Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

Sermones beati bernardi abbatiſ clareuals incipiunt feliciter.De aduētu domini ſermo primūTdno frataos calobramus aduētusmnitiū cuius vtiqꝫſic̄ et ceterarū ſolūnitatum nomenquideꝫ celebre ſatis et notū mūdo:ſꝫ ratō noīs fortenō ita. Infelices en̄ filij adam omiſſis veris ⁊ ſalutaribꝰ ſtudijs: caducapotius et trāſitoria q̄rūt. Quibꝰ aſſimilabimus hoīes generatōis huius aūt qͥbꝰ cōparabimus illos: qͦsvidemus a terrenis ⁊ corporalibꝰ cōſolatōnibꝰ auelli. ſeparariqꝫ nō poſſe? Profecto ſimiles hijs ſūt: qͥ ſubmerſi periclitant̉ in aquis. Nimiruꝫvideas eos tenētes tenere nec vllaratōe deſerere qd̓ primū occurreritmanibꝰ quicqͥd illud ſit: licꝫ tale ſitaliquid qd̓ om̄ino ꝓdeſſe nō poſſit:vt ſūt radices herbarū ceteraqꝫ ſimilia. Nā ⁊ ſi qui ad eos veniāt forte vt ſubueniāt. nōnunꝙͣ ſolēt app̄henſos inuoluere ſecū: adeo vt neciam ſibi. nec illis auxiliū ferre p̄ualeant. Sic pereūt in hoc mari magnoet ſpacioſo. ſic pereūt miſeri: dū peritura ſectantes omittūt ſolida: qͥbꝰ apprehenſis emergere ⁊ ſaluarepoſſent aīas ſuas. Neqꝫ enī de vanitate ſꝫ de veritate d̓r: cognoſcetiseam. liberabit vos igit̉ frēs quibꝰtanꝙͣ ꝑuulis reuelat deus q̄ abſcōdita ſūt a ſapientibꝰ ⁊ prudentibꝰ:circa ea q̄ ſalutaria ſūt ſedula cogitatōe verſamini: et diligenter penſate ratōem aduentus huius: querentes nimirū qͥs ſit qui veniat. vn̄.qūo. ad quid. qn̄: et viā ꝑ quā venitLaudabil̓ ſine dubio curioſitas iſtaeſt ⁊ ſalubris. Neqꝫ enī tā deuote eccleſia vniuerſa p̄ſentem celebraretaduentū: niſi lateret in eo magnuꝫaliquid ſacramentū. Primo igit̉ loco cū apl̓o ſtupente et ammirante.intuemini ⁊ vos: quātꝰ ſit iſte qͥ ingreditur: ipſe enim ſcd̓m gabrielisteſtimoniū altiſſimi filius: ac ꝑindecoaltiſſimus ip̄e. Neqꝫ enī phas eſtdei filiū degenere fuſpicari: ſꝫ equalis fateri neceſſe ē altitudinis: ⁊ eiuſdem penitus dignitatis. Nā ⁊ filiosprincipū. principes: ⁊ filios regumreges eſſe qͥs neſciat? Verūtamenquid ſib̓i vult ꝙ e tribꝰ perſonis qͣsin ſūma trinitate credimus. cōfitemur ⁊ adoramus: nō pater nō ſpirituſſanctus aduenit. ſꝫ filius ⁊ Minime qͥdem ego vel id factū arbitrorſine cauſa. Sꝫ qͣs ꝯgnouit ſenſū domini: aut quis cōſiliarius eius fuit?Neqꝫ enī ſine altiſſimo trinitatis cōſilio factū eſt vt filius adueniret: qꝛſi cōſideramus exilij noſtri cauſam:fortaſſis aduertere poſſumus vel exparte qͣꝫ ꝯgruum fuerit a filio nosmaxime liberari. Lucifer enim illequi mane oriebat̉. pre eo ꝙ altiſſimi ſimilitudineꝫ vſurpare tēptauit.et rapinā arbitratus eſt eſſe ſe eqͣlem deo qd̓ vtiqꝫ eſt filij: p̄cipitatusilico corruit: qm̄ zelauit ꝓ filio pat̓et opere dixiſſe videt̉: mihi vindictāet ego retribuā. Continuo videbaſathanan tanqͣꝫ fulgur cadentē decelo. Quid tu ſuꝑbis t̓ra ⁊cinis Siſuꝑbiētibꝰ angelis deus nō peꝑcit:qͣntomagis tibi putredo ⁊ vermis.Nihil ille fecit nil operatus eſt. tm̄.A ijLAIDDES.LID CADI.xtb RDSL