euſtodia multiplex neceſſaria eſt: ꝓmultitudinē ꝑiculorū Siqͥdem nō ēeis colluctatio aduerſus carnem etſāguinē tm̄: ſed aduerſus principatus qͦꝫ et ptātes: aduerſus mūdi rectores tenebrarū harū: ꝯtra ſpiritualia nequicie in celeſtibꝰ. Egentplane cuſtodia q̄ tam multipliciternon modo cominus ſꝫ eminus appetūtur: et ubi tot pugne foris. nō debēt intus deeſſe timores: ut mertohis dicatur. Timēte dn̄m oēs ſāctieiꝰ. Tota interim b̓tītudo nr̄a eſt timere deū: dicente ſcriptura. Beatꝰhō q̄ ſemꝑ eſt pauidus. Et itē pſalmiſta ait. Beati oēs qui timēt dn̄mqui ambulāt in vijs eius. Ceterū lōge alit̓ beati. in qͥbus ꝑfecta caritas foras miſit timorē. nec iā timētambulātes in vijs eius: ſꝫ laudāt potius habitāteſ in domo. ſicut idē aitBeati qͥ hitant in domo tua dn̄e:in ſcl̓a ſcl̓orū laudabūt te. Nr̄a ergo felicitas. nr̄a interim feſtiuitasin timore dei: nā illorū magis in exultatōne et laude verſat̉. Inde ē ꝙſecure laudantur hoīes qͥ nō ſua iāviuūt vita ſꝫ dei: nam hoīm utiqꝫ vita temptatio eſt. Eſt autē geminaqͣdam ſecuritas laudis huiꝰ: niſi ꝙforte videbitur ſi diligēter attendimus. intra alterā altera cōprehēdiSiquidem nō eſt qd̓ laudare vereamur veriſſime certiſſimeqꝫ laudabiles: nō eſt qd̓ glorificare cūctemurſic abſorptos in gl̓ia: ut nr̄a om̄inoneque āt landatōne moueri. Nō em̄eſt quo vanitas intret: ubi veritasiam totū occupauit. Sꝫ que nam inquies gloria ſanctis? Neqꝫ em̄ ſinguli ſeſe glorificāt qꝛ ſcriptū ē: nonte laudet os tuū. Nonviciſſim alteralterū laudat: qꝛ in laudeꝫ cōditoris intenti et extēti. in quo nnimiruꝫxtota eis repoſita ē btītudo m utuisnūquā vacare laudibꝰ poſſurt: dicte ꝓpheta ſicut ſupra qͦꝫ meminimꝰ.5ſBeati qͥ habitāt in domo tua dn̄e.xiiiin ſcl̓a ſeculoꝝ laudabūt te. Verun3tamen nō acquieſco exꝑtes gloriecredere ſāctos: maxime ꝓpter illudelattqd̓ apl̓us ait. Quod ni pn̄ti eſt momentaneū ⁊ leue tribulatōis noſtreApit peta ſſupra modū in ſublimitatē eternūglorie pondus oꝑabit̉ in nobis. Etuſt mereamur cociues.ꝓpheta. Viſita nos in ſalutari tuo:ad videndū in bonitate electorū tuoiumniſe hpirituū beatorrū. Ad letādum in leticia gētiſtueintu patriarcharū. cumut lauderis cū hereditate tua. Noniſtatu apl̓oꝝ natiꝝ.em̄ ait. ut lauderis ab he̓ditate tuaiueroſis afeſſoꝝ colleſꝫ cū hereditate tua: ut cōmunis ineipotig imtim demnqꝫ coltelligat̉ futura laudatio. Quod ſilatari cōnumnone ſcāū.ip̄a laudat hereditas dn̄m: herediquippr racurdatōes quati.tatē quis laudet ab apl̓o audiamingule inūu qi artentiſaTunc inqͥt vnicuiqꝫ laus erit. Aqͦ?ruotos actendūt arimos īA deo. Magnuſ laudator ⁊ vehem̄rimpdiſtat acitlina.ter ambiēdā laudatō: felix cōmutan puimnqꝫ tranta ptio laudis: ubi ⁊ laudare beatū ē. ⁊nit nudipilaudari. Ad quid ergo ſanctis lauſnaoglabiſonr̄a. ad qͥd glorificatio nr̄a: ad qͥdioa ribanr̄a hec ip̄a ſolēnitas? Quo eis terrenos honores. quos iuxta veraceꝫfilij ꝓmiſſionē honorificat pat̓ celeſtis? Quo eis p̄conia nr̄a? Pleni ſūt.duluaProrſus ita ē dilectiſſimi. honorumnr̄orū ſancti non egent: nec quicꝙͣeis nr̄a deuotione p̄ſtatur. Plane ꝙeorū memoriā veneramur nr̄a intereſt. non ip̄orū. Vultis ſcire quātū intereſt nr̄a? Ego ī me fateor ex hacrecordatione ſentio deſideriū vehemēs inflāmari: et deſideriū triplex.VVulgo dicitur. Quod nō videt ocūlus: cor nō dolet. Oculus meus ī memoria mea: et cogitare de ſāctis qͥdāmodo eos videre eſt. Sic nempeportio nr̄a m terra viuenrium. necmodica ſane portō: ſi tamē ut decet
Druckschrift
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten