Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

incōaprabiliter ſuperemineat: ſed ꝙint̓ eū ⁊ ip̄os mediū nihil inuenias.Tranſi ergo virtutes et dominationes qͦꝫ et ſeraphin: vt ad eū ꝑuenias de quo vociferātur ad inuicē: ſanctus. ſāctus. ſanctus. dn̄s deus ſabaoth. Quod enī exte naſcet̉ ſanctū:vocabit̉ filius dei. Fons ſapiētie verbum patris in excelſis. hoc verbummediāte te caro fiet: vt qͥ dicit egoin patre et pr̄ in me. dicat nihilonnus: qꝛ ego a deo ꝓceſti et veni. Inpͥncipio inqͥt erat verbū. Iā ſcatetfons: ſꝫ interim tm̄ in ſemetip̄o. Deinqꝫ et verbū erat apud deū. Lucemꝓfecto habitās inacceſſabilē: ⁊ dicebat dn̄s ab initio. Ego cogito cōgitationes pacis et nō afflictionis.Quis cognouit ſenſum dn̄i: aut quiſcōſolarius eius erat? Deſcēdit itaqꝫque aſcēdititacogitatio pacis in opus pacis: v̓buꝫcaro factū eſt: ⁊ habitat iā in nob̓.gens: pulera vt lumel. terribilis vt caſtraꝝ. Habitat plane ꝑ fidē in cordibꝰ ucnataꝫ Aſcendit planeſu ſtris: habitat in memoria nr̄a. habiimane genus: aſcendittat in cogitatōe: qꝛ vſqꝫ ad ip̄am dolos ſꝫ ⁊ ip̄os qꝫ trāſcendi ſcendit ymaginatōeꝫ. Quid enī pͥusgredit̉ creati cogitaret homo de deo: niſi forſitanilos hauria. ydolū corde fabricaret̉ ⁊ Incōprehēominibꝰ ⁊ ſibilis erat et inacceſſibilis: inuiſibil̓jviiuli et inexcogitabilis om̄io. Nūc vero cōprehendi voluit: videri voluit:voluit cogitari. Quonā modo inqͥs?Nimirū iacens in p̄ſepio. in v̓ginaligremio cubās: in monte p̄dicans. inoratōe ꝑnoctās: et in cruce pendēs:in morte palliēs. liber int̓ mortuos ⁊inferno imꝑans: ſeu etiaꝫ tercia dioreſurgens et apoſtol̓ loca clauoruꝫvictorie ſigna demōſtrās: nouiſſimecorā eis celi ſecreta ꝯſcendēs. Quidhorū nō vere nō pie: nō ſācte cogitatur? Quicqͥd horū cogito deū cogito: ⁊ ꝑ om̄ia eſt deus meꝰ. Hec egomeditari dixi ſapiētiā et prudētiamiudicaui ēructare memoriā ſuauitatis: qm̄ in huiuſce̓modi nūcleis v̓gaſacerdotalis copioſe ꝓduxit. quamin ſuꝑnis hauriēs vberius nob̓ maria refundit. In ſuꝑnis plane et vltra angelos: que v̓bū patris cordeſuſcepit vt ſcriptū ē. Dies diei eructat verbū. Vtiqꝫ dies pater: ſi qͥdēdies ex die ſalutare dei. An nō etiarvirgo dies? Et p̄clara. Rutilās plane dies. que ꝓcedit ſicut aurora cōſurgēs: pulcra vt luna: electa vt ſolIntuere igit̉ quēadmodū vſqꝫ ad āgelos plenitudīe gr̄e: ſupͣ angelosſuꝑueniēte ſpū ſancto ꝑuenit. Eſt inangelis caritas: eſt puritas: eſt hūilitas. Quid hoꝝ non eniturt in maria? Sed oſtenſū eſt ſuꝑius vt qͥdema nobis oſtēdi potuit: ſuꝑeminētiaꝫꝓſeqͣmur. Cui enī angeloꝝ aliqn̄ dictū eſt ſpūs ſanctus ſuꝑueniet in teet virtus altiſſimi obumbrabit tibi:ideoqꝫ qd̓ naſcet̉ ex te ſāctum vocabit̉ filius dei? Deniqꝫ veritas de terra orta eſt nō de āgelica creatura:nec angelos ſꝫ ſemen abrahe apprehendit. Magnū eſt angelo vt miniſter ſit dn̄i: ſꝫ maria ſublimius qͥddāmeruit. vt ſit mater. Fecūditas itaqꝫ virginis ſuꝑeminēs gloria eſt: tātoqꝫ excellentior āgeliſ facta munere ſingulari quanto differētius preminiſtris nomē matris accepit. Hācinuenit gratiā plena iā gr̄a: vt caritate feruida. virginitate ntegra.Humilitate deuota fieret nihilominus ſine viri cognitōe grauidā: ſinemuliebri dolore puerꝑa. Paruꝫ eſt:quod ex ea natū eſt: ne verbum qd̓de ore patris ad nos egreſſū eſt virgine mediant̓e. vacuum reuertatur:ſed per eandem nihilominus virginem gratiam pro gratia referamꝰEructemꝰ memoria donec p̄ſētiam