Sciebam tamen quod ī natura ſuaerant bona et a bono factore factaſed ideo michi nocebant. quia egomalus eram et male eis vtebar.Nichil enim michi contrarium eſt.niſi ego ipſe meum eſt quicquid mͥnocere poteſt. et egoipſe michi ſumſarcina / Optaui eciam vt deus peccata mea neſciret. aut punire nolꝫaut punire non poſſet. et ita voluideum eſſe inſipientem. iniuſtum etimpotentem. quod ſi eſſet deus nōeſſet Non eſt ſuperbia ſuper ſuperbiam meam propteria lōge a ſalutemea. verba delictorum meorum.Suſpecta ſiquidem ē deo ſuperbia.nec fieri poteſt vt cum ealin graciāreuertatur. Diuerſum vtriqꝫ hoſpicium neqꝫ in eodem cohabitant animo. quibus non licuit cohabitatein celo. In celo nata eſt ſed veludīmemor peccati inde cecidit illucpoſtea redire non potuit. De aerepluuia vel mimio calore vel frigoe̓turbatus fui/ cōtra deum murmuraui Omnia namqꝫ que ad vſum viterecipimus ad vſum culpe conuertimus. Qua propter iuſtum eſt. vt q̄in cunctis peccauimus. in cunctisferiamur. Sepe ad ſacrum miſterium vocem meam fregi. vt dulciuscantarem magisſqꝫ delectabar ī vocis modulacione. qm̄ in cordis compunctione. ¶ Deus vero cui non abſconditur. quicquid illicitū perpetͣtur/ non querit vocis leuitatem/ ſedcordis puritatem Nam dum tantor populum mulcet ſuis vocibus.deum irritat prauis moribus Nicēciam loquendi vel aliquid faciendiſepe nimia importunitate vel calliditate a prelatis meis extorſi nonattendens miſer. quoniam ille ſe decipit qui aperte vl̓ occulte ſatagit. Avt hoc eī pater ſpiritalis imungatquod ipſe deſiderat. Acum vel cultellum. vel aliquid tale multociensnimium deſideraui. nec confeſſus fū.quia peccatum nō eſtimabam propterrei vilitatem. verum tamen nomultum diſtat. quecumqꝫ ſubſtancia vilis vel precioſa e̓quiratur. dūequaliter ſit corruptus r̓quirentisaffectus Non enim cultellus viciūeſt / ſed cultelli appetitus neqꝫ aurūvicium eſt ſed auri appetitus. ſiuecupiditas In labore non laboraui1al. ꝯquantum potuiſ vel quantum debuiIn ſilencio eciam fui ocioſus quodAacioeſt maximum peccatum In ſilencionamqꝫ nemo ſic debet eſſe ocioſusvt in eodem ſilencio nō cogitet vtilitatem proximi. neqꝫ in opere ſitactuoſus vt non requirat cōtemplaonem dei Darum enim proficit ſibi qui alteri non proderit cū poteſt¶ De vicijs meis me aliquociens iactaui ſputaijs eſſe in ſigno virtutisvbi erat lapſus criminis De virtutibus eciam vicia feci Iuſticia enimdum ſuum modim excedit. crudelitatis vicium gignit/ ⁊ minia pietasdiſſolutionem diſcipline parturit.Sic ſepe vicium eſt quod virtus eſſe putatur / ſicut remiſſa ſegnicies.manſuetudo creditur/ et pigricie vitium. quietis virtutem nmiitatur.Finxi me eſſe quod non eram Dixi8Fme velle quod nolebam. aliud oredicebam et aliud corde volebam ⁊