Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

ritualibꝰ ſpūalia cōparāt̉es. in ꝓceſſione quideꝫ celeſtis pr̄ie rep̄ſentamus gl̓aꝫ: in paſſiōe mōſtramꝰ viāNā ſi in ꝓceſſione qͥdem venit tibi inſeculomentē futura illa leticia ⁊ exultatiomulta nimis. qn̄ rapiemur in nubiUueprlumubus obuiā xp̄o in aera: ſi tota cōcuviſcētia videre deſideras diē illā. qn̄ſmne cauſa ſpūmſuſcipiet̉ in celeſti ihrl̓m. xp̄us dn̄sxi ſui hn̄s ecci.caput cū oībꝰ mēbris portans triūine nela qdā a niophūvictorie applaudentibꝰ iam nōvaiſton. Nā poppl̓aribꝰ turmis: ſꝫ virtutibꝰ angeliplāctū Nm̄.cis clamantibꝰ vndiqꝫ ppl̓is vtriuſqꝫitim debitores ſunteſtamēti benedictꝰ qͥ venit in noīeaferat hͨedn̄i: ſi inquā cōſideraſti in ꝓceſſiōe q̄pixxſaꝓperandū ſit: diſce in paſſione quapms ad̓iſit eundū. Hec eſt enī via vite tribuat ſeculanislatō pn̄s: via gl̓e via ciuitatis habimͣ extrema.taculi. via regni: ſecūdū ꝙ clamatlatro de cruce memēto mei dn̄e dūveneris in regnuꝫ tuū. Euntē in regnū vidit: qͣ cū ꝑueniſſet ſui memoenū ⁊ oīaerē eſſe rogauit. Peruenit gͦ ⁊ ipſe.Sꝫ ſi vis noſſe ꝙͣ ꝯpendioſa via? Eaduit ꝓbaredem die meruit cū dn̄o eſſe in paradiſo. Tolerabilē ꝓinde reddit paſgl̓a voſionis laborē gl̓a ꝓceſſiōis: qm̄ amāqimoſiſſiti nihil difficile eſt. Ne mireris ꝙ p̄ſenti ꝓceſſione celeſtē dixerim repſentari patriā: qm̄ vnus ⁊ idem in vtͣqꝫ ſuſcipit̉: ⁊ ſi lōge aliter ab alijs.In hac enī ꝓceſſiōe irratōnabili iumēto xp̄s inſidet: in illa vero iumentū futurū eſt ſꝫ ratōale: qm̄ hoīes ⁊iumēta ſaluos facies dn̄e. Cui ſimileeſt illud. Vt ium̄tū factus ſū apudte: ⁊ ego ſemꝑ tecū. Et vide ſi nō deꝓceſſione loquit̉. cū ſequat̉. Tenuiſti manū dexterā meā: ⁊ involūtatetua deduxiſti me: ⁊ cū gl̓a ſuſcepiſti me IIbi certe ne ipſe quidē pulius deerit: qm̄ ⁊ ſi murmuret heretiticꝰ ꝑuulos nō ſines venire ꝑuuloꝝbaptiſmo detrahens: qͥ ꝑuulus natus eſt. ⁊ primā ꝑuuloꝝ elegit aciēinnocentes loqͦr. hodie qͦꝫ ꝑuulos agratia non excludit: qͥa nec pietatiincōgruū nec maieſtati eius difficile eſt: vt ſuppleat munꝰ gr̄e qd̓ minꝰ in eis hꝫ natura poſſibile. Ibi nōramos arboꝝ nō vilia veſtimēta popularis turma ꝓſternet: ſꝫ dimittētpennas ſuas aīalia ſancta: deponetcoronas ſuas an̄ thronū agni. vigitiqͣtuor ſeniores: ⁊ v̓tutes om̄es angelice quicqͥd hn̄t gl̓e vel decoristotū ei aſcribent: totū ei attribuēt.Iā vero qm̄ de iumēto ⁊ veſtibꝰ ⁊ deramis arboꝝ mētio facta eſt: ꝯſiderare diligētius libet triplex obſeqͥum. qd̓ in ꝓceſſione hac exhiberi video ſaluatori. Primū quidem a iumēto cui inſidet: ſcd̓m ab eis qͥ ſuailli veſtimēta ſternūt: terciū vero abhijs qͥ de arboribꝰ ramos cedere ꝑhibent̉. Nonne tn̄ omēs reliqͥ ex eoqd̓ abūdat ſibi mittūt. et qͣſi ſine gͣuamine obſequent̉ dn̄o: ſolū vero iumentū ſemetipſū exponit eius obſequio? Silendū mihi eſt vt elatōeꝫ caueatis: an magis loquar vt habeatis ꝯſolatōem? Iumentū cui inſidetxp̄us nōne vos eſtis: iuxta p̄ceptuꝫapoſtoli glorificātes ⁊ portātes deūin corporibꝰ vr̄is? Expendūt enī ſeculares hoīes in obſequiū dn̄i nō qͥdem corpora ſꝫ que adiacent ⁊ neceſſaria ſunt corporibꝰ: cum de terrenaſubſtātia elemoſinas largiunt̉. Prelati qͦꝫ ramos cedūt de arboribꝰ: v̓bi cauſa: cū de fide ⁊ obediētia abrahe. de caſtitate ioſeph. de māſuetudine moyſi ceterorūqꝫ ſanctoꝝ virtutibꝰ euāgeliſant̉. Veruntn̄ ⁊ illide ꝓmptuarijs plenis largiunt̉: ethij que acceperūt gratis. gratis niHilominꝰ dare iubent̉. Omēs tn̄ ſi fidelit̓ ſuo qͥſqꝫ intētꝰ fuerit mīſterioR ij