de interrogationefidentius detegat morbi quantitatem.doloris acerbitatē. Sic ſacerdos quaſiſpiritualis medicus dum ad eum accedit peccator quaſi ſpūalis egrotꝰ debetpeccatorem verbis allicere. blandimentis mulcere. vt ſaciliꝰ egrotus id eſt peccator detegat morbum id eſt peccatumDebet ergo confeſſor peccatorem monere ⁊ docere vt ad pedes eius ſedeathumiliter nō patiatur eū ſedere de pariEt ſi eſt mulier debet eā docere vt ſemper ſedeat ex trāſuerſo non reſpiciat ſacerdos faciem mulieris: quia vt diciturin libro abbacuc Facies mulieris quaſi.ventus vrens. nec etiam reſpiciat quēcunqꝫ confitentem in facie: quia audentius confitebitur. Exinde pio ad dulci⁊ ſuaui alloquio debet ipſum induceread compunctionem ⁊ confeſſioneꝫ proponens ⁊ oſtendens beneficia que cōtulitſibi criſtus potiſſime in paſſiōe. quoſcꝫ pro ſaluandis peccatoribus volnittm̄ dolorem ſuſtinere. Iterum: quia vtipſe dixit. Nō veni vocare iuſtos ſꝫ peccatores. Iterum oſtendat ei ꝙ illi quiplus peccauerunt ſi bene penitet poſteamagis diliguntur a deo ⁊ magis exaltātur ſic̄ patet in dauid petro ⁊ paulo matrppāria magdalena ⁊ latrone qui omnes fuerūt maximi peccatores. ⁊ quia bene penituerunt de peccatis ſuis poſtmodumfuerunt multum ⁊ ſingulariter exaltatia deo. Exponat etiam criſti miſericordiam ⁊ pietatem caritatem ⁊ manſuetudinem quibus paratus eſt recipere peccatores. Suade etiam ſibi ꝙ non verecūdetur ſibi confiteti. quia ipſe eſt peccator ſicut ipſe ymmo forte plus qͣꝫ ipie⁊ non confitetur ſibi ſicut homini ſed ſicut tenenti locum dei ⁊ ip̄e citius ꝑmitteret ſe occidi qͣꝫ ꝙ reuelaret peccatū eiꝰEt ſi forte ex omnibus iſtis peccator nolit confiteri proponat ei confeſſor terropeccatorumrem ⁊ penam inferni quot mala ſunt parata peccatoribus qͣꝫ dure deus puniteos: qui nolūt penitere qͣꝫ miſericorditer parcit penitētibus. Et iſtis omnibꝰexpoſitis audiat ſimpliciter cōfeſſionēipſius caueatqꝫ ꝙ non ſpūat nec oſtendat aliquod ſignum abhominationisquantumcūqꝫ peccator confiteatur peccatum flagitioſum ⁊ enorme Ex omniaaudiat cum manſuetudine ⁊ patientis.¶¶ De interrogationibus faciendis inconfeſſione.¶ Capitulum nonum.Uauis quidam dicūt ꝙ interrogationes non ſunt faciende in cōfeſſione tamen quia eorum dictum plenum eſt periculo propter ſimplicitateꝫ⁊ verecundiam hominū ideo credo contrarium ſcꝫ ꝙ ſunt faciē de interrogationes. Unde Auguſtinꝰ ſuper illum locūQui ſine peccato eſt primus in illaꝫ lapidem mittat Caueat ſpiritualis iudexquia ſicut non cōmiſit crimen nequicieita non careat munere ſcientie. oportetem̄ ꝙ ſciat cognoſcere quicquid debeatiudicare Iudiciaria em̄ poteſtas hoc expoſtulat vt qḋ debꝫ iudicare cognoſcatDiligēs ergo inquiſitor. ſubulis īueſtigator. ſapient̓ ⁊ quaſi aſtute int̓roget apctōre qḋ forſitā. ignorat vel verecūdiavelit occultare. Cognito igit̉ crimīe varietates eius non dubites inueſtigare⁊ locum ⁊ tempus ⁊c̄. Quibus cognitis aſſit beniuolus paratus erigere ⁊ ſecum onus portare. habeat dulcedinemin affectione. pietateꝫ in alterius crimine. diſcretionem in varietate. Hec ⁊multa alia de materia iſta ponuntur depenitentia di. vi. c. Qui vuit Gregori