Anͥ forte minor xp̄i pietas ꝙͣ herodis impietas: vt ille quidem potuerit innoxios neci dare. xp̄us nō poterit ꝓpter ſe ocioſos cōronare? Sitg ſtephanꝰ martir apud homīes.cuius volūtaria paſſio euident̓ apparuit. in eo vel maxīe ꝙ in ipſo mortis articulo tā pro ꝑſequentibꝰ qͣꝫpro ſeipſo ſollicitudinē gereret ampliorē: vinceretqꝫ in eo ſenſū corporee paſſionis interne ꝯpaſſionis affectus: vt illorum magis ſcelera qͣꝫſua vulnera plangeret. Sit iohannes apud āgelos martir: quibꝰ taqꝫ ſpūalibꝰ creaturis ſpūalia deuotōnis eius ſigna certius innotuer̄t.Ceterū hij ſunt plane martires tuideus: vt in quibꝰ nec homo. nec angelꝰ meritū inuenit: ſingularis tuep̄rogatiua gratie euidentius cōmēdet̉. Ex ore infantiū ⁊ lactentiū perfeciſti laudē. Gloria in excelſis deoangeli dicūt: et in terra pax hoībꝰbone volūtatis. Magna quidem: ſedaudeo dicere necdū ꝑfecta laus: donec veniat qui dicat. ſinite paruulosad me venire. qͥa taliū eſt regnū celoꝝ: et pax hoībꝰ. etiā ſine voluntatis vſu in ſacramēto pietatis. Conſiderēt hec qui de oꝑe ⁊ voluntate cōtentioſis ſolent diſputatōibꝰ corrixari: ꝯſiderēt ⁊ aduertāt neutrū negligi oportere vbi non videt̉ deeſſefacultas: p̄ſertim cū vtrūqꝫ ſine altero vbi tamē facultas deeſt nō mōſalutē cōferre poſſit: ſꝫ etiā ſanctitatē. Sed ⁊ hoc qͦꝫ firmiter teneant ꝓdeſſe qͥdeꝫ opꝰ ſine volūtatē nō aūtꝯtra volūtatē: vt vnde ſaluant̉ infātes: inde magis damnent̉ ficte accedentes. Nihilominꝰ ſane in qͥbuſdāvoluntas ſine opere ſufficiens: nonaūt cōtra opus verbi cauſa. Rapit̉quis in bona quideꝫ volūtate: ſꝫ nec-dū perfecta: necdū idonea martiri.um fuſtinere. Quis illi audeat prohac imꝑfectōe negare ſalutē? Forte enim ꝓpterea non ſinit̉ in illā grauem tēptatōeꝫ venire: ne deficiat ⁊damnet̉. Nimirū ſi in hac tam infirma volūtate induceret̉ in eam queſupra ipſū eſt tēptatōem nec volū.tas roboraret̉: quis illum dubitꝫ defecturū. negaturum. ⁊ ſi in eo moricōtigerit etiā ꝯdemnandū? Qui enierubuerit me corā hominibꝰ: erubeſcam ⁊ ego eū ait dn̄s corā angelisdei. In ea igit̉ imꝑfecta voluntatein qua ſaluantur vbi deeſt facultasoperis: iam nō ſaluari poſſet ꝓpterdefectū operis. vel opus defectōis.Idem vero ⁊ ignorantia poſſet accidere. Emulemur ꝓinde caritatē ⁊ ſectemur bona opera fr̄es mei: nec infirmitatis nec ignorātie peccata vl̓lo modo paruipendētes. Magis autem ſolliciti ⁊ timorati agamꝰ gratias benigniſſimo ⁊ largiſſimo ſaluatori: qui humane ſalutis occaſionestam copioſa caritate ꝑquirit: vt inhijs voluntatem ⁊ opus: in hijs ſineopere voluntatē: in hijs etiā ſine volūtate opꝰ ſalutis inuenire letetur:qui vult om̄es hoīes ſaluos fieri: etad agnitōem ſui venire. Hec eſt enivita eterna vt cognoſcamus pr̄emverū deū: et quē miſit iheſū xp̄m: qͥvnus cū eo verus eſt deus ſuper oīabenedictus in ſecula amen.In circūciſione domini ſermo pͥmꝰ.Oſtquā cōſūmati ſunt diesocto. vt circūcideret̉ puervocatū eſt nomē eius ih̓usAudiuimus paucis expreſſum. magnū pietatis ſacramentū. Audiuimꝰ ꝯgruā lectōeꝫ v̓bo abbreuiato:
Druckschrift
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten