Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

Denniqꝫ nō in ſimilitudinē āgeloꝝ.abſit vt in ſimilitudinem demonuꝫ:ſꝫ in ſimilitudinē hoīm factus ⁊ habitu inuentus vt homo: exinaniuit ſemetipſū formaꝫ ẜui accipiēs. Filiuserat: ⁊ factus eſt tanꝙͣ ẜuꝰ. Nō ſolū formā ẜui accepit vt ſubeſſet: ſꝫetiā mali ẜui vt vapularet: ⁊ ẜui peccati vt penā ſolue̓t cū culpā nō haberet. In ſimilitudinē inqͥt hoīm nōhoīs: qͥa pͥmus hō nec in carne pcc̄inec in ſil̓itudine carnis pcc̄i creatꝰeſt. Xp̄s enī in vniuerſali hoīm miſeria preſſius ⁊ ꝓfūdius ſe immerſitne ſubtilis ille diaboli oculꝰ magnūhͦ pietatis dep̄henderet ſacramētū.Ideo habitu inuētus eſt vt hō: necin eo qͣntū ad nature debitū ſignuꝫaliqd̓ ſingularitatis apparuit. Qenī ita inuētus eſt: ideo crucifixus.Paucis āt reuelauit ſeipſū vt eſſentqui crederēt: reliqͥs aūt abſcōdituseſt: quia ſi cognouiſſent nunꝙͣ dn̄mgl̓e crucifixiſſent. Ad hͦ etiā illi ſingulari pcc̄o ignorātiam copulauit:vt ſub aliqͣ iuſticie vmbra ignorantibꝰ poſſet ignoſci. Dūo autē nobisin hereditateꝫ reliquerat ille vetuſtꝰ adā. qͥ fugit a facie dei laboremvidelicꝫ ⁊ dolorē: laborē in actōe: dolorē in paſſiōe. Nō hͦ ipſe audieratin paradiſo: quē acceꝑat vt oꝑaret̉et cuſtodiret illū. Oꝑaret̉ delectabiliter: cuſtodiret fidelit̓. et ſibi ⁊ poſteris ſuis. Xp̄s dn̄s laborē ⁊ dolorēꝯſiderauit vt traderet eos in manusſuas: imo ſe magis in manꝰ eoꝝ infixus in limo ꝓfundi: et intrauerūtaque iſte vſqꝫ ad aīaꝫ eius. Vide adpatrē inqͥt humilitatē meā ⁊ laborēmeū: qꝛ pauꝑ ego ſū. ⁊ in laboribꝰ aiuuētute mea. Laborauit fuſtinens:manꝰ eiꝰ in laboribꝰ ſeruierunt. Dedolore vide quid dixerit. O vos oēsqui trāſitis ꝑ viā: attēdite ⁊ videte:ſi ē dolor ſic̄ dolor meꝰ. Vere lāguores nr̄os ip̄e tulit ⁊ īfirmitates nr̄asip̄e portauit: vir dolorū pauper ⁊ dolēs: tēptatꝰ ꝑ oīa abſqꝫ pcc̄o. Et invitā paſſiuā habuit actōꝫ: ⁊ in morte paſſionē actiuā ſuſtinuit: dū ſalutē oꝑaret̉ in medio terre. Proindememor ero ꝙͣ diu fuero laboꝝ illorū qͦs ꝑtulit in p̄dicādo: fatigatōnūin diſcurrēdo. tēptatōnū in ieiunando. vigiliaꝝ in orādo: lacrimarū incōpatiēdo. Recordabor etiā doloꝝeiꝰ: ꝯuicōꝝ. ſputoꝝ. colaphoꝝ. ſubſānatōnū. ex ꝓbratōnū clauoꝝ horūqꝫ ſil̓iū: q̄ ꝑ eū abūdātiꝰ trāſier̄t.Facit gͦ mihi fortitudo. facit ſimilitudo: ſꝫ ſi acceſſerit etiā imitatio vtſequar veſtigia eius. Alioqͥn etiamexquiret̉ a me ſanguis iuſtus qͥ effuſus ē ſuꝑ terraꝫ: nec immunis eroab illo tā ſingulari ſcele̓ iudeoꝝ: ꝙvidelicꝫ tāte caritati ingratꝰ fuerī:ꝙ ſpūi gr̄e ꝯtumeliā fecerim: ꝙ ſāgͣuinē teſtam̄ti pollutū duxerim: ꝙꝯculcauerim filiū dei. Sūt pleriqꝫ qͥlaborē ⁊ dolorē patiunt̉: ſꝫ neceſſitasin cauſa nō volūtas: ⁊ hij nō ſūt ꝯformes imaginis filij dei. Sūt qͥ ex volūtate ſuſtinēt: ſꝫ nō eſt eis ſors neqꝫpars in ẜmōe iſto. Vigilat tota nocte luxurioſus nō ſolū patiēter ſꝫ ⁊libent̓ vt ſuā expleat voluptatē: vigilat raptor veſtitus ferro vt diripiat p̄dā: vigilat fur vt domū ꝑfodiat alienam. Sed hij omnes ⁊ hoꝝſimiles longe ſūt a labore et dolorequē cōſiderat dn̄s. Homines autembone volūtatis qui xp̄iana volūtatediuitias pauꝑtate commutarunt:vel etiam non habitas tanꝙͣ habitas contempſerūt. relinquētes omnia propter ipſum. ſicut et ipſe reliqͥt oīa ꝓppt̓ ip̄os. ſequunt̉ qͦcūqꝫ ierit