pus eſt et poteſt facere mūdum deimmūdo ꝯceptū ſemine. Sic et cōtrapeccati ꝯſcientiam remediū ꝯfeſſionis eſt inſtitutū: et omnia in ꝯfeſſiōelauātur. Ecce hec ſūt que mūdant oculum cordis: oratio et ꝯfeſſio. Porro beati mūdo corde: qm̄ ip̄i deū videbūt. Videbūt qͥdem in fine facie adfaciem: videbūt etiā nūc ꝑ ſpeculū inenigmatē: et nūc cognoſcūt ex ꝑteꝑfcē poſtea cognituri. Om̄is enī incuiꝰ cōſciētia clauſū adhuc peccatuꝫviuit aut peccat in ſpe et ita ſētit dedeo tanꝙͣ ſi minus ei peccata diſpliceant: aut peccat in deſperatōe immivide: quinſericordē ſentiēs deum: qͦrum vtriqꝫplartttnamerito dicitur. exiſtimaſti iniq̄ ꝙ ebeati. qͥ videbūt in quemdiro tui ſimilis: qm̄ neuter deū videt ſꝫitere quē vitemmētitur iniqͥtas ſibi: formās ſibi ydoibi dixit cormi.lū ꝓ eo qd̓ nō ē ip̄e. Beati vero mute facies mea: faciē tuā dido corde qm̄ ip̄i ſolū deum vidēt: ſolij. Quid enī mihi eſt in celasde eo ſentiunt in bonitate ſicut vedvolui ſuꝑ terrā Defecitare bonus eſt: ita vt nemo bonus ſit.or meū: deus cordis mei ⁊niſi ip̄e. Beati mūdo corde qm̄ ip̄i ſolēdeū videbūt. Miſeri ꝓinde adam etrus mniirnū. Nn̄ adimplebve mihi aleua. qui cōuerſi in v̓ba malicie ad exinpedietcuſandas excuſatōes in peccatis: dūā viſmꝯfeſſionis mūdatōem fugiūt: immūudine fitdo remanēt corde: et a facie dn̄i eiciūtur. Sequit̉. Beati pacifici: qm̄ filijdei vocabuntur. Merito filij nominevocabūtur. qui filij opus impleuerint. Ip̄e enī eſt. ꝑ quē reconciliatipacē habemus ad deū. Ip̄e qui pacificauit in ſanguine ſuo que in celiſſunt. et que ſuꝑ terrā: mediator deiet hominū. homo xp̄us ihēſus. Et attende quēadmodū in tribꝰ qͥdem p̄oribꝰ ſibi ip̄i recōciliat̉ anima: in duobus que ſecunt̉ ꝓximo. in ſexto deotiin ſeptimo etiā alios recōciliat. tan583ꝙ receptus in gratiā dn̄i et felici familiaritate donatus. Napauꝑtatemanſuetudine. renouatur in aīa ſimilitudo quedā ⁊ imago eternitatiſom̄ia tēpora cōplectētis: dū pauꝑtate futura meretur: māſuetudine ſibip̄ſentia vendicat: luctu penitētie p̄terita qͦꝫ recuꝑat: ſic̄ ſcriptū eſt. Recogitabo tibi om̄es annos meos inamaritudine anime mee. Porro iuſticia et miſericordia ꝑfecte ꝓximocoheremus: dū quicqͥd nolumus nōbis fieri alijs nō faciamus ꝑ iuſticiāet q̄cūqꝫ volumus vt faciāt nob̓ homines et nos faciamus illis ꝑ miſericordiā. Iā recōciliati nob̓. recōciliati etiā ꝓximo: fiducialit̓ ꝑ mūdiciaꝫcordis recōciliam̉ deo. Beati vero qͥde ſua recōciliatōe nō ingrati ⁊ profratribꝰ ſuis pie ſolliciti eos qͦꝫ quātum p̄ualēt ⁊ ſibi et deo recōcliarelaborant. Quibꝰ enī laudibꝰ dignuꝫquāto amplectendū putas affectufratrē illū qͥ ſine q̄rela ꝯuerſans int̓fr̄es tota ſollicitudine cauet. ne qͥdin eo ſit. qd̓ ab alijs portari oporteatet qͥcqͥd in alijs ē oneroſū. patiētiſſime portat: ſinguloꝝ ſcandala ſuareputat ⁊ cū apl̓o loquit̉. qͥs ſcādaliſat̉ et ego nō vr̄or. qͥs infirmat̉ etego nō infirmor? Nō ē enī deus diſſēſiōis ſꝫ pacis: ideoqꝫ filios pacis.dei qͦꝫ filios dignū eſt appellari. Iāvero qd̓ ſeqͥtur maxīe martiribꝰ cōuenit: nec eſt modo deo gratias tēpus ꝑſecutōis: q̄ tn̄ ſi neceſſe fueritdebet patientiſſime tolerari. Beatienī qͥ ꝑſecutōem patiunt̉ ꝓpter iuſticiā: qm̄ ip̄oꝝ ē regnū celoꝝ. Verūtam̄ qͥd ſibi vult. ꝙ eadē ꝓmiſſio facta ē ꝓ pauꝑibꝰ et martiribꝰ: niſi qꝛvere martirij genus pauꝑtas volūtaria ē? Beatꝰ vir ait ꝓph̓a qͥ poſtaurū nō abijt: nec ſperauit ī theſauriſpecuīe. Quis eh̓ et laudabimꝰ eūFecit enī mirabilia ī vita ſua. Quidmirabilius aut qd̓ martirū grauius