ꝓpter inopiam ſpiritus. Ipſe enimſi adeſſet adiuuaret ſine dubio infirmitatē nr̄am: et ſicut beato andreecruce et morte ip̄am. ſic nobis qͦꝫ laborem ⁊ penitētiā nr̄am faceret nōſolū nō moleſtā ſꝫ etiā deſiderabileꝫ:atqꝫ om̄mo delectabilē eſſe. Spiritꝰenī meꝰ ait dn̄s ſuꝑ mel dulcis: itavt ne ip̄a qͥdē dulcedini eius p̄ualere queat amariſſima lꝫ mortis amaritudo. Quid nō tēperabit illa dulcedo: que mortē qͦꝫ facit eſſe dulciſſimā? Que reſiſtere poſſit aſperitasvnctioni illi: q̄ mortē qͦꝫ facit ſuauiſſimaꝫ ⁊ Cum dederit ait dilectis ſuisſomnū: ecce hereditas dn̄i. Quā mōleſtiā nō expellit gaudiū illud: qd̓mortē qͦꝫ ip̄am facit eſſe letiſſimaꝫ ⁊Queramꝰ hunc ſpūm fratres totaſollicitudinē operā demꝰ ut mereamur habere hūc ſpm̄: imovt q̄ iamhabemꝰ abūdātius habeamꝰ. Quicūqꝫ enī ſpm̄ xp̄i nō habet: hic nō ēeius. Nos aūt nō accepimꝰ ſpm̄ huius mūdi. ſed ſpūꝫ qui ex deo eſt: utſciamus que a deo donata ſunt nobis. Teſtimoniuꝫ pn̄tie eius p̄bentopera ip̄a ſalutis et vite: que nullatenus agere poſſemus niſi ſpūs quiviuificat. ſpiritꝰ ſaluatoris adeſſet.Queramꝰ igit̉ ut dona ſua ml̓tiplicet deus in nobis: et ſpūm ſuū augeat. qui iam pͥmitiaſ dedit. Nullū enīom̄ino pn̄tie eiꝰ certiꝰ teſtimoniuꝫeſt: ꝙͣ deſideriū gr̄e amplioris: quomā ip̄e dicit. Qui edunt me adhuceſurient: et qui bibūt me adhuc ſitient. Sꝫ fortaſſe multoꝝ nobis ꝯſciētie iam reſpōdent. Deſideramꝰ qͥdēhūc ſpūm qui ſic adiuuet infirmitatem nr̄am: ſꝫ inuenire nō poſſumus.Et ego dico. Propterea nō inuenitis: qꝛ nō petitis. Petitis et nō accipitis: eo ꝙ negligēter petatis. Ni8chil enim aliud exſpectat. nihil ali.ſud querit deus: niſi ut ſedule ⁊ cumVxiijdeſiderio requirat̉ Deniqꝫ qn̄ nega5bit petētibꝰ: qui etiā nō petētes ꝓ5ſuocat et hortat̉ ut petāt. Si vos in.j3iquit cū ſitis niali noſtis bona data3ſdare filijs vr̄is: quātomagis pater8vr̄ de celo dabit ſpūm bonū petēti3bꝰ ſe? Petite ergo cariſſimi. petite ſi3ine intermiſſione. petite ſine heſitatōine: et in om̄ibꝰ oꝑbꝰ vr̄is dulciſſimicſemꝑ huiꝰ ac ſuauiſſimi ſpūs pn̄tiaꝫet auxiuiū inuocate. Et nos enī fr̄esxx1xxi.cū btō andrea neceſſe habemꝰ tolleiiIriii trtꝭre crucē nr̄am: imo cū eo quē ⁊ ip̄eſecutus eſt dn̄o ſaluatorē. Inde enīxxpttāxxix ix eaſic letabat̉: inde ſic exultabat: ꝙ nōſolū ꝓ eo: ſꝫ etiā cū eo mori videre.nipinipriurie?tur: et cōplantari ſimilitudini morrimrirantuta:tis eiꝰ: ut compatiēs etiā ꝯgreganriprū ſlitliac .ret. Cū qūo vt ſimul crucifigam̉ etnidrinturtia. xa:.nos. attentius auribꝰ cordis audiairnuia vxlIliu pllund cali pmus vocē dicentis. Qui vult venireinſmanri t. di.poſt me abneget ſemetip̄m: et toliracaj. xxlat crucē ſuā. et ſeqͣtur me. Ac ſi diaijcat. Qui me deſiderat ſe deſpiciat:nulaqui vult facere volūtatē meā. diſcatIIinitaai. 2.frāgere ſuā. Sed ꝯtinuo bella infurgut: armātur ꝓtinus aduerſū nosmnutulbinimici. Et nos armemur ꝯtra ſꝫ imitemur arma regis nr̄i. vt tollamuſIn mnlipciixjet nos crucē nr̄am: in qua de inimicis oībuſ triūphemꝰ. Audi enī quidpſalmiſta ꝓmiſerit: imo ſpūs ſcūs ꝑos eiꝰ. Scuto inqͥt circūdabit te veritas eiꝰ: hau dubiū. quin altiſſimiDe eo ſiquideꝫ loq̄batur ſicut manifeſte indicant ip̄ius pſalmi precedētia verba Ad quid fratres ſcutocircūdamur: niſi qꝛ nos vndiqꝫ bellacircūdāt? Deniqꝫ qͥd cauſe ſit ut teſcuto circundet attende. Scuto inqͥtcircūdabit te v̓itas eiꝰ. Ad qͥd enīꝰNō timeb̓ inqͥt a timore nocturno: