que nā poterit reddi rō de ocio Alioquiociū non ē: ſi non omnino rōnevacuū eſt. Et tamē qͥs neſciat vnundetractionis v̓bū: qua̓tū etiā ī numeris talibꝰ. id eſt ocioſꝰ p̄pōderet addelictū mei̓tūꝫ dap̄nacionisᶜ Quidita. Fidelicꝫ qͥa diſcrecio ē in mādatis: cōſequēt̓ ⁊ inculpis: vt ſicut dieram maioꝝ grauior. leuiorqꝫ mīoꝝcenſeat̓ trāſgreſio mādatoꝝ Sꝫ mādānciū non ita. Siue enim deꝰ. ſiuehomo vicai̓ꝰ dei. mādatū quodcūqꝫtradidei̓t: pari ꝓfecto obſequendū ēcura: pari reuerēciā deferēdū; vbi tamē cōtͣria deo non p̄cipit hō. Quodſi cōtingei̓t: ꝑgendū indubitāter cōſulo in petri ſentēciā. qͥa obedire oꝫdeo magis ꝙͣ hominibꝫ. Aut enimhoc r̓ſpodēdum eſt cū apoſtolis: autcū phai̓ſeis certe audiēdum. Quareet vos trāſgre dimini mādatum dei:ꝓpter tradiciones vrās? Si āt dolꝫcontempni magiſter hō p̄ illo qui docet ōnē ſciēciā. cōſolet̉ illa ꝙͣ ⁊ vospoſuiſtis ſamuelis ſentēcia: q̄ int̓ leprā videt̉ diſternere ſic Si peccauerit vir in viꝝ: ꝓpicius ei eſſe poteritdeꝰ Si aūt in deū peccauei̓t: quis orabit ꝓ eoº Ego igit̉ ſi hoc me angiarticulo ſenciā. vt a̓ deū a̓ hoīnē offendere neceſſe ſit: deū pociꝰ libētereligo nō offende̓. Et qͥdē tūcius iuſtiuſqꝫ. Habeo nēpe ex p̄ſenti ꝓphetecapl̓o de hominis leſione cōſolacione meā. dei ſcilꝫ ꝓpicracionē. Ceteꝝdeo offēſo. quis ocabit pro me?. Siad hominē cōfugero. id quidē ſcriptura non cōſulit. quiymmo. maledictus ait qui ſpem ponit in homineMeito ꝓide. ſi aut in deū peccaueꝟ preplorit. etiā ſi ſubintelligatur ꝓpt̓ hominē: quis orabit inquit ꝓ eoͨ Neut̓eqͥdem. Nam ⁊ a q̄ offenditur. ⁊ obquem offendit̉. eque vt̓uſqꝫ oracioexecrāda decernit̓ apud ip̄m qui offendit̓: hoc eſt apud deū. Tal̓ ergoreqͥrēdꝰ ē ad orādum. qͥ ſit ydoneusad placādum. Porro culpā ſi qua ēqd̓ hō offenditur cū ei nō obedituraut multū extenuat. aut penitꝰ adnullat cauſa melior. Quaꝓpt̓ cū diar ſi peccauei̓t vir in viꝝ. ſubaudiēdu̓ eſt ꝓpt̓ deum: qd̓ nullatenꝰ leſiocuiꝰcūqꝫ proximi ne dū p̄lati excuſetur a culpa. ſi ſolꝰ defueit ī cauſa deus. Alioqnͥ paulo cōtradicit qͥ ait.Sic enim in frēꝫ peccātes. in xp̄mpeccatis. Nā de p̄poſitis certū tenemus. ip̄iꝰ veī̓tatis teſtimoniū. ſic loquētis ad ipſos. Qui vos ſꝑnit. meſpernit. Sed ⁊ de qͦlibet frē. noliteait ꝯtempnē vnū ex hijs puſillis. etqͥ ſcandalizauerit vnū ex hijs puſiſlis. qd̓ ſeq̄t̉ auertat deus anobis.CEd nō omniū ſcendala. eqͣſūt lāc penſanda. AliterAl̓snāqꝫ accipiēda ſūt ſcādala Sco dal.puſilloꝝ. ⁊ aliter phai̓ſeoꝝ. de qͥbusppſis. 51 4apl̓is timētibꝫ. et intimantibus. qd̓Lſcādalixti eēnt ī ſermone veītatis.r̓ſpōſa eſt. ſinite illos. ceci ſūt ducescatoꝝ. Illoꝝ q̄ppe ſtandalū ex ignorancia. iſtoꝝ de malicia ꝓcedit. Illiſcandalizātur. q̄a veritatē neſciūt.iſti quia oderūt. Ende et puſillos iſ­ p.ulllos arbitror appellari. qd̓ volūtatisquidē bone ſꝫ nō magne ſciēcie exiſtentes. zelū dei habeāt. ⁊ ſi nō ſe cundū ſciā Taliū ſcādala curā n̄ irā prouocaē ſolēt ſpūaliū dūtaxat virorū. a