memoriam affectio comitetur. ſicinꝙͣ cōuerſatio noſtra in celis ē. Verūtamē non ſic nr̄a: ſicut illorū. Ipſorum em̄ ſubſtātia ibi eſt. nr̄a aūtdeſideria: ip̄i ꝑ p̄ſentiā: nos per memoriā ibi ſumus. Quādo et nos addemur ad pr̄es nr̄os: qn̄ eſſentialit̓p̄ſentabimur eis? Hoc em̄ pͥmū defſideriū. quod in nobis ſanctorū memoria vl̓ excitat vl̓ incitat magis.vt eorū tam optabili ſocietate fruamur. et mereamur cōciues ⁊ cōtuh̓nales eſſe ſpirituū beatorū: miſceri cetui patriarcharū. cuneis ꝓph̓arū. ſeatui apl̓oꝝ. ma̓tiꝝ exercitibꝰnūeroſis. ꝯfeſſoꝝ collegijs. v̓ginūchoris: in oīm deniqꝫ collegi et colat fitiura labletari cōmunione ſcōrū. Singulorūtreditas dr̄mib.quippe recordatōes. quaſi ſcintilleudet ab aplo aſſſingule imo qͣſi ardentiſſime faceſꝓlaus erluſdeuotos accendūt animos. ut eoꝝuſ laudatori niet cōſpectū ſitiant. ⁊ cōplexum: autnrbiēda laudatō: felit ctradeo ut plerumqꝫ etiā inter eos eſſedis: ubi ⁊ laudare beatuiſe reputēt modo ad oēs ſimul. mōAd quid ergo ſanctis laad hos vel ad illoſ tota auiditate ⁊qd glorificatio rr̄a: ad ovehemētia corda vibrantes. Aliocip̄a ſolēmitas: tuo eis tequin quid iſtud negligētie quid pibonorequos iuxta veragricie. imo quid vecordie eſt. ut creuificat palbris ſuſpirijs. et feruentiſſima affectione abrupere hinc. ⁊ in illatā felicia agmina iaculari animos ſtudeamus? Ye nob̓ a duricia cordis noſtri: ve a peccato gentiū: quas apoſtolus memorat ſine affectōne fuiſſe. Preſtolatur nos eccleſia illa primitiuorū ⁊ negligimꝰ: deſiderāt noſſancti et paruipendimꝰ: exſpectantnos iuſti ⁊ diſſimulamus Excitemꝰaliqn̄ fratres: reſurgamus cū xp̄o:ip vitiqueramus que ſurſū ſūt. que ſurſuꝫſūt ſapiamus. Deſideremus deſiderates nos: ꝓperemus ad preſtolātesnos: exſpectātes nos votis p̄occupenus aīorū. Ecce enī nihil in hacnr̄a cōmuniōe ſecuritatiſ. nihil ꝑfectōnis nihil quietis: et tn̄ hic qͦꝫ ꝙͣbonū et ꝙͣ iocūdum habitare fr̄es īvnium. Quicqͥd ſiue interius ſiue exterius moleſtuꝫ occurrit. ip̄o quoq̄ꝫgermanoꝝ conſortio fr̄m cum qͥbꝰeſt nobis cor vnū et anima vna indeū tolerabiliꝰ inuenitur. Quā dulcior erit ꝙͣ delectabilior ꝙͣ beatiorvnio. ubi nulla fuſpitio eſſe poterit.nll̓a diſſenſiōis occaſio: ubi oēs ꝑfecta caritas indiſſolubili federe colligabit: ut ſicut pater et filiꝰ vnumſunt: ſic et nos vnum ſimus in ip̄is ⁊Non modo tantum ſocietas. ſed etiā felicitas nobis eſt optanda ſanctoꝝ: ut quorū deſideramꝰ pn̄tiaꝫ:gloriā qͦꝫ feruētiſſimis ſtudijs anbiamus. Neqꝫ em̄ ꝑnicioſa hec anibitio: aut illiꝰ affectatio gl̓e vllatenus ꝑiculoſa eſt. Nam qd̓ dicimꝰnō nobis dn̄e nō nob̓ ſꝫ nomini tuoda gl̓iam. huiꝰ tꝑis vox eſt. qm̄ etip̄i angeli clamant: gl̓a in excelſisdeo: et in terra pax hoībus bone voluntatis. Noli me tangere ait: nondum em̄ aſcēdi ad patrē meū. Verbum glorie eſt. Nēpe filius ſapiensgloria pr̄is. Noli ergo ait gl̓a: noli me tāgere. Noli interim quereregloriā fuge potius: et vide omninone me tetigeris donec ꝑueniat̉ adpr̄em. ubi ſit gloriatio iam ſecuraIbi in dn̄o landabitur aīa mea: audiāt māſueti ⁊ letētur. Nunqͥd nō videtur audiſſe dicētem. noli me tāgere. nōdum aſcēdi ad pr̄eꝫ meū quein cantico clamat: fuge dilecte mifuge? Hoc ē enī qd̓ ſuꝑͣ meminimꝰ.nō nob̓ dn̄e nō nobis: ſꝫ nomini tuoda gl̓am. Vnde ⁊ in ymno hodie canimus. des pacem famulis nos qͦꝫgloriam per cūcta tibi ſecula. iuxtaangelicā ſcꝫ retributōem. Quia enīSiiij