Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

pabere ꝓpriam poſſeſſionē qui ſinedubio portio et hereditas eſt ſuoꝝNeqꝫ enī ſicut dixerūt filij iniquitatis beatus populus cui hec ſunt.tꝑalia ſcꝫ q̄ p̄miſerat ꝓmptuariacructātia ex hͦ in illud oues fetoſe⁊ſil̓ia: nō inꝙͣ btūs ppl̓s cui hͦ ſūt:ſed btūs populus cuius dn̄s deus eius. Videte ergo ſi nō dignū ſit: vtteſtum agamus diem. quo nos aſſumpſit in ꝓprios. et inueſtiuit ſe ꝑmiſteriales et vicarios ſuos: vt fiatſicut iā olim ꝓmiſerat ego inqͥensin medio eorum ero eoꝝ deus: nosaūt populus eius ⁊ oues paſcue eius. Qn̄ enī domus iſta ꝑ manus pōtificū dedicata eſt dn̄o: ꝓpter nosſine dubio factū eſt. non ſolum quip̄ſentes fuimus: ſꝫ et quicūqꝫ vſqꝫin finem ſeculi dn̄o ſunt in hoc locomilitaturi. In nobis ꝓinde ſpūaliter impleri neceſſe eſt que in parietibus viſibiliter p̄ceſſerūt: et ſi vuliilina ina.tis ſcire hec utiqꝫ ſunt: aſperſio inxpio xmtatmū:ſcriptio. inūctio. illuminatio. benedidlinſclintioctio. Hec vtiqꝫ ī hac viſibili domoiIribimnfecere pontifices: hec et xp̄us aſſiſtens pontifex futuroꝝ bonoꝝ inuiſibilit̓ quotidie oꝑatur in nobisPrimo ſiquidē aſpergit nos yſopovt mūdemur lauemur. dealbemur:dicaturqꝫ de nobiſ: que eſt iſta queaſcendit dealbata. Lauat inquamnos in ꝯfeſſione: lauat nos lacrimarū imbre: lauat fudore penitentie:magis aūt nos aqua illa p̄cioſa. q̄de fonte pietatis. id eſt ab eius latere emanauit. Aſpergit nos yſoP que humilis herba et pectorispurgatiua: aqua ſapiētie ſalutariſque eſt timor dn̄i. initiū ſapiētie etrtons vite: etiā cōdimētum ſalis admiicens: ne ſit inſipidus timor ſinepe: ſine deuotōe. Non ſolū aūt ſꝫ inſcribit digito dei in quo eiciebat demonia: haud dubiū quin in ſpirituſancto. Inſcribit inquā legē ſuamnō iam in lapide ſꝫ in tabulis cordicarnalibꝰ: ꝓpheticā implēs ꝓmiſſionem qua ſe pollicitus eſt ablaturūcor lapideū et carneū cor eſſe daturum: id eſt non obſtinatū nō iudaicum: ſꝫ piū et manſuetū: ſꝫ tractabile ſꝫ deuotū. Beatus quē tu erudieris dn̄e: et de lege tua docueris eū.Beati inꝙͣ qui docti et mēores ſūtmādatorū eiꝰ: ad faciēdū ea. Alioquin ſciēti bonū et nō faciēti peccatū eſt illi: et ſeruus ſciēs volūtatemdn̄i fui et nō faciēs: plagis vapulabit multis. Vnde neceſſe eſt ut vnctio ſpiritalis gr̄e adiuuet infirmitateꝫ nr̄am: obẜuātiarū ⁊ multimode penitentie cruces deuotōnis ſuegratia liniens: qꝛ nec ſine cruce ſeqͥxp̄m. et ſine vnctiōe. crucis aſperitateꝫ ferre quis poſſet? Hinc eſt ꝙmulti abominātur et fugiūt penitētiam: crucē quidē vidētes: ſꝫ nō etiāvnctōem. Vos qui exꝑti eſtis ecceſcitis qꝛ vere crux nr̄a inuncta eſt:⁊ ꝑ gr̄am ſpūs adiuuātis ſuauis ⁊delectabilis ē penitētia noſtra: ⁊ utita dicā amaritudo nr̄a dulciſſima.At poſtꝙͣ vnctio gr̄e huiꝰ p̄ceſſerit iam lucernā ſuā xp̄us non ponitſub modio ſꝫ ſuꝑ cādelabrū: qꝛ tꝑuseſt vt luceat lux noſtra corā hominibꝰ: et videāt oꝑa nr̄a bona ⁊ glorificēt pr̄em noſtrū qͥ in celis ē. Iāvero benedictōem quidē exſpectemus in fine: qn̄ aꝑiet manū ſuaꝫ etimplebit om̄e animal bn̄dictione.Nā in qͣtuor p̄miſſis merita ꝯſtant:in bn̄dictōe ſūt p̄mia In bn̄dictōetota cōplebit̉ gr̄a ſāctificatōis: qn̄iā ī domū trāſibimꝰ nō māufcāꝫ: et̓naꝫ in celis. Ip̄a eſt q̄ ꝯſtruit̉ viuis