manifeſte ⁊ mai̓eſtas ⁊ caritas ininoteſcat. Ecce v̓go ꝯcipiet ⁊ pariet filiū: ⁊ vocabis nomē eius emanuel:qd̓ interp̄tat̉ nobiſcū deus. Noli fuge̓ adā: qͥa nobiſcū deus. Ne timeas o homo: nec audito dei noīe terrearis: qͥa nobiſcū deus. Nobiſcumcarnis ſimilitudine: nobiſcū vtilitate. Propter nos venit tanꝙͣ vnꝰ exnobis: ſimilis nobis paſſibilis. Deniqꝫ butirū inqͥt ⁊ mel comedet. Acſidicat. Paruulus erit ⁊ velcet̉ infātilibꝰ alimentis. Vt ſciat inquit re.probare malū: ⁊ eligere bonū. Et iāhic bonū et malū audis: ſicut in arbore vetita. ſic̄ in ligno trāſgreſſionis. Sꝫ multo melius a primo adā.ſecūdꝰ iſte partit̉. Eligēs enī bonūmalū reprobat: nō ſic̄ ille qͥ dilexitmaledictōeꝫ ⁊ veniet ei: ⁊ noluit bn̄.dictōem ⁊ elōgabit̉ ab eo. Nam ⁊ ineo ꝙ premiſit butirū ⁊ mel ꝯmedet.aduerte̓ poteris ꝑuuli huius electōnē: tm̄ aſſit grā vt qd̓ p̄ſtat vtcūqꝫſentire digne ⁊ accōmode ad intelligendū ꝓferre ꝯcedat. Duo ſūt inlacte ouis: butirū et caſeus. Butirūpingue ⁊ hūidū: caſeus ecōtra aridus ⁊durus. Bene enī ꝑuulus nr̄ eligere nouit: qͥ butirū comedens. caſeū vtiqꝫ nō comedit. Que eſt enimouis cēteſima q̄ errauit ⁊ in pſalmoloquit̉: erraui ſic̄ ouis q̄ perijt? Vtiqꝫ genus hūanū qd̓ benigniſſimuspaſtor q̄rit: alijs ſane nonagīta nōuē quibꝰ in mōte derelictis. In hacigit ouē reperies: naturā dulcē. naturā bonā ⁊ bonā valde tanquā butirū: ⁊ peccati corruptōeꝫ tanqͣꝫ caſeū. Vide g qͣꝫ optime puer noſterelegit: qͥ naturā nr̄aꝫ ſine vlla peccati corruptōe ſuſcepit. Nā de pcc̄oribꝰ legis. coagulatū eſt ſicut lac coreoꝝ: in qͥbꝰ vtiqꝫ lactis puritatemcorruperat ferm̄tū malicie ⁊ neqͥciecoagulum iniqͥtatis. Sic et apis hꝫetiā aculei pūctōneꝫ. Apis vero eſtq̄ paſcit̉ int̓ lilia q̄ florigerā inhabitat patriaꝫ angeloꝝ. Vnde ⁊ adciuitateꝫ nazaret q̄ interp̄tat̉ flosaduolauit: ⁊ ad fuauē olētē ꝑpetuevirginitatis florē aduenit: illi in ſedit: illi adheſ̄t. Duius aꝑis mel etaculeū nō ignorat: qͥ miſcd̓iam ei etiudiciū cū ꝓpheta decātat. Attamēad nos veniēs ſolū mel attulit ⁊ nōaculeū. id eſt miſcd̓iaꝫ ⁊ nō iudiciuꝫ:ita vt ſuadentibꝰ qn̄qꝫ diſcipulis vtciuitatē q̄ fuſcipere eū noluit p̄ciperet igne ꝯſumi: reſpōderit filiū hoīsnō veniſſe vt iudicaret. ſꝫ vt ſaluaretmūdū. Nō habeat aculeū aꝑis noſtra: quodāmodo depofuerat illū.qn̄ tāta indigna patiēs. miſcd̓iamexhibebat et nō iudiciū. Sed noliteſperare in iniqͥtate: nolite peccarein ſpe. Habet enī apis nr̄a qn̄qꝫ reaſſumere aculeū ſuū. et acrit̓ nimisinfige̓ illū in medullas hoīm peccatoꝝ qm̄ pat̓ non iudicat quequaꝫ:ſꝫ filio dedit om̄e iudiciū. Nūc autēꝑuulus noſter butirum ⁊ mel comedit: qn̄ bonuꝫ nature hūane diuinemiſcd̓ie ſic vniuit in ſemet ipſo. vt eſſet homo verus ⁊ pcc̄m nō hn̄s: miſevicors ⁊ iudiciū nō exhibens. Ex hismanifeſtū iā arbitror q̄ nā ſit virgaex radice yeſſe ꝓcedens: qͥs v̓o flosſuꝑ quē reqͥeſcit ſpūs ſanctus. Qm̄v̓go dei genitrix virga ē: flos filiˢeius. Flos vtiqꝫ filiꝰ virginis. flosc̓andidus flos rubicundus: electusex milibꝰ. Flos in quē ꝓſpice̓ deſiderāt angeli: flos ad cuius odorē reuiuiſcūt mortui: et ſic̄ ipſe teſtat̉ floscampi eſt ⁊ non orti. Cāpus enī ſineom̄i hūano floret amminiculo: nonſemīatꝰ ab aliqͦ: nō defoſſꝰ ſarculo: