nā ⁊ miſcd̓ia dn̄i ab eterno eſt. Sedvnde tāta agnoſci poterat? Promittebat̉ ſꝫ nō ſentiebat̉: vnde ⁊ a multis nō credebat̉. Multipharie qͥppemultiſqꝫ modis loquebat̉ dn̄s in ꝓphetis: ego inquiēs cogito cogitatōes pacis ⁊ nō afflictōis. Sed quidreſpōdebat homo: afflictōem ſentiens. pacem neſciēs? Quouſqꝫ dicitispax pax ⁊ nō eſt pax? Propter hocangeli pacis amare flebant dicentes. Dn̄e: quis credidit auditui nr̄o:Sed nūc credāt hoīes vel viſui ſuo:qͥa teſtimonia dei credibilia factana dn̄ ẜmo prinꝰ.ſunt minis. Vt enī nec turbatū quidem oculū lateat: in ſole poſuit tab̓naculū ſuū. Ecce pax nō ꝓmiſſa ſedit bennitas ⁊ hūamiſſa non dilata ſꝫ data: nō ꝓphetata ſꝫ p̄ſentata. Ecce qͣſi ſaccū plenūmiſcd̓ia ſua deus pater miſit in terraꝫ: ſaccū inꝙͣ in paſſiōe ꝯcidendū:vt effundat̉ qd̓ in eo latet preciuꝫnoſtrū. Saccū vtiqꝫ: ⁊ ſi ꝑuū: ſed plenū. Paruulus ſiquidem datꝰ eſt nōdis: ſꝫ in qͦ habitat om̄is plenitudodiuinitatis. Poſtqͣꝫ enī venit plenitudo temporis. venit et plenitudodiuinitatis. Venit in carne vt velſic carnalibꝰ exhiberet̉: ⁊ apparētehūanitate: benignitas agnoſceret̉Vbi enī dei īnoteſcit hūanitas iambenignitas latere non poteſt. In qͦenim magis ꝯmendare poterat benignitatē ſuā: qͣꝫ ſuſcipiēdo carneꝫmeā? Meā inqͣꝫ. nō carnē adā: idemnon qualē ille habuit ante culpamQuid tātoꝑe declaret eius miſcd̓iā:ꝙͣ ꝙ ipſam ſuſcepit miſeriaꝫ? Quidita pietatē plenū: ꝙͣ ꝙ dei verbū ꝓpter nos factū eſt fenū Domine qͥdeſt homo qͥa reputas eū: aut quidapponis erga eū cor tuū Hic atterdat hō qͣnta ſit cura eius de eo: hīcſciat quid de eo cogitet aūt qͥd ſentiat. Nō interroges o homo ea quepateris: ſꝫ que paſſus eſt ille. Quāti te fecit ex hijs que pro te factuseſt agnoſce: vt appareat tibi benignitas eius exͣ humanitate. Quanto enim minorem ſe fecit in humanitate: tanto maiorē exhibuit in bonitate: et quāto pro me vilior: tanto mihi carior eſt. Apparuit inquitapoſtolꝰ benignitas ⁊ humanitasſaluatoris noſtri dei. Magna planeet manifeſta benignitas. dei hūanitas: et magnum benignitatis indiciuꝫ declarauit: qui humanitati addere nomen dei curauit. Et quidemad mariā miſſus gabriel angelꝰ filium dei loquitur: ſed non nominatdeum. Bendictus deus qui talē nobis de nobiſipſis angelum dedit: vtnoſter ipſe ſuppleret: quod ille nondixit. Nam ⁊ ipſe ſpiritum dei habuit: et eius ſpiritu locutus eſt: qd̓ nobis valde neceſſariū fuit. Quid enimſic inſtruit fidem. ſpem roborat. caritatē accendit: ꝙͣ humanitas dei?Sꝫangelo noctro id reſeruatū eſt. qd̓alij tacuerūt. Neqꝫ enim omnes omnia dicere congruum erat: vt a diuerſis diuerſa colligere gratulem̉:et debitas ſingulis gratias referamus. Attamen vnum eſt in quo cōueniunt apoſtolus et angeli qͥ de criſti natiuitate loquunt̉: id ē in nomine ſaluatoris. Ad mariam quidemtanqͣꝫ plenius edoctam per ſpiritūgabriel loquens indicat nomen ſolū: et vocabis inquit nomen eiꝰ iheſum. Ad ioſeph venit angelus nonſolum protulit: ſed et cauſam eiusinterpretatus edocuit dicens. Et vocabis nomen eius iheſum: ipſe enimſaluum faciet ppl̓m ſuū a pcc̄is eoꝝSꝫ ⁊ paſtoribꝰ qͦꝫ ānūciat̉ gaudiummagnū: natū ill̓ ſaluatorē xp̄m dn̄ꝫ