Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

Quid facitis ꝙ ⁊ aurū offertis? Ergo rex eſt ipſe? Et vbi aula regia.vbi thronus: vbi curie regalis frequētiaᶜ Nunquid aula eſt ſtabuluꝫthronus p̄ſepiū: curie frequētia ioſeph ⁊ maria? Quō ita inſipiētes facti ſūt viri ſapiētes: vt adorēt ꝑuulūdeſpicabilē tā ſua etate ꝙͣ pauꝑtate ſuoꝝ? Inſipiētes facti ſunt vt fierēt ſapiētes: et predocuit eos ſpūsqd̓ poſtea p̄dicauit apl̓us: qui vultſapiēs eſſe. ſtultus fiat vt ſit ſapiensira tuaQuia enī ꝑ ſapientiā mundus in ſapiētia ſua deū cognoſcere nō potela mārat: placuit deo ꝑ ſtulticiā p̄dicatōnis ſaluos fieri credentes. Nonne tivltōis attāmendū erat fr̄es ne ſcandaliſarent̉ſt enideus ⁊ infimtꝰviri iſti: ⁊ illuſos ſe crederēt cū tanj iliultꝰ abta indigna viderēt? A regia ciuitalciſcendite vbi regē querendū ꝯiectabant̉.bi vendiaad bethlehem villā ꝑuulā dirigūt̉.tō inuiIngrediunt̉ ſtabulū: inueniūt inuolutū pānis infantulū. Non illis ſordet ſtabulū. nō pānis offēdunt̉: nōſcādaliſant̉ lactentis infātia: ꝓcidunt. venerant̉ vt regem: adorāt vtdeum. Sꝫ profecto qui illos adduxit. ipſe ⁊ inſtruxit: ⁊ qui ꝑ ſtellā foris ammonuit: ip̄e in occulto cordisedocuit. Hec igit̉ dn̄i declaratō clarificauit hāc diem: ⁊ magoꝝ deuota veneratō deuotā fecit ⁊ venerabilē. Nec ſola hec apparitō ſed altera quedā ſic̄ a patribꝰ noſtris accepimus hodie celebrat̉: q̄ et ſi longopoſt tempore. facta credit̉ hoc ipſodie. Cū enim iā xp̄s trignita annorū tēpus exegiſſet in carne: qͥ ſecūdū diuinitatem idem ipſe eſt ⁊ annieius nō deficiūt: int̓ populares turbas ad baptiſmū iohānis aduenitVenit tanꝙͣ vnus ē ppl̓o: qui ſoluserat ſine peccato. Quis tūc crederetfiliū dei: qͥs putaret dn̄m maieſtatis? Valde quidem humiliaris dn̄e:in imis abſcōderis: ſꝫ iohānē laterenō poteris. Nōne ipſe eſt qui ꝑ maternū vterū te nondū natū nonduꝫnatus agnouit? Nōne ipſe eſt qui ꝑvtriuſqꝫ materni vteri parietes teagnouit: ⁊ qꝛ turbis clamare nō potuit ſaltē matrē ſuā motū exultatōnis edocuit̉ Nūc autē quid? VViditeū iohānes ait euāgeliſta venientē ad ſe: ⁊ ait. Ecce agnus dei: ecceqͥ tollit peccata mūdi. Vere agnusvere humilis: vere māſuetus. Ecceinquit agnus dei: ecce qui tollit peccata mūdi. En ipſe qui purgatōemfaciet delictoꝝ: ecce ſentina noſtrāpurgaturus aduenit: ⁊ tn̄ poſt hocteſtimoniū baptiſari vult a iohanne. Tremit ille. Quid mirū? Quidinꝙͣ mirū ſi tremit homo nec audetattingere ſanctū dn̄i verticē: caputadorandū angelis. reuerendū poteſtatibꝰ. tremendū prīcipatibꝰ? Baptiſari vis dn̄e iheſu? Vt quid enimaut quid tibi opꝰ fuit baptiſmateᶜNunquid ſano opus eſt medicina:aūt mūdatōe mūdo. Vn̄ tibi peccatū: vt baptiſmā ſit neceſſariū? Nūquid a atre?At patrē quidem habes ſꝫ deū: ⁊ eqͣlis es illi deus de deo:lumē de lumīe. Nā in deū pcc̄m̄ cadere nō poſſe qͥs neſciat̉ An vero dematre? Nā ⁊ mr̄em habes: ſꝫ virgo ēQd̓ gͦ peccatū ex ea trahere potuiſti: q̄ te ſine iniqͥtate cōcepit ⁊ ſaluaintegritate peꝑit̉ Quā maculā habere poteſt agnꝰ ſine macula? Egoinquit iohannes a te debeo baptiſari. et tu venis ad me? Magna vtrimqꝫ humilitas: ſed nulla cōparatio.Quomodo enim non humiliareturhomo coram humili deo ? Sine modo inquit dominus: decet enim ſicnos implere omnem iuſticiam.