eſtimate. Verūtamē terrenū habētibꝰ ſterquilinium ip̄a quoqꝫ celeſtis nō deeſt pluuia. que eſt oratōnūdeuotio: iocunda rumninatō pſalmodie. dulcis meditatō: cōſolatio ſcripturaꝝ. Deniqꝫ ⁊ hec ip̄a pluuia ēquā accipitis ꝑ os meū: ſi qn̄ de flumine cuius impetus letificat dei ciuitatē et torrente voluptatis illiꝰ aliret nōsqua ſuꝑ vos dum de eis loqͥmur ſtillicidia ſtillare cōtigerit. Sed neceſſehabeo interdū circūfodere: quoniāquidem poſuerūt me cuſtodem ⁊ cultoreꝫ in vineis. Heu qui meā nō colui nec cuſtodiui. Neceſſe habeo tamē. dū hunc occupo locū: et circūfodere: nōunnꝙͣ et apponere ſtercorapereātIematuMoleſtū id quidē ſed diſſimulare nōuemētē fuſeaudeo: ſciens multo amplius ſe curīnociturā ꝙͣ ſarculū ignē ꝙͣ fimiumerit fructū terraremaledicto. dic ctiItaqꝫ et arguere ⁊ īcrepare īterdūſterilis ficulneaneceſſe ē: nec ignoro fimum eſſe verbum increpatoriū. verbū amatoriūoderit circa eā vmerit ſtercora nihiloverbū imperij: et quod ſi nō excuſetneceſſitas: ip̄m quoqꝫ minus deceata fuerit: nōne iā ſecꝓferentē. Sꝫ agimus ꝙ hoc fimo ⁊P arboris eſt ponēo vobis: ſi minꝰ boſi aliquos impīguari: ſed alios plane et lapidari et indurari videmus?ꝫ mnueneait maiorēHinc nanqꝫ ſcriptum ē. De ſtercoreabiturꝰ eſt patiētiboum lapidabitur piger. An nō imj abtipi. diipinguat̉ qui increpatus benigne acqvolūtanam ſegꝭxiicipit. manſuete reſpondet: libenteremendare conatur Hec plane ſalufueruſtbris et fecūda impinguatō ē: ut corahominripiat me iuſtus in miſericordia ⁊ in2creꝑet: oleū aūt peccatoriſ nō impinnt: vlia adguet caput meū. Ex ea ſiquidē pinguedinē quā generat oleū peccatoris abundātius pullulāt ſpine ⁊ tripiibuli: et omnis radix amaritudinisgerminat copioſiꝰ. Itaqꝫ qͥ iuſtoꝝincrepatione miſericordiaꝫ nomīatlatis indicat quēadmodū ſuſcipiēdaſit: ꝙͣ benigno aīo: qͣꝫ deuota mente: quātaqꝫ ei gratia ſit habenda.Sic em̄ accipientibꝰ nobis erit impigͣuatio ſalubris: non fertilis viciorūquēadmodū oleuꝫ peccatoris: ſꝫ fructus illius quē ſecūdū appoſtolū habemꝰ ī ſanctificatōnē. Quid aūt facimꝰ tibi o piger: qꝛ ad hanc miſericordiā irritaris mag̓ ⁊ exaſperaris?Nōne bonū fimū ſparſi ī agro tuo?Vnde ergo lapides habet̉ Sꝫ tu inimice homo quoniā qui diligit iniqͥtate odit animā ſuā. tu in ꝙͣ inimicehomo hoc feciſti qui deſidiā tuā nonexcutere ſꝫ excuſare pergens fimūtibi ꝑuertis in lapides: et vnde īꝑinguari debueras lapidaris Hec idcircō dicta ſūt fratres: ut noueritis ꝙͣbenigne audiendum ſit qͣꝫ deuoteſuſcipiēdū ꝙͣ ſollicite cōſeruandumquicquid ad animaꝝ ſalute ꝑtinet:et nō ſicut uerbū hominū. ſꝫ ſic̄ vereeſt verbū dei: ſiue illud cōſolatoriūſiue cōmonitoriū: ſiue etiā īcrepatōriū videat̉. Exceſſi fateor ipſius ꝓpemodū feſtiuitatis oblitus: ſed ut arbitror nō ad inſipientiā vobis: ſi firmiter inheſerint animo que audiſtisEt nunc ut de ſolēnitate ip̄a ul̓ breuiter aliquid loqui tēptemus apoſtoloꝝ criſti feſtus agitur dies: qͥbus ſane plurimū a nobis honoremdeberi ſcio: ſꝫ vtrū poſſit aliquis exhiberi heſito ſatis. Nimis em̄ honorati ſunt amici tui deus: nimis cōfortatus eſt principatus eoꝝ. Quidenim? Si ī terra adhuc poſiti om̄iapoterāt nō quideꝫ in ſe ſed ī criſto:quid nō poterūt hodie viuētes in etͣna felicitate cum ip̄o ?Mortales adhūc et morituri imperiū vite et mortis videbant̉ habere. ſolo nimirumverbo mortificātes viuos ⁊ mortuos ſuſcitates: quatomagis nūc cumhonorati ſūt nimis. cōfortatus eſtO iij