De obiectonon tm̄ verecundetur de illo qui eſt conſcius ſceleris qͣꝫtuꝫ de vno alio. mulieriſta non debꝫ ꝯfiteri illi. nec ipſe debeteam audire. immo debꝫ ſibi dicere. vade ad alium. tn̄ ſi confiteret̉ ſibi. ⁊ ipſeabſolueret eam eſſet abſoluta. ¶ Sacerdos autē curatus cui ꝯfitebitur. Dico ꝙ ſi qn̄ committit̉ ſibi cura ipſe peteret licentiā ꝙ poſſet eligere confeſſoreꝫvel in cōmiſſione cure diceret ſibi ep̄usne ex hoc ꝙ habes curā aliorū detrimentum aīme tue patiariſ ꝯcedimus tibi ꝙpoſſis eligere confeſſorē ydoneum quite abſoluere valeat eſſet ſecuꝝ. teneturautem ꝯmuniter ꝙ in cōmiſſione curedetur eis talis licentia implicite vel cōmiſſi cura eſſet eis nociua. ¶ Sed nūquid ex hoc poſſunt cōfiteri ſimplicibꝰ.ſacerdotibus: qui non habēt autoritatēaudiendi confeſſionē. Dico ꝙ non derigore iuris. Et eſt duplex ratio. Unaqꝛ iſte non ē modus dandi iuriſdictōeꝫei qui alias non hēt. Alia quia licꝫ curati ſint licentiati ꝙ poſſint cōfiteri. tn̄ iſtinon ſunt licenciati ꝙ poſſint eos audire. Tamen credo ꝙ exquo ep̄i ſciunt ꝙcurati confitētur eis ⁊ iſti abſoluūt eos⁊ non ꝓhibent immo diſſimulāt videntur eis dare tacite ptātem audiendi ⁊abſoluendi curatos. ¶ Notandū ꝙ aliquis quicūqꝫ ſit ī periculo morus ⁊ nōpoſſet haberi copia ſacerdotis. pōt ⁊ debet confiteri layco fideli ⁊ nō excōmunicato. Ita habetur de pe. di. i. quē penitꝫde conſe. di. iiij. ſanctū. Et augꝰ. Tanta eſt vis confeſſionis vt ſi articulus neceſſitatis immineat ⁊ deeſt ſacerdos cōfiteatur ꝓximo. Ita tamē ꝙ talis cōfeſſio non eſt ſacramentū cuꝫ deſit ibi illd̓quod eſt formale in ſacramento ſcꝫ poteſtas. ratione tamen voluntatis bonequā pretendit in verecundia quā incurrit abſoluitur a deo. Et ille qui audit cōconfeſſionis.feſſionem tenetur pro eo orare dicendo. Miſereatur tui omnipotens. ⁊cͣ. ſiſciat vel pater noſter. Ita tamen ꝙ ſi euadat periculum tenetur iterum confiteri illi qui poteſt eum abſoluere¶ De quibus facienda eſt confeſſio.¶ Capitulum quintum.Xpedito quaſi ſuperficialiter cui eſt confeſſio facienda. Reſtat videre de quibꝰ debꝫ fieri. Et eſt ſcienduꝫꝙ debet fieri de peccatis. Ita dicitur inpſal. Dixi confitebor aduerſum me īiuſticias meas domino. iniuſticias dicitnon iuſticias. Et in canonica Iacobi.Confitemini alterutꝝ peccata veſtra nōbona vel ꝟtutes ſicut faciebat phariſeᵏdicens Gratias tibi ago dn̄e quia nonſum ſicut ceteri hoīes fornicatores adulteri velut etiaꝫ hic publicanus. ieiunobis in ſabbato decimas do omnium bonorū meoꝝ q̄ poſſi deo. dꝫ ergo cōfeſſioꝙ pecfieri de peccatis. Notandū auteꝫcatorum quedā ſunt venilia quedā mortalia. qͣꝫtum autem ad peccata venialiaſimpliciter loquendo non ſunt confitenda de nccītate. Cuꝫ enim de natura ſuaſint venialia qd̓ etiā ipſum nomē īportat pn̄t per ſe veniā ꝯſequi ſiue ꝑ pn̄iaꝫinteriorē habendo ſcꝫ contritionē in generali de ipſis vel ꝑ exteriorē aſſumptam. ſicut per ꝑcuſſionem pectoris ⁊ fimilia. Unde eſt notandū ꝙ peccata venialia multis modiſ remittunt̉ etiā abſqꝫ confeſſione. Uno mō ꝑ ꝯfeſſionemgeneralē q̄ fit in prima ⁊ ī ꝯpletorio ⁊ īprincipio miſſe. Alio mō ꝑ bn̄dictionēep̄alem. Et idem credo. non tamē aſſero de bn̄dictione facerdotis q̄ fit in finemiſſe. Alio modo per aſperſioneꝫ aquebn̄ dicte. de conſecratione diſtinctione