ſolium excelſum et eleuatū: ⁊ plenaerat omnis terra maieſtate eius.Sublimis quedā viſio ꝓphetico nōbis ẜmone deſcribit̉. Vidi inqͥt dominū ſedētem. Magnū ſpectaculumfratres: et beati oculi qui viderunt.Quis nō toto deſiderio concupiſcattante maieſtatis gl̓iam ꝯtemplarihoc quippe ſanctoꝝ om̄iū vnicumſemꝑ deſideriū fuit. Ip̄e ē enī in quēdeſiderāt angeli ꝓſpicere: quē videre eſt vita eterna. Sed aliā fr̄es audio ꝓphete eiuſdē. et eiuſdē dn̄i longe diſſimilē viſiōeꝫ. S. qͥdem yſaiasmentum iiſte eſt qui in alio loco ſic loquit̉. Vidimus eū et nō er at illi ſpecies neqꝫdecor: et eſtimauimus eū tāꝙͣ leproſum et cetera. Vbi illud pͥmū ꝯſiderandū ē ꝙ cōmunis illa: hec ꝓphetice p̄rogatiue ꝓp̓a videatur. Nō ſinemur aūt vos fratitacauſa ſane ibi vidimus ſcriptuꝫ eſt:patris noſtri ſemria: eo ſtudiaet hic vidi: niſi vt illā qͥdem intelligas eſſe cōmunē: hāc vero excellenincta eius cotie ſingularis. Siquideꝫ abſqꝫ ſpecienentis mnoet decore vidit eū ⁊ ſpreuit herodes:vos eius filividerūt qͦꝫ ip̄i iudei: qui et dinumnerapaterna viriliteruerūt om̄ia oſſa eius. Iam vero ſuꝑetis: et vt in eo vidiſhac viſiōe beata. manifeſte ꝓphetaab eo. quem admodū.denūciās ait. Tollatur impius ne viare ſic ambuledeat gloriaꝫ dei. Multipharie ergomultiſqꝫ modis. nō ſolū locutus in ꝓphetis ſed ⁊ viſus eſt a ꝓphetis. Agnouit eū dauid minoratū ab āgelis: iheremias etiā vidit eū cū hominibꝰ ꝯuerſantē. Yſaias modo ſuꝑ ſouum excelſū. modo nō ſolū infra angelos aut int̓ homīes. ſꝫ tāꝙͣ leproſūſe vidiſſe teſtat̉. id ē nō in carne tm̄ſed in ſimilitudīe carnis peccati. Tuqꝫ ſi deſideras videre ſublimē: humile pus ih̓m vide̓ curato. Intue̓ pͥusexaltatū in deſerto ſerpentē ſi videre deſideras regē in ſolio refidentē.Iſta te humiliet viſio: vt illa exaltet humiliatū. Reprimet et ſanet iſta timorē tuū: ut illa repleat et ſatiet deſideri ū tuū. Exinamitū vides: nōſit ocioſa viſio. qꝛ exaltatū ocioſe videre nō poteris. Similis eris illi cū videris eū ſicuti eſt: eſto et nūc ſimilisei vidēs eū ſic̄ ꝓpter te factus ē. Si enim ne in humilitate qͥdem ſimilitudinem eius abnuis: certa tibi ſublimitatis qͦꝫ ſimilitudo debet̉. Nūꝙͣ ille ſociū tribulatōis a cōmuniōe gl̓iepatiet̉ arceri. Heniqꝫ vſqꝫ adeo nōdedignat̉ paſſiōis ſue cōſorteꝫ et inregnū admittere ſecum: vt in crucecōfitens latro eadē die cū eo fueritin paradiſo. Hinc ē qd̓ ait etiam adapoſtolos. Vos eſtis qui ꝑmāfiſtismecū in tribulatōibꝰ meis: ⁊ ego diſpono vob̓ regnū. Quia ergo ſi cōpatiamur et ꝯregnabimus: ſit interim meditatio noſtra fratres xp̄uset hic crucifixus. Ip̄m ponamus ſignaculū ſuꝑ cor. ſignaculū ſuꝑ brachiū noſtrū. Ip̄m amplectamur brachijs qͥbuſdā vicarie dilectōis: ip̄mſeqͣmur ſtudio pie ꝯuerſatōis. Hocenī iter quo oſtendatur et nobis ip̄equi eſt ſalutare dei: ſane nō iam ſineſpecie et decore. ſꝫ inclaritate tantavt maieſtas eius repleat orhē terrarū. Oportune ſiqͥdē viſiōe pͥma tāꝙͣ hiemali adhuc tēpore. nō ſuꝑ ſolium ſꝫ inferiori atqꝫ humiliori habitatōe videtur. Puplicem quippe ſolet habere magna domus quelibetmanſiōem: eſtiuā ſuꝑius: inferiꝰ hiemalem. Igitur dū ip̄a etiā diſcipulorum corda brumali adhuc glatieſtringerētur. et petrus quoqꝫ nō minꝰ gelido corde ꝙͣ corꝑe calefaceretſe ad prunas. tempꝰ om̄ino nō erathabitādi in ſolio. vl̓ potiꝰ apparēdi.At vbi cantabit̉ cāticū nouū hiemaabijt ⁊ receſſit. flores apparuerunt