pro patre ſtantem. ſub̓ patre pendentem: ſine pr̄e quodāmodo moriē.tem. Quonā igit̉ mō ex his vidiſſe eū credemus iſaiā. cū diceret: vidi dn̄m ſedentē ſuꝑ ſoliū excelſuꝫ eteleuatum. Longe enī ꝑ oēm modūdiſil̓is ea viſio fuit: de qua alibi idēppheta. Vidimꝰ eū inqͥt et nō eratei ſpecies neqꝫ decor: et eſtimauimꝰeū tanꝙͣ leproſū ⁊ ꝑcuſſum a deo ⁊humiliatū. Idem utrobiqꝫ vidit eūdem. ſꝫ nō vidit eodē mō: ac ꝑ hͦ quodāmodo nō eundē. Ibi enī vidit eūliuidū plagis. ſaturatū opprobrijs:affectū ſupplicijs: laceſſitū iniurijs.Vidit deniqꝫ cōtemptibilem: viditcat. et atpendentē. vidit ꝓpter nos nioriēteꝫte celet ait. Attritꝰ eſt ꝓpter ſcelera nōſtra cuiꝰ liuore ſanati ſumuſ. Ibi inet ip̄ſe aitquā nouſſiimꝰ viroꝝ apparuit et deInterripiAqn ſpectus: hic aūt erat plena oīs terfitꝰ querlatus nra maieſtate ip̄ius. Ib̓i vir dolorū.ſcebamus ſtetitm ex ſciēs infirmitatē: hic dn̄s ſedens.riei nobiſcū deꝰ. ¶i Et illa qͥdē cōmunis viſio verbo plu⁊ pr̄e. Quod eni nralis numeri deſignat̉: hec aūt tamituium: ꝙ ꝓpati ſingularis ē ꝙͣ ſublimis. Ibi ergograt Paternānam tanꝙͣ vnus de multitudine vidimuscr̄ibꝰ gl̓amtuꝰ in ait: hic vero tanꝙͣ ſolus et ſolitariꝰxliūtatem. Ceterleuās ſe ſupͣ ſe vidi inqͥt dn̄m ſedentem ⁊ cetera. Sane cōpetent̓ dn̄s diIderes ſi xp̄met hicitur: qui ſedere ꝯſpicit̉. Sedere eniꝫdas ibi maxine vep̄ſidentis ē: ſedere dn̄antis ē et regſub patrernantis. Maxime vero ſedere ſuꝑ ſocialit ad hīame ꝑliū dn̄atōem notat: nam ſedere ſimlitati ſcd̓ipliciter aliqn̄ et hūiliatōnem. Cetema eſi. hitruuorum ut p̄diximus. qui in pr̄e cubatxetitdelicians. cū pr̄e imperans ſedet. ibigrſſpōſus amabilis. Heniqꝫ gl̓oſus deus in ſanctis ſuis: mirabilis in maiejrſni. ſiſtate ſua. Vidi inquit dn̄m ſedentē.iiſuꝑ ſoliū excelſū et eleuatū: ⁊ plenaerat omnis terra maieſtate eius: ⁊ea que ſub ip̄o erāt replebāt tēplūQue enī ſub ip̄o erāt? Nūquid ip̄mqd̓ dixerat ſoliū quālibet excelſumet eleuatū: ſub ip̄o tn̄ nihilominus.eratꝰ Si enī ip̄e ſuꝑ ſoliū ſedēs: ſoliūplane ſub ip̄o. Et quō illud replebat tēplū? Deinde qn̄ ⁊ ip̄a iam terra om̄is plena ē maieſtate eiꝰ: quomō tēpluꝫ adhuc vel vnde replet̉?Enimuero diſce exhis ꝙ audis ſoliū nō machinā imaginari corꝑeā: ſꝫangelicā intelligere creaturam. Sienī ſedes eſt ſapiētie aīa iuſti: ꝙͣ dignior ſedes angeli ſancti? Hoc planre ſoliū gl̓ie eius. excelſū ꝑ naturā:ſꝫ multomagis ꝑ gr̄am eleuatum.Excelſos enī fecit eoſ natura ꝯditōnis: eleuatos gr̄a ꝯfirmationis: dequa d̓r. Verbo dn̄i celi firmati ſūt.Ea igit̉ agmina angeloꝝ. in quibꝰſedet deꝰ et q̄ ſub ip̄o ſūt tēplum replent: licet iam terra oīs ip̄ius plena ſit maieſtate. Vbiqꝫ enī r̄gnat.vbiqꝫ imperat: ubiqꝫ maieſtas eiꝰ:ſꝫ gr̄a forte non ita. Nō inquā ubiqꝫ ſic̄ ptātas. ſic et volūtas eius. bona et beneplacēs ⁊ ꝑfecta. Alioqͥmquid eſt qd̓ dicimꝰ: fiat volūtas tuaſicut in celo et in terra? Fit enī volūtas eiꝰ de oībꝰ. fit ꝑ oēs: nō in oībꝰtn̄. In electis ſpiritibus fit volūtasdei: qn̄ eis efficitur cū ip̄o vna volūtas. Hec ſane adheſio ſpirital̓ vnūſpiritum faciens: ſicut multitudinifqͦꝫ credentiū corvnū et aīa vna legitur extitiſſe. Et ea que ſub ip̄o eratreplebāt templū. Replebāt om̄i benedictōni ſpiritali: replebāt ꝯſolatōne diuina: replebāt diuiſionibusgr̄aꝝ. Replebāt deniqꝫ fructu ſanctificatōnis. ſiqͥdem domū tuā dn̄edecet ſanctitudo: replebāt diuerſiscariſmatū donis. ſpū ſapiētie ⁊ intellectus. cōſilij et fortitudinis. ſciētieet pietatis: et replebāt illud ſpū timoriſ dn̄i. Seraphin ſtabāt ſuꝑ illd̓T iiij