ſuſpiramus: et ſue reddātur origmnifluēta gratie: vt vberiꝰ fluāt. Alioquin niſi ad fōtem redeāt exficcant̉:et infideles in modico qd̓ maximuꝫeſt acciꝑe nō meremur. Aodicū plane memoria ad p̄ſentiam. modicumad id qd̓ cupimus: magnū ad id qd̓meremur: longe infra deſideriū. ſednihilominꝰ ſupra meritum. Sapienter ꝓ inde ſpōſa. ⁊ ꝓ hoc modico nōmodice gratulat̉. Cū enī dixiſſet.indica mihi vbi paſcas vbi cubes inmeridie recipiēs exigua ꝓ immēſis.ſed ꝓ paſtu meridiano libans ſacrificiū veſpertinū: minime tamē vt ſolet fieri murmurat aut triſtat̉. ſedgratias agit: et in omnibus ſeſe exhibet deuotiorem. Nouit enī ꝙ ſi fidelis fuerit in vmbra memorie: lucēp̄ſentie ſine dubio obtinebit. Itaqꝫqui remiſcimini domini ne taceatis:et detis ſilentiū ei. Nimirū qui p̄ſentem habent dn̄m exhortatōne nō indigent̓: et qd̓ ait ꝓpheta alius. laudā iheruſalē dn̄m. lauda deū tuū ſyon. cōgratulatōis e potius ꝙͣ cōmonitōis. Qui in fide ambulāt. eget āmonitōne. ne taceant: et ne dederintſilentiū ei. Loqͥtur enī et loquit̉ pacem in plebē ſuā et ſuꝑ ſāctos ſuos:et in eos qui cōuertūtur ad cor. Ceteꝝ cū ſācto ſanctus eris et cū viroinnocēte innocēs eris: ⁊ audientemſeſe exaudiet: et loquēti ſibi loquet̉.Alioqͥn ſilentiū ei dediſti ſi taceas.Sed vnde ſi taceas? A laude. Ne taceatis inqͥt ⁊ ne detis ſilentiuꝫ ei: donec ſtabiliat iheruſalē laudem in terra. Laus iheruſalē iocūdā: et decoralaudatio. Niſi forte angelos ciuesiheruſalē mutuis opinamur laudibus delectari: et deciꝑe de vanitatein idip̄m. Fiat volūtas tua pater ſic̄in celo et in terra: vt laus iheruſalēxeſtabiliat̉ in terra. Quid em̄ mō eſt:iumiſiNō querit angelus ab angelo gloriam in iheruſalē et homo ab homīelaudari cupit in terra? Execrāda ꝑjguerſitas: ſꝫ eoꝝ ſit qui ignorantiamiiſdei hn̄t. qͥ obliti ſūt dn̄i dei fui. Vosqui reminiſcimini dn̄i ne taceatis aii.prtilaude eius: donec ſtabiliat̉ ⁊ ꝑficiat̉in terra. Eſt enī filētiū irrep̄henſibile imo ⁊ laudabile magis: ē ẜmo nōbonus. Alioqͥn nō diceret ꝓpheta.napniliont. ſtt ractēbo num eſſe homni p̄ſtolari cū filentitiſtio ſalutare dei. Bonū ſilentium aiactantia: bonū a blaſphemia: bonumt̉ ⁊ ditera poſta diet̉a murmure et detractione. Aliusitt egpill Ioriba venim ob laboris magnitudinē ⁊ pōri dillea ſtinirū nō vxjdus diei exaſperatus animo murmūa tue ſꝫ vx tiurturis eſt. erat: diiudicat eos qui ꝓ anima fuairis quō tātabimis cantitūꝑuigilant. tanꝙͣ reddituri vtiqꝫ rauira aliena: nōſa alſera retōem. Clamor eſt. ſꝫ ſupra omne ſiqua hpōſinale foxtirtalētiū: clamor iſte animi obduratiſineſt intera nuſra Lidialere facit. quā audiri non patit̉ voritta dlapituntaa ni getcē v̓bi. Aliꝰ puſillanimitate ſpūs inintiſiat exviſi Atuli ſa.nia aꝛ aa baexſpectaōe deficit: peſſimū hoc v̓buꝫninipt vtdertt died̓.blaſphemie ē: qd̓ nec in hͦ ſeculo reirtijmittit̉ nec in futuro. Terciꝰ in magnis ābulat ⁊ mirabilibꝰ ſuꝑ ſe dicens. manꝰ nr̄a excelſa. putās ſe alirrat vtijqͥd eſſe cū nihil ſit. Quid loq̄ret̉ huic qͥ loqͥtur pacē? Dicit enī qꝛ diuesſum: et nullius egeo. Porro veritatis ſētentia ē: ve vob̓ diuites. qꝛ habetis ꝯſolatōem veſtrā. Cōtra verobeati inqͥt qͥ lugēt: qm̄ ip̄i ꝯſolabūt̉.Sileat ergo in nob̓ lingua maledica. lingua blaſphema līgua magniloqͣ: qm̄ bonū ē in hoc filētio ſalutare dn̄i p̄ſtolari vt dicas: loq̄re dn̄eqꝛ audit ẜuus tuus. Eiuſmodi qͥppevoces non ad eum ſunt. ſed aduerſus eum: ſicut legiſlator murmurantibus ait. Non enim contra nos eſtmurmur veſtrum ſed contra dominum. Ita tamen ab his taceas ne