Sed anteqͣꝫ ad hͦ diſcutiēda veniamus: delectat aliqͥd prius de tantaet tā manifeſta dignatōe loqͥ. Habent angeli gl̓aꝫ purā ⁊ ꝑfectaꝫ: ſꝫnec nos erimus ſine gl̓a. Videmusgl̓am eius gl̓am qͣſi vnigeniti a patre: gl̓aꝫ miſcd̓ie ⁊ affectus vere paterni: gl̓aꝫ ꝓcedentis ex corde pr̄is.et paterna plane viſcera exhibetisOm̄es enī peccauerunt ait apl̓us. ⁊egent gl̓a dei. Et alio loco: mihi inquit abſit gloriari: niſi in cruce dn̄inoſtri ih̓u xp̄i. Quid enī nobis glorioſius: qͣꝫ ꝙ tanti exiſtimauit nosdeus? Queve maior illi gl̓a. qͣꝫ tanta dignatō et tanta benignitas: eovtiqꝫ dulciſſima ꝙ tā gratuita? Nāꝓ impijs mortuꝰ eſt. Videtis quantū fecit: et ꝓ qͣlibꝰ. Pro qͣlibꝰ vt nonſuꝑbiamus: quātū: ne deſperemus.Propterea vt inueniamī non ſpūmhr̄e huius mūdi ſꝫ ſpūm qͥ ex deo eſtet ſciatis q̄ a deo data ſūt vobis: nōlite obſecro fieri fic̄ equus ⁊ mulꝰ:ſꝫ ſic̄ piū iumentū qd̓ ait. Vt iumentū factꝰ ſū apud te: et ego ſempertecū. Talia enī iumēta cognoſcuntpoſſeſſorē ſuū ⁊ p̄ſepe dn̄i ſui: in qͦ pōſitū eſt eis pijſſimū fenū: ipſe qui panis eſt angeloꝝ. Ip̄e eſt enī panisviuus de qͦ viue̓ debuit homo: ſꝫ qͥahomo iumētū factus eſt ⁊ panis factus eſt fenū: vt vel ſic viuat de eo.Et huius qͥdem mutatōis ſacramētū die natiuitatis celebratū eſt qn̄verbū caro factū eſt: cū ſit om̄is caro fenū. Ip̄a g die minoratꝰ eſt abangelis ⁊ habitu inuētus vt homo:hodie vero mirabiliꝰ aliquid audioIā minoratus eſt multo minus angelis: qͥ non ſolū formā hoīs ſꝫ formā hꝫ peccatoris: et infigit̉ velut qͦda cauterio latronis. Quid eſt enīcircūciſio: niſi ſuꝑfluitatis ⁊ peccatiindiciū? In te dn̄e iheſu quid eſt ſuꝑfluū qd̓ circūcidat̉? Nōne tu verꝰdeus es de deo patre: homo verus ſine omni peccato de virgine matre?Quid facitis circūcidentes eū? Putatis qͥa ſuꝑ eū poſſit cadere illa ſētentia: maſculus cuius p̄pucij carocircūciſa nō fuerit. peribit aīa ipſiusde ppl̓o ſuo? Poteſt obliuiſci pat̓ filij vteri fui? Aut nō ꝯgnoſceret eū:niſi ſignū circūciſiōīs haberꝫ? Imovero ſi qͦ mō poſſet nō agnoſcere filiuꝫ in qͦ ei bene placuit: ex hͦ maxīeſigno poterat ignorare eū. inuentain eo circūciſiōe: quā peccatoribꝰ ipſe ꝓuiderat ob purgatōeꝫ vtiqꝫ delictoꝝ. Sed qͥd mirū ſi caput ꝓ mēbris accepit curatōem: quā tn̄ in ſeipſo nō habuit neceſſariā? Nōne etin mēbris noſtris ſepe ꝓ vnius infirmitate alteri adhibet̉ curatō? Dolet caput et in brachio fit coctura:dolēt renes ⁊ fit in tibia. Ita hodieꝓ totius corporis putredine cauteriū quoddā infixū eſt in capite. Deniqꝫ qͥd mirū. ſi ꝓ nobis dignatus ēcircūcidi: ꝓ quibꝰ dignatus eſt mōri? Totus ſiquidem mihi datus: ettotꝰ in meos vſus expēſus eſt. Egoenim audiēs qͥa trāſit an̄ carcerē filius magni regis: cepi altius geme̓et miſerabilius exclamare dicēs. Fili dei miſerere mei. At ille ſicut benigniſſimus: quis nā eſt inqͥt iſte fletus ⁊ vlulatus quē audio? Et dicūtei. Ipſe eſt adā ꝓditor ille quē pat̓veſter trudi fecit in carcerē: doneccogitet quibꝰ illū ſupplicijs faciatinterire. Quid age̓t cuius naturabonitas: cui ꝓpriū eſt miſereri ſemꝑet parce̓? Deſcēdit in carcere: venitvt educat vinctū de domo carceris.Iudei v̓o nō immemores odij qͦ oderāt patrē: exercent illud in filium.F iij