nō impinguatꝰ fimo. Sic om̄ino ſicvirgiinis aluus floruit: ſic inuiolata.integra ⁊caſta marie viſcera tanꝙͣpaſcua et̓ni viroris florē ꝓtulere:cuius pulcritudo non videat corruptōeꝫ: cuius gl̓a in ꝑpetuū nō marceſcat. O virgo Virga ſublimis. inꝙͣ ſublime verticē ſanctā erigis: vſqꝫ ad ſedentē in throno: vſqꝫ ad dominū maieſtatis. Neqꝫ enī id mirū:qm̄ in altū mitris radices hūilitatiſO vere celeſtiſ plāta. p̄cioſior cūctis.ſāctior vniuerſis. O vere lignū vite.qd̓ ſolū fuit dignuꝫ portare fructūſalutis. Dep̄henſa eſt maligne ſerpens verſutia tua: nudata eſt planefalſitas tua. Duo impoſueras creatori: mēdacij ⁊ inuidie infamaueraseū: ſꝫ in vtroqꝫ ꝯuictus es eſſe mētitus. Siqͥdem ⁊ ab initio morit̉ cui dixeras nequaꝙͣ morieris: et veritasdn̄i manet in eternū. Sed ⁊ nūc reſpōde ſi potes. quā ei arborē. cuiꝰ arboris fructū inuidere potuit: qui nechāc qͥdem virgā electā ⁊ fructū ſublimē negauit? Etenī qui ꝓprio filionō peꝑcit: quomō nō oīa ſimul cū illo donauit̉ Sed iā aduertiſtis ni fallor quoniā virgo regia ipſa eſt viaꝑ quā ſaluator aduenit: ꝓcedens exipſius vtero tanꝙͣ ſpōſus de thalamo ſuo. Tenētes ergo viā quā priore ſi meminiſtis cepimus inueſtigare ſermone: ſtudeamus et nos dilectiſſimi ad ipſū per eam aſcendere.qui ꝑ ipſaꝫ ad nos deſcendit: ꝑ eamvenire in gratiā ipſius qui per eamin noſtrā miſeriaꝫ venit. Per te acceſſuꝫ habeamus ad filium. o benedicta inuentrix gratie. genitrix vite mater ſalutis: vt per te nos ſuſcipiat: qui per te datus eſt nobis. Excuſet apud ipſū integritas tua culpā noſtre corruptōis: et humilitasdeo gͣta nr̄e veniā impetret vanitatiCopioſa caritas tua nr̄oꝝ cooperiat ml̓titudinē pcc̄orū: ⁊fecunditasgl̓oſa. fecūditatē nob̓ ꝯferat meritorū. Dn̄a nr̄a. mediatrix nr̄a. aduocata noſtra. tuo filio nos recōcilia:tuo filio nos ꝯmenda: tuo nos filiopreſenta. Fac benedicta per gratiam quā inueniſti. per prerogatiuam quam meruiſti. per miſcd̓iamquam peperiſti: vt qui te mediantefieri dignatus eſt particeps infirmitatis et miſerie noſtre: te quoqꝫintercedente participes faciat nosglorie et beatitudinis ſue. iheſus criſtus filius tuus dominꝰ noſter qͥ eſtſuꝑ oīa bn̄dictus deꝰ in ſecula amē.¶ Sermo tercius vn̄ ſupͣ.N aduētu dn̄i quē hodie celebramꝰſi ꝑſona veniētis ītueor nō capio excellētiā maieſtatis. Si artēdo ad qͦsvenerit: digͣtōis mag̓tudinē expaueſco. Stupēt c̓te ⁊ āgeli ip̄i denuo:.vidēteſ īfra ſe quē ſupͣ ſe ſꝑ adorāt:manifeſte iā ⁊ aſcēdentes ⁊ deſcēdentes ad filiū hoīs. Si ꝯſidero ꝓpt̓ qͥdvenerit: āplector qͦad poſſū ineſtimabilē latitudinē caritatis. Si modum cogito: exaltatōem agnoſcohūane ꝯditōis. Venit ſiqͥdē vniu̓ſitatis creator ⁊ dn̄s: venit ad hoīes venit ꝓpt̓ hoīes: venit hō. Sꝫ dic̄ aliqͥsQuo veniſſe d̓r: qͥ ſꝑ vbiqꝫ fuit? Eratqͥdē in mūdo ⁊ mūdꝰ ꝑ ip̄m factꝰ ē:ſꝫ mūdꝰ eū nō ꝯgnouit. Nō g venitq̄ aberat ſꝫ apparuit q̄ latebat. Vn̄et hūanā in qͣ agnoſce̓t̉ induit formā. qͥ nimirū in diuīa lucē habitatinacceſſibilē. Nec ſane ingloriū maieſtatī appare̓ in ſil̓itudine ſua quāfecerat ab mitio: nec indignuꝫ deo.a qͥbꝰin ſubſtātia ſua nō poterac agnoſci ī ymagīe exhiberi: vt qͥ fecerat hoīeꝫ ad ymaginē ⁊ ſimilitudi