et ut ita dixerim etiā ſubſtātiuā ē.Quāta in hoc capite latet altitudo.quāta gl̓a eſt: quātaqꝫ ſublimitasin hͦ tam vmbroſo et ꝯdenſo monterepoſita. Quibꝰ tn̄ putamꝰ alis hoccaput ſeraphi velāt: ut nulla ſueſubtilitate nature. nulla ratōnis ꝑſpicacitate nequā oculꝰ in illiꝰ q̄atirrūꝑe veri luminis claritatē? Duabus infallor alis ſue vicꝫ ip̄oꝝ gl̓efelicitat̉is. Ineffabilit̓ ſiquidē delectātur in āmiratōe ꝯtēplationis illius: nec minus gl̓ant̉ in ip̄ius veneratōe. Iniquꝰ ille āmiratōnē qͥdē.ſed nō veneratōem habēs. qꝛ ſubdinoluit ꝑ veneratōeꝫ: figi nō maluitꝑ āmiratōem. Denniqꝫ āmiratōnemip̄am in emulatōeꝫ ꝯue̓tit: nec venerari dignatus. ſed conatus ē imitari. Quā meliꝰ ſeraphin ſua ip̄a animiratōne felices. veneratōne etiamvenerabiles fiūt: verā in ip̄o hn̄tesgl̓am cui ẜuire regnare ē: et apudquē oīs qͥ ſe hūiliat exaltat̉. Et nūcaudi quēadmodum his duabꝰ alisip̄m qd̓ diximꝰ caput dn̄i. ne iniquꝰille inſpiciat velare ſeraphin videantur. Quotiēs enī ſurſum dirigitaciem. in angelicam ſtatim felicitatem ⁊ gl̓am malignus offendit: etoffendit oculum peſſimꝰ humor. liuor ꝓprius: ut penetrare vltra nonpoſſit. Sic nimirū quaſi gemīo quodam velamine. ne ſublimiora ꝓſpiciat inuidus p̄pedit̉. ad illoꝝ quosſuꝑiores habere dolet: mō qͥdē felicitatē. mō gl̓aꝫ. mō utrāqꝫ ſimul. reuerberata acie ꝯtrabeſcēſ. Quis enītā grauis pruritus oculi ꝙͣ inuidiaeſt? Nec vero alijs liuor inuidus ꝙͣaliena gl̓a et felictitate torquetur.Miſeria eni ut aiunt inuidia caret.Sed et pedes dn̄i qͥbꝰ nimirū impenetrabilē iuditiorū eiꝰ abiſſū. et di-xſſpoſitōis eiꝰ diximꝰ vias inueſtigabiles deſignari: duabꝰ eque alisvelāt ſeraphi. Ego aūt dico prudētia et felicitate. Cū enī et fideles pi18ter mīſtri ſint ⁊ prudētes. ſic diuina.jlanegotia gerūt et ſaluti ꝓuident ele.xiiictoꝝ. ut malignus ille dep̄hendere.xrſitom̄ino non poſſit. Et hoc pedū velaximēto factū reor. ut neſciēſ dn̄m gl̓exeatifecerit crucifigi: ex hͦ quotidie fieri ur ſalutis nr̄e negotijs. ignōransxxaaiſſeruiat et inuitus: ſero poſtmodum.x iiitiplāgens ꝙ dum obeſſe voluit. inx xtii. ſuentus eſt ꝓfuiſſe. Sic nimirū ꝑ amimnitairū rfendiataa. 3miniſtratorios ſpūs illuditur eiusridiqutitau mrūtu Ceriaſtutie. ꝙ et fideles ſint qͥ detege̓yſ ſima ſa ex rſem e it xanolint: et prudētes qui norint regeymtimipjtlin amt. x. grē are diuina erga nos ꝓuidētie et diatimintirū. Iirita.ſpoſitōnis archana. Ceterū ſicuteyan intilp diuraūa. C. jͣ.ialis xxiall.l. jſupremiſ duabꝰ alis. nequiſſimꝰ illeipmitatramnt qͥuag:.ammiratōnem habuit. ſꝫ nō veneraIuti nura iu.xixi.ſilta qmala vtōem ut dix mus: ſic e medijs qͦꝫ ſpinpimtaniūaamaturitalē ei intellectū natura ſꝫ nō etiāgr̄a affectū dedit: ſꝫ nihilōmꝰ exiitulrinfimis iſtis. facile ſatis animaduerdiuatere ē ꝙͣ inuētus ſit fidelitatis expers: nō aūt ſil̓iter caruiſſe prudeniptia. Niſi tu forte aliū aliquē putas.nuribraeſſe qͥ dictus ē calidior cūctis aīantibꝰ ſerpenſ. Forte etiā nō incōgrue.dicimꝰ qm̄ ego ip̄o. tam irreuocatisbilis caſus eiuſ. irreꝑabiliſqꝫ collinofuerit: ꝙ ex hijs qͣs diximꝰ alis. ſicin ꝑte dexterā nulla affuerit: ſic ī leua nulla d̓fuerit. Nō ita ſane duo iili quos ꝓphetica nob̓ viſio cōmēdauit ſtātes. ⁊ aſtāt es dn̄o maieſtatūſCuiꝰ etiā duabꝰ ut dictū ē alis caput velāt. ip̄a eqͥdem ſua āmiratōein qua delectātur felicit̓: ac veneratōne. in qua ſublimiter gloriantur.Duabꝰ ec̄ pedeſ: fidelitate vicꝫ atꝫprudētia. Poro duabꝰ volāt: natue.ut diximꝰ ꝑſpicatia: ⁊ efficacia gre