pabere ꝓpriam poſſeſſionē qui ſinedubio portio et hereditas eſt ſuoꝝNeqꝫ enī ſicut dixerūt filij iniquitatis beatus populus cui hec ſunt.tꝑalia ſcꝫ q̄ p̄miſerat ꝓmptuariacructātia ex hͦ in illud oues fetoſe⁊ſil̓ia: nō inꝙͣ btūs ppl̓s cui hͦ ſūt:ſed btūs populus cuius dn̄s deus eius. Videte ergo ſi nō dignū ſit: vtteſtum agamus diem. quo nos aſſumpſit in ꝓprios. et inueſtiuit ſe ꝑmiſteriales et vicarios ſuos: vt fiatſicut iā olim ꝓmiſerat ego inqͥensin medio eorum ero eoꝝ deus: nosaūt populus eius ⁊ oues paſcue eius. Qn̄ enī domus iſta ꝑ manus pōtificū dedicata eſt dn̄o: ꝓpter nosſine dubio factū eſt. non ſolum quip̄ſentes fuimus: ſꝫ et quicūqꝫ vſqꝫin finem ſeculi dn̄o ſunt in hoc locomilitaturi. In nobis ꝓinde ſpūaliter impleri neceſſe eſt que in parietibus viſibiliter p̄ceſſerūt: et ſi vuliilina ina.tis ſcire hec utiqꝫ ſunt: aſperſio inxpio xmtatmū:ſcriptio. inūctio. illuminatio. benedidlinſclintioctio. Hec vtiqꝫ ī hac viſibili domoiIribimnfecere pontifices: hec et xp̄us aſſiſtens pontifex futuroꝝ bonoꝝ inuiſibilit̓ quotidie oꝑatur in nobisPrimo ſiquidē aſpergit nos yſopovt mūdemur lauemur. dealbemur:dicaturqꝫ de nobiſ: que eſt iſta queaſcendit dealbata. Lauat inquamnos in ꝯfeſſione: lauat nos lacrimarū imbre: lauat fudore penitentie:magis aūt nos aqua illa p̄cioſa. q̄de fonte pietatis. id eſt ab eius latere emanauit. Aſpergit nos yſoP que humilis herba et pectorispurgatiua: aqua ſapiētie ſalutariſque eſt timor dn̄i. initiū ſapiētie etrtons vite: etiā cōdimētum ſalis admiicens: ne ſit inſipidus timor ſinepe: ſine deuotōe. Non ſolū aūt ſꝫ inſcribit digito dei in quo eiciebat demonia: haud dubiū quin in ſpirituſancto. Inſcribit inquā legē ſuamnō iam in lapide ſꝫ in tabulis cordicarnalibꝰ: ꝓpheticā implēs ꝓmiſſionem qua ſe pollicitus eſt ablaturūcor lapideū et carneū cor eſſe daturum: id eſt non obſtinatū nō iudaicum: ſꝫ piū et manſuetū: ſꝫ tractabile ſꝫ deuotū. Beatus quē tu erudieris dn̄e: et de lege tua docueris eū.Beati inꝙͣ qui docti et mēores ſūtmādatorū eiꝰ: ad faciēdū ea. Alioquin ſciēti bonū et nō faciēti peccatū eſt illi: et ſeruus ſciēs volūtatemdn̄i fui et nō faciēs: plagis vapulabit multis. Vnde neceſſe eſt ut vnctio ſpiritalis gr̄e adiuuet infirmitateꝫ nr̄am: obẜuātiarū ⁊ multimode penitentie cruces deuotōnis ſuegratia liniens: qꝛ nec ſine cruce ſeqͥxp̄m. et ſine vnctiōe. crucis aſperitateꝫ ferre quis poſſet? Hinc eſt ꝙmulti abominātur et fugiūt penitētiam: crucē quidē vidētes: ſꝫ nō etiāvnctōem. Vos qui exꝑti eſtis ecceſcitis qꝛ vere crux nr̄a inuncta eſt:⁊ ꝑ gr̄am ſpūs adiuuātis ſuauis ⁊delectabilis ē penitētia noſtra: ⁊ utita dicā amaritudo nr̄a dulciſſima.At poſtꝙͣ vnctio gr̄e huiꝰ p̄ceſſerit iam lucernā ſuā xp̄us non ponitſub modio ſꝫ ſuꝑ cādelabrū: qꝛ tꝑuseſt vt luceat lux noſtra corā hominibꝰ: et videāt oꝑa nr̄a bona ⁊ glorificēt pr̄em noſtrū qͥ in celis ē. Iāvero benedictōem quidē exſpectemus in fine: qn̄ aꝑiet manū ſuaꝫ etimplebit om̄e animal bn̄dictione.Nā in qͣtuor p̄miſſis merita ꝯſtant:in bn̄dictōe ſūt p̄mia ¶ In bn̄dictōetota cōplebit̉ gr̄a ſāctificatōis: qn̄iā ī domū trāſibimꝰ nō māufcāꝫ: et̓naꝫ in celis. Ip̄a eſt q̄ ꝯſtruit̉ viuis
Druckschrift
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten