalē habet nihil. Sed quēadmodūfieri poſſe videbit̉. ut rex tantus inſponſū trāſeat: ciuitas ꝓmoueat̉ inſpōſam? Sola hoc p̄t. q̄ nihil nō p̄tcaritas fortis ut mors. Quō nō facile iſtā leuet: q̄ illū iam inclinauit?Verū hinc tibi nullatenꝰ cōſolādaprior illa quā diximꝰ ꝯſideratō tui:Hic ꝙͣ potiſſimum fidei magnanimitas exercet̉. Deniqꝫ et ip̄e ait. Deſpōſaui te mihi in fide: deſpōſaui temihi iudicio et iuſticia. eiꝰ nō tuā incellige: deſpōſaui te in miſericordiaet miſeratōibꝰ. Si non fecit ille qd̓ſpōſus. ſi non tāꝙͣ ſpōſus amauit. n̄nō zelatꝰ ē tāꝙͣ ſpōſus: noli acqͥeſce̓ſpōſā te arbitrari.¶ Itaqꝫ fr̄es meiſi ꝑ abūdanteꝫ affectōnē pr̄is ma