in terra noſtra: oportune iā tūc aſcēdetur in ſolium: et habitabit dn̄s inexcelſo. Puta ergo yſaiaꝫ cum hecillius gloriam temporis oculo p̄uidiſſe ꝓphetico. Vidi inqͥt dn̄m ſedēteꝫſuꝑ ſoliū excelſum et cetera. Sed qͥdputamus quale eſt ſolium iſtud fratres? Neqꝫ enī altiſſimus in manifeſtis et manūfactis inhabitat. Nll̓aomm̄o materia corꝑalis aptā tātoſolio tāto habitatorē videt̉. Viuis ēꝯſtruēdā lapidibꝰ fabrica ſpiritalisquam vera et eterna vita ſua inhabitare dignetur. Quod ſi minꝰ tāto edificio ſufficit. angelica creatura: p̄uaricatorū vtiqꝫ minorata p̄cipicio: ſuſcitet certe de terrā inopemet de puluere erigat pauperē vt collocet eū cū pͥncipibus: et ſoliuꝫ gl̓iecōplaceat. Et fortaſſis ꝓpterea ip̄equi vidit. non modo excelſum ſoliūſed et eleuatum qͦꝫ deſcribit: vt ꝑinde et angelorū ſtabilis celſitudo: ethominū miſericors eleuatio deſignetur. Que ſequūtur diligentioreꝫ etip̄a cōſideratōeꝫ deſiderare videturſufficiat hodie vel cepiſſe.¶ Sermo ſecūdus vnde ſupra.Lena erat ait cōtemplatornoſter de eo quē ſuꝑ ſoliumviderat maieſtate eius om̄iſterra. Adueniat dn̄e regnū tuū: vtmaieſtate tua ſicut celum repletur:repleatur et terra. Vt quid enī pͥnceps huius mundi tanto vbiqꝫ furore bachatur: niſi quia terra dataeſt in manus impij? Sed hec eſt hora eius. et poteſtas tenebrarū. Eritcerte. qn̄ qui in celo locū non habuerit: et ab ip̄a qͦꝫ terre ſuꝑficie exturbabitur miſer cauernis vtiqꝫ ſubt̓raneis recludēdus. Hinc qͦꝫ ꝓphetaxiſquidēdauid ſanctoꝝ ꝓſperitate p̄miſſa.i.jpiſde maligno āgelis ſeu mēbris eiusxitaadiecit et ait. Non ſic impij non ſic:ſed tanꝙͣ puluis quem ꝓicit ventuljxraa.a facie terre. Nulla iam tūc temptādi facultas erit: inquietādi nulla lib̓xeaipſtas: poſſibilitas nulla nocendi. Reitiplebit̉ maieſtate eius omnis terra:iiitſquando iam voluntatis eius tranſerijſſigreſſio vlla nō erit. Magis autē qn̄xiaſſt ſcreatura ip̄a liberabitur a ſeruituxxiixitit j ſite corruptōis huius: ꝓpter quam inxiiexij ſxgemiſcit ⁊ parturit vſqꝫ adhuc. Etinrticio mnamntdſta trit enī celū nouū ⁊ terra noua: vt qͣinlemipua tabenatati: ⁊ꝙͣ verteris oculos in ip̄a tibi reruminq̄ minra Rtlentitiꝝfacie. diuina videatur quodamodoraqintirtata tinint aꝝiareſplendere maieſtas. Sed et eſt tiini ſtuiattau hirlete::bi altera quedam terra ꝓpinquior:ntutitnuamitt ulama. I.et ſuꝑ hac amplior iuſticiorqꝫ ſollicilitanttudo. Nemo quippe carnē fuā odioimniciqutia iochabuit. Conſolare ergo eam. vt etula ritri.ip̄a requieſcat in ſpe: audiēs minirūqꝛ replebitur maieſtate domini omvti ps.nis terra. Nūo enī nunc carnem norri.itipſtraꝫ dilectiſſimi maieſtas diuina repleat. cū et magnus ille paulus p̄uti yIiraomitias tm̄ ſpūs habens ingemiſcatmiſerabiliter ſatis ⁊ dicat: ſcio quiaVnnō eſt in me hoc eſt in carne mea bonum? Et certe iam nō dominabiturpeccatū in eius mortali corꝑe. Notatamē adhuc et corpus mortale phiiaberi: peccati qͦꝫ ſolum dominiū negari. Erat enī etiaꝫ tunc lex peccati inmembris eius: quam quidē maieſtatis plenitudo cum venerit ꝓrſus excludēt. Nō ſolum aūt ſed ⁊ nouiſſimamimica deſtruetur mors. Replebitergo maieſtate dn̄i terra nr̄a: quando prorſus de medio fiet et peccatiomnis ſenſus et debitū mortis. Replebitur inquaꝫ omnis terra noſtradn̄i maieſtatē. quando reſurrectōisgl̓ia veſtiet̉: induet immortalitatis