qui in eis eſt. ſcandaliſans vnuꝫ deminiſtris iſtis credentibꝰ in eū? Nōne ⁊ hic manifeſte ꝑſequitur xp̄m?Vt gͦ ꝑſecutoꝝ ⁊ nomē ⁊ crimē lōgeſit ſemꝑ a nobis: obſecro vos dilectiſſimi benignos ſemꝑ ⁊ mites exhibeamus nos inuicē ſupportantesin om̄i paciētia: ⁊ ad id qd̓ melius ⁊ꝑfectius eſt alterutrū ꝓuocantes.Quis enī ſeruus ſufficere ſibi putatnon ꝑſequi dn̄m: ſꝫ nec obſequi dobenefi.mino? Qua habiturus eſt gratiā:ſivt reſiſtit ſic nec aſſiſtit quidē? Depoteſtate quanniqꝫ ſi quis adeo puſillanimis eſt vt⁊a mimniſtris: liceti contra proximoſatis ſibi reputet nec ꝑſecutorē eſſeultipharie mulnec coadiutorē dei: audiat quid ip̄eloquat̉. Qui non eſt mecū ꝯtra meg occaſionibus:eſt: et qui non colligit mecū. diſperec videt criſtus⁊git. Saule ſaule quid me ꝑſequeris?patitur ⁊ diſtmEt ille. Quis es dn̄e? Hinc ꝓfectodiſſimulemusdat̉ intelligi: quia vere circūfuſa eet fileamus iurat illi claritas nō īfuſa. Audiebatprelatis noſtpaulꝰ vocē dn̄i ſed faciē domini nōum. Sic niminvidebat: qͦniā erudiebat̉ ad fidem:t euadant nunet vt ipſe poſtea docuit fides ex auvniatqꝫ ſemelditu eſt. Quis es inquit̉ Ignotumqui preſunteenim perſequebat̉: et ideo conſecutormenta pōttus eſt miſcd̓iam: quia ignorans inſſimi ne quis feincredulitate hͦ fecit. Diſcite ex hocmini perſecutfratres iuſtū iudicē deū. non mō qͥdcuit ratō: impfiat. ſed ⁊ quo animo fiat conſiderarſe qui ſaluaterre: et cauete deinceps ne quis parutē anime meceua reputet: quālibet parua ſciēterpſtildelinquere conuincat̉. Nemo dicatin corde ſuo leuia ſunt iſta: nō curocorrigere: non eſt magnū ſi in hijsmaneā venialibꝰ minimiſqꝫ peccatisHec eſt enī dilectiſſimi impenitētiahec blaſphemia in ſpūm ſāctū: blaſphemia irremiſſibilis. Paulus qͥdeꝫblaſphemus fuit: ſed nō in ſpūm ſāctu: quia ignorans fecit in incredulitate. Non in ſpūm ſanctū dixit blaſphemiā: et ideo cōſecutꝰ eſt miſericordiā. Quis es dn̄e? Et dn̄s ad eūEgo ſū iheſus nazarenus: quē tu ꝑſequeris. Ego ſū ſaluator: quē tu ꝑſequēdo peris. Ego ſū de quo tu inlege tua legis predictuꝫ quod neſcis impletū: quia nazareus vocabitur. En ille. Dn̄e: quid me vis face̓Hec plane fratres perfecte conuerſionis eſt forma. Paratum inquitcor meum deus: paratū cor meum.Paratus ſum ⁊ non ſum turbatus:vt cuſtodiaꝫ mandata tua. Domīequid me vis facere? O verbū breueſed plenū: ſed viuum ſed efficax: ſꝫdignū omni acceptōne. Quaꝫ pauci inueniuntur in hac perfecte obedientie forma: qui ſuā ita abiecerītvoluntatē vt ne ipſū quidem corꝓprium habeant: vt non quod ipſi. ſꝫquid dominus velit omni hora reqͥrant dicentes ſine intermiſſiōe. Domine: quid me vis facere? Et illudſamuelis. Loquere domine: quia audit ſeruus tuus. Heu plures habemus euāgelici illiꝰ ceci: ꝙͣ noui apoſtoli imitatores. Quid vis ait dominꝰ ad cecū illū vt faciā tibi? Quātaeſt miſeratō tua dn̄e: quāta dignatio tua. Siccine dn̄s ſerui querit vtfaciat voluntateꝫ? Vere cecus ille:qͥa nō ꝯſiderauit. nō exꝑauit: nō exclamauit. Abſit hoc dn̄e: tu magisdic quid me facere velis. Sic enī decet: ſic om̄mo dignū eſt. non meā ate: ſꝫ a me tuā q̄ri ⁊ fieri voluntatē.Videtis fr̄es: qꝛ vere neceſſaria erathoc in loco cōuerſio? Sic profectoſic multorum vſqꝫ hodie puſillanimitas ⁊ peruerſitas exigit. vt ab eis q̄ri opteat quid vis vt faciā tibi: nōipſi q̄rant: dn̄e quid me vis facere.Cōſiderare neceſſe hꝫ mīſter ⁊ vicarius xp̄i. qͥd ſibi p̄cipi velint: nō ipſicōſiderāt que volūtas ſit p̄ceptoris