ex lapidibus: angelis ſcꝫ et hominibus. Simul enī edificatio et dedicatio ip̄a ꝯplebit̉. Diſiūcta nimirūligna ⁊ lapides domum non faciūt:nec in eis habitare quis poteſt. Sola vero cōiūctio domū facit. ſic celeſtium ſpirituū ꝑfecta vnitas. ſine ulla ſibi diuiſione cōnexa. integramet cogruā deo reddit habitatōeꝫ:quā meffabiliter beatificat inhabitans gloria maieſtatis. Quis eniꝫſic ſciret vniuerſa regum conſilia.aut quis eoꝝ om̄ia dicta vel factaſic noſſet. quō palacij ligna ⁊ lapides: ſi nō deeſſet illis intelligētie ſēſus? Itaqꝫ celeſtis illius curie lapides viui ac ratōnabiles diuinis inter ſūt cōſilijs: et trinitatis miſterianorūt: audiūtqꝫ verba ieffabilia q̄non licet homini loqui. Beati qͥ habitāt in domo tua dn̄e: in ſecula ſeculorum laudab̓ūt te. Quāto enimplus vident. plus intelligūt. plꝰ agnoſcūt: tāto plus diligūt. tātomiagis laudāt: tāto amplius amimirātur. Verū qꝛ coherere quidem ſibidomū illā ⁊ ꝑfecte connexeam eſſeiam diximus: ſuꝑeſt et iūcturā ⁊cōnexionē ip̄am aliquatenꝰ exprimamus. Legimus ī yſaia. glutino bonum eſt. Duplici igitur coherēt lapides illi glutino: cognitōnis plene: et ꝑfecte dilectōniſ. Tāto ſiquidem maior. ad ſeinuicē dilectōe cōpulātur. quāto ip̄i caritati que deus eſt viciniores aſſiſtūt: ſꝫ nec vllaſeꝑae̓ eos ab inuicē ſuſpicō poteſt:vbi nihil om̄ino qd̓ in altero ſit alterū latere patitur penetrās om̄iaradius veritatis. Quoniā enim quiadheret deo vnus ſpūs eſt cum eonihil dubiū eſt: quin ꝑfecte adherēteſ ei beati ſpiritus cū eo ꝑiter etin eo penetrent vniuerſa. Ad hancdomuꝫ ſi ꝑuenire deſideras. ſi ꝯcupiſcit et deficit anima tua inatria domini: ſi cum ꝓpheta clamas. vnampetij a domīo hāc reqͥrā vt inhabitem in domo dn̄i om̄ibus diebus vite mee: ipſum nihilominus imitareꝓphetam: qui ſicut iurauit dn̄o votuꝫ vouit deo iacob: ſi introiero ī tabernaculū domus mee ⁊ cetera. Shinc alio ſermonē nobis tractādūerit: quod dn̄s ipſe donauerit.¶ Sermo ſecundus vnde ſupraLim rex glorioſuſ ⁊ ꝓpheta. ſttidomini dauid ſāctꝰ religioxſa quadā cogitatione cepit3 ſmoueri. indignū iudicās ꝙ nullamIulmuta:.adhuc dominus ſabaoth domū haxxiſberet in terris: ip̄e vere domū inhaipinibitaret regie dignitatis. Hoc ip̄mvimtrt. t nnfratres nos qͦꝫ decet cogitare fideliter: et viriliter effectui mācipareNam ꝙ licet deo placuerit cogitatio illa ꝓphete: opus tamen reſeruatū eſt ſalomoni alia. ratō eſt: necbreui hora ſimul poſſumus explicare. Iam vero o anima tu quidē ſublimi ī domo habitas que a deo tibifabricata eſt corpus hoc dico: qd̓ſic cōpegit. quod ſic aptauit. qd̓ ſicordinauit: vt glorioſe in eo ⁊ delectabiliter habitares. Sed ⁊ ip̄i corpori domū fecit excelſam aptiſſimā⁊ decoram: dico aūt ſenſibilē hunc⁊ inhabitabilē mūdū. Nōne g̓ indignū reputas vt tibi ipſe fece̓it domum: tu vero ei templū edificarediſſiml̓es? Ad hec domun quideꝫhabes: ſꝫ certa eſto qm̄ in breui cafura eſt domus tua; et tu niſi priꝰꝓuideris aliā eris pluuie vento etfrigori exponēdā. Heu a facie frigoris eiꝰ qͥs ſuſtinebit? Felix ꝓmde
Druckschrift
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten