Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

in ꝓceſſione ſaluatoris ſunt: et cū eoingrediunt̉ in ſanctā ciuitatē: qͦniātres p̄uidit ꝓpheta ſaluādos: noe cedentē ramos in arche fabrica: danelē vili edulio ⁊ labore abſtinētie factū tanꝙͣ iumentū ſaluatorēqꝫ portantē: terciūqꝫ iob bene diſpēſantēſubſtātiā huius mūdi ⁊ de velleribꝰouiū ſuaꝝ pauperū latera calefaciētē. Cui tamē in ꝓceſſione illa iheſusꝓpinquior: cui de tribꝰ ordinibꝰ ſalꝰvicinior: facile credo poteſtis aduertere. Sermo. ij. vnde ſupra.Eceſſe eſt vt loqͣmur hodiebreuius. ꝓpter anguſtiā tēporis. Multa quidem nobis mīſtratꝓceſſio quā celebraturi ſumus: ſedeadem impedit ne dicere plura poſſimus. Celebraturi ſumus hodie ꝓceſſionē: et paulo poſt audituri paſſionē. Quid ſibi vult mirabilis iſtaꝯiūctio: aut quid cogitauerūt pr̄esnoſtri paſſionē addentes ꝓceſſioni?Nā ꝓceſſio quideꝫ merito rep̄ſentatur hodie: q̄ facta eſt hodie. Paſſiovero cur addita eſt. quā ſexta feriaꝯſtat eſſe ſecutā? Optime itaqꝫ proceſſioni paſſio ꝯiuncta eſt: vt diſcamus in nulla leticia huiꝰ ſeculi habere fiduciam: ſciētes qm̄ extremagaudij luctus occupat. Proptereanō ſimus ſtulti. vt occidat nos ꝓſperitas nr̄a: ſꝫ in die bonoꝝ nō immemores ſimus maloꝝ: et econuerſo.Iſtis enī mixtū eſt pn̄s ſeculū: nonſecularibꝰ tātū: ſꝫ etiā ſpūalibꝰ virisNā et ſecularibꝰ viris aliqn̄ q̄ placēt. qn̄qꝫ q̄ diſplicēt videmꝰ accidere: ⁊ ipſis nihilominꝰ ſpūalibꝰ nonſemꝑ leta ſuccedit: ſꝫ veſpere ⁊ mane dies vnus. Et illud. Viſitas eū diluculo: ⁊ ſubito ꝓbas illū. Verū hͦinterim dū pn̄s ſeculum manet: velmanat magis ⁊ fluit. Ceterū poſt hͦſeculū duo futura ſunt ſecula valdediuiſa ⁊ diuerſa: ita vt in altero nonſit niſi fletus ⁊ſtridor dentiū: in altero ſola gratiaꝝ actio ⁊ vox laudisAbſterget enī deus omnē ſacrimaꝫab oculis ſanctoꝝ: ⁊ mors iā nō eritamplius neqꝫ luctus neqꝫ clamor ſꝫnec vllus dolor: quoniā pͥora trāſierunt. Interim ſic amatores mundimulta patiunt̉ aduerſa: ſic nec ipſisſeruis dei oīa in hoc mundo optataſuccedūt. In die g maloꝝ memores ſūt bonoꝝ ne puſillanimes fiātet impatiētes: ſic̄ is de quo legimusin pſalmo. Cōfitebit̉ tibi cū bene feiin irupceris ei. In die qͦꝫ bonoꝝ nō immemores ſunt maloꝝ: ne extoſtant̉ etdicant in abūdantia ſua: nō mouebimur in eternū. Sicut enī ſeculariūrerum ꝓſperitas occidit ſtultum ſecularē: ſic poteſt ⁊ abundātia ſpūalis ꝓſperitatis occidere indoctū ſpiritualē: atqꝫ ideo nō ſpūalē. Spūalis quippe diiudicat omnia. Vn̄ auteueniat ꝙ ſtultū occidit ꝓſperitaset nō ſapientē: alibi habemus. Corſapientis vbi triſticia: et cor ſtultorrū vbi leticia. Merito ꝓinde ait. Honū eſt magis ire ad domū luctus. ꝙͣad domuni ꝯuiuij. Licet enī multosfrāgat aduerſitas: tamē multo plūres extollit ꝓſperitas: ſic̄ ſcriptumeſt. Cadent a latere tuo mille a ſimz ꝑ qd̓ ſignat̉ aduerſitas: ⁊ſtro ſedecē milia id ē multo plures a dexteris tuis. in quibꝰ ꝓſperitas deſignatur. Deniqꝫ qͥa vtrobiqꝫ ꝑiculū eſt:orat ſapiēs ⁊ dicit. Diuitias ⁊ pautates ne dederis mihi: ne forte audiuitie extollerent in ſuperbia: aupauꝑtas deiceret in impaciētiamVn̄ ⁊ dn̄s ſic̄ in paſſione patientia: