lluminauit. Aut certe ſūam michitaillabi.aperuit aurem: nō faciē reuelauit.poſt parietē ſtat. audit. et audit̉:ſꝫ necdum apparet. Audit orātes:erudit audiētes. An experimētumcatpeiꝰ queritis qui in me loquit̉ xp̄us ⁊Ego inquit qui loquor iuſticiam.Quid ni loqͣtur ore: qd̓ ip̄e plaſmaidē ad auuit? Quid ni ſuo vtatur vt libet artiaudādumfex inſtrumēto? Non tm̄ aures eoSacer ē qurum. ſꝫ et labia mea aperi dn̄e: egogelis fanieni labia mea non ꝓhibebo dn̄e tuſueutia freaſciſti. Bene enī om̄ia facis: ⁊ ſurdosdeuotōe mnfacis audire: ⁊ mutos loqui. Audifrpiſte ergo fr̄eſ quid de iohāne loquatur: cuiꝰ ſolēnis hodie natiuitas celebrat̉ Ip̄e inquit erat lucerna ardens ⁊ lucēs. Magnū teſtimoniumd̓mn fidē: nōſafr̄es mei. Magnꝰ enī eſt cui ꝑhiberribilis foutur: ſꝫ maior ē ip̄e qͥ ꝑhibet. Ille inus eſt locus vterqꝫ mtiquit erat lucerna ardēs ⁊ lucēs. Eſteni tm̄ lucere vanū: tm̄ ardere pae credēdus eſt numeriingelorū. Patet vtru rū: ardere ⁊ lucere ꝑfectū. Audi qͥdꝯporta celuſcala ilam dicat ſcriptura. Sapiēs ꝑmanet vtcēdūt ⁊ deſcēdunt ang ſol: ſtultꝰ aūt vt luna mutat̉. Mꝛ enīvis. ſpigas nāqꝫ ē ſſteſ ſplēdet luna ſine feruore: modo plevs eſt: terraſci na. modo exigua: mō nulla videtur.uata ē mat Mutuatū ſiquidē lumē nunꝙͣ in eonob dē ꝑmanet ſtatu: ſꝫ creſcit. deficit.din extenuat̉. annihilatur: ⁊ penitꝰ nōꝯparet. Sic ſic qui ꝯſcīaſ ſuas ī alienis labijs poſuerunt: modo magni.modo parui ſūt. modo nulli: ſcd̓ꝫ ꝙadulātiū linguis vel vituꝑare placuerit vel laudare. ¶ AAt vero ſolisſpledor igneꝰ eſt: ⁊ cū feruet acriꝰ.etiā oculis lucidior exhibet̉. Sic ſapientis ardor internꝰ foris lucet: etſi nō ei datur vtrūqꝫ curat ſēꝑ ardere magis: vt pr̄ ſuus qͣ videt in abſconſo reddat ei. Ve nobis fr̄es ſiluxerimꝰ tm̄. Nā lucemꝰ quidē ⁊ magnificam̉ ab hoībꝰ: ſꝫ mihi ꝓ minimo eſt vt ab humano iudicer die.Qui enī iudicat me dn̄s eſt: qͥ feruorē exigit: ſplēdorē vero nō ita. Ignem inquit veni mittere in terrqͣ: ⁊quid volo niſi vt accēdat̉? Hoc nēpe ꝯmune mādatū: hͦ eſt qd̓ exigit̉ab vniuerſis: nec vlla ſi deeſſe ꝯtigerit admittitur excuſatio. ¶ Ceteruꝫſingl̓ariter apl̓is ⁊ apl̓icis viris d̓rluceat lux vr̄a corā hoībus: nimiruꝫtanꝙͣ accenſis. ⁊ vehemēter accenſis: ⁊ quibꝰ nō timeatur a flatū quolibet aut impulſione vētorū. Dictuꝫeſt ⁊iohāni: ſꝫ illi in aure audiūt: iohānes in ſpū tanꝙͣ angelus erudit̉Nimirū tanto ꝓpinquior deo quātovox verbo vicina: cui nulla voce aliamedia qd̓ foris ſonet oporteat intimari. Neqꝫ enī iohāneꝫ p̄dicatio ſꝫinſpiratio docuit: quē repleuit ſpūsin vtero mr̄is ſue. Vere ardens ⁊ vehementer accenſus quē ſic preoccūpauit flāma celeſtis: vt iā xp̄i ſentiret aduentū: qui necdū ſētire poterat vel ſeip̄m. Nimirū nouꝰ ille igniſqͥ recēs illapſus e celo ꝑ os gabriel̓in aureꝫ intrauerat v̓ginis. ⁊ ꝑ matris aurē introiuit ad paruuluꝫ: vtab ea hora vas electionis ſue ſpūsſcūſ impleret ⁊ lucernā xp̄o dn̄o pararet. Fuit ergo iā tūc ardens lucerna: ſꝫ interim adhuc ſub modiodonec ſuꝑ cādelabrū poneretur: etluceret om̄ibꝰ qui erāt in domo dn̄iIllo enī tꝑe ſolū adhuc potuit illuminare modiū ſuū: ſoli interini lucere mr̄i: magnū ei pietatis ſacramētū reuelās ip̄o motu noue exultatōnis. Vn̄ mihi hoc inquit: vt veniatmater dn̄i mei ad me? Quiſ enī tibiindicauit matreꝫ dn̄i mulier ſāctaVn̄ me noſti? Vt facta eſt inqͥt voxſalutatōnis tue in auribus meis: exuitauit ī gaudio infāſ in vtero meoIlluminauit ergo iam tūc modiuꝫ