murmurātibꝰ ſacerdotibꝰ murmurāte ſynagoga: toto affectu ī gratiaꝝ actōe verſamini. Vnde enī tibio humana aīa: vnde tibi hoc? Vndetibi tā ineſtimabilis gloria: vt eiusſponſa merearis eſſe in quem deſiderant angeli ipſi ꝓſpicere? Vnde hocvt ipſe ſit ſpōſus tuus. cuius pulcritudinē ſol ⁊ luna mirant̉: ad cuiꝰ nutū vniuerſa mutant̉? Quid retribues dn̄o ꝓ om̄ibꝰ que retribuit tibi.vt ſis ſocia menſe. ſocia regni. ſociadeniqꝫ thalami: vt ītroducat te rexin cubiculuꝫ ſuū? Vide iam quid dedeo tuo ſētias: vide quātū de deo p̄ſumas. Vide quibꝰ brachijs vicariecaritatis reamādus ⁊ amplectēdꝰſit. qͥ tāti te eſtimauit: imo qui tāti te fecit. De latere enī ſuo te reformauit. quando ꝓpter te obdormiuitin cruce: ⁊ ob̓ hoc ſomnū mortis excepit. Propter te a dro patre exiuit ⁊ matrē ſynagogaꝫ reliquit: vtadherens ei vnus cū eo ſpūs efficiaris. Et tu ergo audi filia ⁊ vide ⁊ cōfidera quanta ſit erga te dignatiodei tui: ⁊ obliuiſcere ppl̓m tuū ⁊ domū patris tui. Deſere carnales afffectꝰ. ſeculares mores dediſce: a pͥoribꝰ vicijs abſtine: ꝯſuetudines noxias obliuiſce̓. Quid enī putas. nōne ſtat angelus dn̄i qui ſecet te mediā: ſi forte quod auertat ipſe alterū admiſeris ſaluatorē⁊ Iam enī deſponſata es illi: iam nuptiaꝝ prandiū celebrat̉: nā cena quidem in celo ⁊ in aula eterna parat̉. Verūtamē nunqͥd ibi vinū deficiet? Abſit.Inebriabimur ibi ab vbertate domus dei: ⁊ torrēte voluptatis eiꝰ potabimur. Paratū eſt ꝓfecto illis nuptijs flumē vini: vini inꝙͣ quod letificat cor. Siquidem flumis impetusletificat ciuitatē dei. Nunc aūt qͦniam grandis nobis reſtat via: prandiū quidem accipimus hic ⁊ ſi nō intanta copia: ꝙ plenitudo ⁊ ſatietascene reſeruet̉ eterne. Hic ergo nōnunꝙͣ vinū deficit: gratia ſcꝫ deuotionis: et feruor caritatis. Quotiēsmihi neceſſe ē fratres poſt lacrimoſas q̄rimonias veſtras exorare matrē miſcd̓ie: vt fuggerat ſuo benigniſſimo filio: quoniā viū non habeatis. Et ipſa dico vobis cariſſimiſi pie a nobis pulſata fuerit nō deerit neceſſitati noſtre: quoniā miſericors eſt: et mater miſcd̓ie. Nam ficōpaſſa eſt verecundie illoꝝ a quibus fuerat inuitata: ml̓tomagis cōpatiet̉ nobis: ſi pie fuerit inuocataPlacent enī illi nuptie noſtre: et ꝑiinent ad eā multo amplius illis: nimirū de cuius vtero tanqͣꝫ e thalamo ſuo celeſtis ſponſus ꝓceſſit. Sedquem non moueat quod in nuptijsſuis reſpondit dn̄s benigniſſime acſanctiſſime matri ſue dicens quidmihi ⁊ tibi eſt mulier? Quid tibi ⁊ illi eſt domine? Nonne quod filio etmatri? Quid ad illam pertines queris: cū tu ſis benedictus fructꝰ ventris eius immaculati? Nōne ip̄a eſtque ſaluo pudore ꝯcepit: et ſine corruptōne te peperit Nonne ipſa eſtin cuius vtero nouē menſibꝰ moratꝰ es. cuius virgineis vberibꝰ lactatus es. cum qua iam duodecim ānorū factus de ihetuſalē deſcendiſti: ⁊eras ſubditus illis? Nunc ergo dn̄equid moleſtus es illi dicēs: quid miHi et tibi? Multum per omnē modūSed manifeſte iam video ꝙ non velut indignans aut confundere volens virginis matris teneram verecundiā dixeris quid mihi et tibi: cūvenientibꝰ ad te iuxta matris preceptum miniſtris: nihil cunctatus