Sermones beati bernardi abbatiſ clareuals incipiunt feliciter.De aduētu domini ſermo primūTdno frataos calobramus aduētusmnitiū cuius vtiqꝫſic̄ et ceterarū ſolūnitatum nomenquideꝫ celebre ſatis et notū mūdo:ſꝫ ratō noīs fortenō ita. Infelices en̄ filij adam omiſſis veris ⁊ ſalutaribꝰ ſtudijs: caducapotius et trāſitoria q̄rūt. Quibꝰ aſſimilabimus hoīes generatōis huius aūt qͥbꝰ cōparabimus illos: qͦsvidemus a terrenis ⁊ corporalibꝰ cōſolatōnibꝰ auelli. ſeparariqꝫ nō poſſe? Profecto ſimiles hijs ſūt: qͥ ſubmerſi periclitant̉ in aquis. Nimiruꝫvideas eos tenētes tenere nec vllaratōe deſerere qd̓ primū occurreritmanibꝰ quicqͥd illud ſit: licꝫ tale ſitaliquid qd̓ om̄ino ꝓdeſſe nō poſſit:vt ſūt radices herbarū ceteraqꝫ ſimilia. Nā ⁊ ſi qui ad eos veniāt forte vt ſubueniāt. nōnunꝙͣ ſolēt app̄henſos inuoluere ſecū: adeo vt neciam ſibi. nec illis auxiliū ferre p̄ualeant. Sic pereūt in hoc mari magnoet ſpacioſo. ſic pereūt miſeri: dū peritura ſectantes omittūt ſolida: qͥbꝰ apprehenſis emergere ⁊ ſaluarepoſſent aīas ſuas. Neqꝫ enī de vanitate ſꝫ de veritate d̓r: cognoſcetiseam. liberabit vos igit̉ frēs quibꝰtanꝙͣ ꝑuulis reuelat deus q̄ abſcōdita ſūt a ſapientibꝰ ⁊ prudentibꝰ:circa ea q̄ ſalutaria ſūt ſedula cogitatōe verſamini: et diligenter penſate ratōem aduentus huius: querentes nimirū qͥs ſit qui veniat. vn̄.qūo. ad quid. qn̄: et viā ꝑ quā venitLaudabil̓ ſine dubio curioſitas iſtaeſt ⁊ ſalubris. Neqꝫ enī tā deuote eccleſia vniuerſa p̄ſentem celebraretaduentū: niſi lateret in eo magnuꝫaliquid ſacramentū. Primo igit̉ loco cū apl̓o ſtupente et ammirante.intuemini ⁊ vos: quātꝰ ſit iſte qͥ ingreditur: ipſe enim ſcd̓m gabrielisteſtimoniū altiſſimi filius: ac ꝑindecoaltiſſimus ip̄e. Neqꝫ enī phas eſtdei filiū degenere fuſpicari: ſꝫ equalis fateri neceſſe ē altitudinis: ⁊ eiuſdem penitus dignitatis. Nā ⁊ filiosprincipū. principes: ⁊ filios regumreges eſſe qͥs neſciat? Verūtamenquid ſib̓i vult ꝙ e tribꝰ perſonis qͣsin ſūma trinitate credimus. cōfitemur ⁊ adoramus: nō pater nō ſpirituſſanctus aduenit. ſꝫ filius ⁊ Minime qͥdem ego vel id factū arbitrorſine cauſa. Sꝫ qͣs ꝯgnouit ſenſū domini: aut quis cōſiliarius eius fuit?Neqꝫ enī ſine altiſſimo trinitatis cōſilio factū eſt vt filius adueniret: qꝛſi cōſideramus exilij noſtri cauſam:fortaſſis aduertere poſſumus vel exparte qͣꝫ ꝯgruum fuerit a filio nosmaxime liberari. Lucifer enim illequi mane oriebat̉. pre eo ꝙ altiſſimi ſimilitudineꝫ vſurpare tēptauit.et rapinā arbitratus eſt eſſe ſe eqͣlem deo qd̓ vtiqꝫ eſt filij: p̄cipitatusilico corruit: qm̄ zelauit ꝓ filio pat̓et opere dixiſſe videt̉: mihi vindictāet ego retribuā. Continuo videbaſathanan tanqͣꝫ fulgur cadentē decelo. Quid tu ſuꝑbis t̓ra ⁊cinis Siſuꝑbiētibꝰ angelis deus nō peꝑcit:qͣntomagis tibi putredo ⁊ vermis.Nihil ille fecit nil operatus eſt. tm̄.A ijLAIDDES.LID CADI.xtb RDSL
Druckschrift
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten